‘Hier moet je gewoon van genieten’ - Gravenaar Sije Visser (76) speelde in 1983 al Europees voetbal met NEC

Door Freddy Klooté

GRAVE - Voor een voetballiefhebber is het telkens weer een feest om met Sije Visser (76) aan tafel te zitten. Sije was voetbal en Sije is nog steeds voetbal. Een icoon die bijna 500 wedstrijden voor het Nijmeegse NEC heeft gespeeld. Verdeeld over 15 seizoenen. Een speler die met hart, hoofd en benen speelde. Mister NEC. Met een eigen borstbeeld bij het Goffertstadion. Met twee zitplaatsen voor het leven met zijn naam erop. Met na zijn indrukwekkende carrière ook nog eens zo’n 20 jaar bestuurslid van ‘zijn’ NEC. 

De Gravenaar kan erover praten zoals hij ook op het veld was. Rustig, beheerst, open en soms hard, maar vooral met liefde voor zijn sport. Iemand die trots is op zijn overwinningen en baalt van wat hij graag anders had gezien. Balen van niet doorgaande transfers naar Ajax en AZ bijvoorbeeld. Maar ook trots van het mogen spelen in Camp Nou. Als ‘el capitán’ van het nietige NEC, net gedegradeerd uit de eredivisie, tegen de droom van iedere jeugdige voetballer, Barcelona. Twee wedstrijden in de Europa Cup II, zoals het toen, in 1983, nog heette. Heel Nijmegen was in de ban van die wedstrijden. Het leefde zoals het Europees avontuur van dit jaar leeft. Nu met grote schermen op diverse plaatsen in de stad, toen met een uitbouw van de tribunes, zodat er ruim 30.000 supporters naar het grote avontuur van hun club konden kijken.

Echte Fries
“Ik ben een echte Fries. Geboren en getogen in Menaldum. Met Friese familie. Met ons pake, die na het overlijden van zijn vrouw bij ons in kwam wonen. Dat deed je toen gewoon. Veel van geleerd. Op mijn tiende verhuisden we naar Alkmaar. En daar ben ik met voetballen begonnen. Bij Alcmaria Victrix. Drie jaar later verhuisden we naar Schiedam en speelde ik in de jeugd van Hermes DWS (Door Wilskracht Sterk. (past precies bij Sije, FK). Ik debuteerde er op mijn zeventiende in het eerste elftal dat in de tweede divisie speelde. 72 wedstrijden heb ik er gevoetbald.”

NEC
Op mijn twintigste vertrok ik naar NEC. En daar heb ik 492 wedstrijden gespeeld. In de eredivisie en de eerste divisie. Zeg maar, alles meegemaakt. Promotie en degradatie. Ik weet precies wat beide begrippen betekenen. Ik heb trouwens ook nog voor Jong Oranje gespeeld. Een tegenvaller was voor mij dat ik in 1978, bij het veelbesproken WK in Argentinië, als één van de laatsten afviel. Ik was graag meegegaan om dat land en de sfeer in de ploeg mee te maken. Maar ook dat hoort bij topsport. Je hebt mee- en tegenvallers. Als ik zo terugkijk kon ik er best goed mee om gaan. Even balen en weer verder”.

Europees voetbal
In de inleiding is er al over gesproken. De impact op spelers, club en supporters van een Europees avontuur. Sije: “Het is inderdaad apart. Europa in. Samen met een grote groep supporters, die wel erg veel voor hun cluppie over hebben. Over vroeger heb ik al genoeg verteld. Oja, nog één anekdote. We liepen met de spelers van Barcelona door de spelerstunnel en we zagen aan de zijkant van de gang een kapelletje. Alle spelers van Barcelona stopten daar even en deden een gebedje en maakten een kruisje. Heel bijzonder. NEC hoeft daar dit seizoen niet langs. Zij hebben thuiswedstrijden tegen Benfica, Stade Rennes, Omonia Nicosia, en Levski Sofia. Uit gaan ze naar Juventus, Dinamo Zagreb, Celje en Ararat Armenia. Mooi. Acht wedstrijden. Beter dan al die rondes, waarbij je na één wedstrijd al uitgeschakeld kunt worden. Dus acht keer vol aan de bak, met Benfica en Juventus als grote namen. Maar in voetbal is alles mogelijk. Als je ervoor knokt kun je eigenlijk al niet meer teleurgesteld zijn. En als je door wilt naar de volgende ronde moet je dat echt verdienen”.

Gezin
Voordat Sije weg gaat, vanavond speelt NEC thuis, vertelt hij nog iets over in het buitenland spelen. “Als je echt met je hele gezin ergens naartoe kunt, bijvoorbeeld de Premier League, dan weet je dat je veel gaat verdienen. En dat je gezin dicht bij je is. Dat is goed te doen. Maar ik heb van Guus Hiddink, een goeie bekende, de vraag gehad om een zomer in de Verenigde Staten te spelen, zonder gezin mee te nemen en dat heb ik niet gedaan. Ik ben best wel een koele vóór en tijdens de wedstrijden, maar drie maanden zonder vrouwlief en onze drie kinderen, dat kon ik niet”.
Sije Visser. Voetballegende bij leven en familieman bij uitstek. Een prachtige combinatie.