Oeps - Column Freddy Klooté

De populariteit van atletiek groeit. Atleten komen tot steeds betere prestaties en zowat alle onderdelen kennen spannende finales. En ook Nederland spreekt een woordje mee. Bovendien kunnen er zomer en winter wedstrijden worden gehouden omdat er ook indoor goed gesport kan worden. De tribunes zitten tegenwoordig bomvol en de sfeer is geweldig. Geen boe-geroep, geen scheldwoorden richting deelnemers, geen vechtpartijen op de tribunes, geen vuurwerk op de baan. Kortom vrede op aarde, zoals op weinig andere plaatsen op deze wereld. Zelfs naar de Vierdaagse in Nijmegen, een grandioos festijn voor niet-topsporters, maar voor de gewone mens, komen jongelui vanuit de Randstad met een pistool op zak naar de feestelijkheden.

Maar het is niet alles goud wat er blinkt. Of beter gezegd: de kleding van de atletes is nogal seksualiserend. Borsten, buik en billen worden in gretige close-ups in beeld gebracht. De European Broadcasting Union (EBU) vindt al die nauwe shirtjes, broekjes en blote buiken nogal seksualiserend in beeld gebracht. De Unie vraagt aan cameramensen en regisseurs om “de waardigheid van vrouwen hoog in het vaandel te houden”. Tja. Aan die kleding kun je weinig veranderen. Het kan wel zoals een moslim-atlete geheel bedekt tijdens een wedstrijd liet ziet. Maar, het schijnt toch niet zo lekker te lopen, gelet op de achterstand die ze opliep. Eigenlijk ook wel een dingetje, nu die EBU aan het klagen is. De waardigheid van die moslimvrouw kwam door haar achterstand wegens haar teveel kleding ernstig in het geding.

Vrouwlief en ik kijken best graag naar atletiek. Na voetbal en wielrennen een mooie sport. Neem polsstokhoogspringen. Spannend of die atleet het zal halen. Of die vermaledijde lat blijft liggen. “Fout in beeld gebracht bij de vrouwen”, oordeelt de EBU. Ja, je ziet die vrouwen op een moment van onderen naar boven springen. En dan zie je, verscholen achter een strak broekje de vormen van haar bips. Ook bij de start van de 100 meter wordt het deelnemersveld bij mannen en vrouwen van achteren gefilmd. Bipsen in beeld. Hoogspringen: bipsen alom. Verspringen: idem dito. Moet het broekje ook vaak nog eens recht getrokken worden. De EBU kreunt ervan.

Andere kledij dan? Lange wapperende trainingsbroeken en -jasjes? Geen atlete die nog meedoet. Overigens zijn de atletes het ook niet allemaal eens met de manier waarop hun amper bedekt lichaam soms in beeld wordt gebracht. Als je broekje wat losjes zou zitten en dat wappert tegen de lat aan, die daardoor net dat tikje krijgt en naar beneden valt, is ook niet leuk. Een loszittend shirtje bij de 100 meter kan je goud kosten.

Kortom, de eerste aanwijzingen voor de cameramensen en regisseurs zijn er: “Met verschillende illustraties geeft de EBU aanwijzingen om de atletes in beeld te brengen. Door de bank genomen wordt afgeraden om al te veel in te zoomen op borsten, billen en geslachtsorganen en om iemand zo veel mogelijk volledig in beeld te nemen. Ook het van achteren filmen van een voorovergebogen atlete in de startblokken wordt afgeraden, net als close-ups van atletes met gespreide benen tijdens het verspringen”.

Tja. Goeie reclame van de EBU voor niet-atletiekliefhebbers om toch ook maar eens te kijken.

Freddy Klooté