Hardwerkende mensen en snelheid - Column Jan van As
Column 219 keer gelezen“Nou moeten jullie ’s even goed luisteren. Ik werk mezelf helemaal te pletter en daarom kan ik nu m’n eigen zo’n XM van dik twee ton permitteren (BMW). Daar heb ik keihard voor gewerkt en als ik dan in de folder lees dat hij 250 kilometer per uur kan, dan heb ik het recht om die snelheid veilig te rijden op de Duitse Autobahn… klaar! Want dat mag daar! Zijn er nog vragen?”
Er kwam weinig reactie, want de meeste mensen zagen wel dat met deze meneer met de dure zonnebril en spitse schoenen niet te discussiëren viel. Laat ‘m maar denken dat hij gelijk heeft. Hij had immers zijn hightech carkey al een tijdje in zijn hand en zou vanaf deze plek zijn speeltje van 206.000 euro’s op afstand kunnen openen en zelfs starten of een favoriet muziekje kiezen. Toch bestelde hij nog een “biertje”, uiteraard alleen voor zichzelf, maar dat is na de aanschaf van zo’n monster en de huidige consumptieprijzen vrij normaal.
Ik fluisterde tegen mijn maat dat deze meneer vast niet op Jesse zal stemmen en ook Rob kan naar die stem fluiten. Neen, deze hardwerkende Nederlander hoort bij de doelgroep van Dilan.
De reden van dit spontaan samenzijn was eigenlijk helemaal niks. Twee mensen ontmoeten elkaar op een terras en dan schuiven daar mensen bij aan en voor je het weet gaat ook dan het gesprek over “het ongeluk op de Boekelsedijk”. Toen zei een van de mannen dat eigenlijk alle auto’s gewoon niet harder zouden moeten kunnen dan honderd. Gewoon een leuke opmerking van iemand die er niks verkeerds mee bedoelde, maar waar die dure zonnebril dus helemaal van uit zijn plaat ging.
Voordat die Thierry-look-a-like er was hadden we het over hard rijden en eigenlijk heeft iedereen wel ’s iets doms gedaan met te hard rijden met een auto. Iemand vertelde over een bekeuring en rechtszaak omdat hij 200 reed op de A50, iemand anders geneerde zich een beetje door te melden dat hij bij Venlo niet had nagedacht en dacht nog steeds op de Autobahn te zitten, terwijl hij al lang en breed in het vaderland was. Daar blijken overal apparaten te staan omdat velen dat niet doorhebben. Resultaat was een enorme boete en even zijn rijbewijs kwijt. Ook was er het verhaal van een kennis die in Duitsland 200 kilometer per uur reed en gewoon werd voorbijgereden door niet één, maar vijf Porsche Cayennes op een rijtje in de kleuren van Red Bull (het bekende team?).
En ik ga eerlijk zijn. Ik heb me ook wel ’s laten opnaaien door vier passagiers. In die tijd reed ik met een Mercedes Benz 300E. Aan de buitenkant leek die gewoon een Mercedes waar alle boeren en buitenlui mee reden. Die auto kon lezen en schrijven, we laadden hem vol met kratten en dozen en andere spullen van Makro, Hogro of Sligro en hij trok elke aanhanger. Hij kon het allemaal en was echt een trouwe makker die wel graag wilde doordrinken als je het pedaal intrapte.
Op een dag reden wij op de strak geasfalteerde Duitse Autobaan en ik vertelde dat de ruimte onder de motorkap van mijn geliefde bolide helemaal gevuld was met… motor. Een 3 liter met injectie! Nou, dat wilden de meerijders dan wel ‘s zien en ik deed het. Ik gaf gas bij en de teller tikte de 200 aan. Toen ik even naar links keek ervoer ik hoe hard dat is, zo hard dat ik het pedaal losliet en naar een normale snelheid ging. Daarna heb ik dit nooit meer gedaan/gedurfd.
Toch blijft het een raar idee. Overal in de wereld zijn technici en ingenieurs bezig om hun karretjes steeds sneller te krijgen. En dat lukt hen behoorlijk. In Italië bijvoorbeeld heeft Maserati een auto ontwikkeld wiens naam officieel is Maserati Quattroporte, en dat is geen soort pizza maar een ‘vierdeurs’auto, dus geen racewagen. Dat beest kan gegarandeerd 327 kilometers per uur en… je mag er gewoon mee de openbare weg op en je kunt er een XM mee inhalen!
Jan van As
