Te gek voor woorden - Column Freddy Klooté

“Als de ouders een beetje naar achteren gaan, en de kinderen vooraan laten staan, kan iedereen het goed zien”. Ik weet bijna zeker dat ik het in mijn lange onderwijsleven meer dan eens gezegd heb. En het gebeurde dan ook zo. Zonder gemor. Natuurlijk werd er niet over discriminatie van de ouders gesproken. Het was gewoon een praktische invulling en plaatsing van het publiek.

Het wordt wel anders als een zangeres, genaamd Sophie Straat, vanaf het podium roept: “Ben je vrouw, queer, ben je van kleur, kom dan naar voren. Witte mannen naar achteren”. Ik vind dat een heel raar verzoek. Nog nooit aan gedacht dat iemand zoiets door een zaal zou roepen. Hoe kom je op het idee? Als je alleen al aan zoiets denkt ben je in mijn ogen niet goed snik. Discrimineer je dan? Misschien is dat wel iets wat die mevrouw Straat best zou willen. Het zou haar een hoop publiciteit opleveren. Maar het is gewoon te gek voor woorden.

Weet je wat ik ook te gek voor woorden vind? Dat er na de Tour de France, waar vrouwlief en ik middagen lang naar hebben zitten kijken, nog speciale wedstrijden rond de kerk worden georganiseerd. Daar komen dan enkele renners die het in de Tour erg goed hebben gedaan. En voor die paar renners komen dan duizenden supporters kijken. Het deelnemersveld wordt dan opgevuld met niet zo heel erg bekende renners, die in diverse wedstrijden voor hun kopmannen hand- en spandiensten moeten verrichten. Gaatje dicht rijden. Kwartiertje of langer aan kop sleuren en dan, totaal kapot, afzakken en hopelijk nog vóór de bezemwagen binnenkomen. Een beperkt aantal knechten mag dan ook aan zo’n criterium meedoen. Vaak streekrenners uit de buurt van het criterium. Oja, nog een kleinigheidje: Pogacăr zie je niet veel in die rondjes rond de kerk. Hij vraagt nogal veel om ernaar toe te komen en er te winnen. Ja, want de winnaar en eigenlijk ook de tweede staan al bij voorbaat vast. Hij vraagt € 100.000,- om een avondje een paar uurtjes rondjes te rijden. Hij weet ook wel dat er niet veel organisaties dat wel zouden willen, maar niet kunnen betalen. De nummer twee van de Touruitslag, Remco Evenepoel is het nog niet zo beu, en stapt nog graag even op zijn fiets. Hij krijgt € 50.000,- per wedstrijd, en dat vindt hij wel ok. De toeschouwers, zo tussen de 50.000 en 75.000 komen gewoon naar “de koers” en weten ook de uitslag al. En dat vinden ze niet erg, want ze hebben “hun” Remco toch maar mooi zien rijden. En winnen.

Ooit was er een renner die lak had aan de afspraken en “gewoon” een criterium won. In zijn afscheidsinterview voor de plaatselijke krant meldde hij dat hij nooit meer uitgenodigd werd. En dat hij alleen maar met de nek werd aangekeken . Hij is later nog een goede metselaar geworden en maakte velen gelukkig.

Freddy Klooté