Wat deugt er nog? - Column Freddy Klooté

Toen ik in 1944 geboren werd, vlogen bommen en granaten me om de oortjes. Ik had er weinig last van. Had geen flauw benul wat er aan de hand was. Ook niet toen mijn ouders moesten vluchten omdat hun huis, mijn geboortehuis, in de regen van bommen lag. En ook werd getroffen. Gelukkig waren we toen al zo’n honderd meter van de plaats des onheils verwijderd. De vijand, dat waren de Duitsers, die weer landverovertje aan het spelen waren. Die ook een hekel hadden aan mensen die Joods waren. En in de grote steden in het westen des lands, waren er dat best veel. Aan het begin van die oorlog waren er dat er ongeveer 140.000. Ruim 100.000 overleefden de haat van de bezetters niet. Televisie was er toen nog niet. Pas veel later zagen de overlevenden wat er in het land was gebeurd.

Nu is de tv niet meer uit ons leven weg te denken. Op vele plaatsen is het ook weer oorlog. Nu kunnen we dat via de beeldbuis volgen. Tot en met de gruwelijke beelden. Het ondraaglijke verdriet, de angst in de ogen van de kinderen. En het gaat maar door. Ondanks allerlei heel belangrijke instellingen. De Verenigde Naties, de NAVO, de Veiligheidsraad, enz. Wij, als bewoners van het stipje aan zee, mogen meebetalen en verder braaf op de reservebank blijven zitten. Wel meebetalen aan de onkosten. De wapenindustrie werkt niet voor niets.

Wij hebben andere zorgen aan ons hoofd. Het onderwijs is weer niet goed. De armoede is weer te groot. De ondernemers kunnen maar moeilijk ondernemen. Kinderen moeten leren wat ze zijn. Ben ik wel een jongen? Ben ik wel een meisje? En van wie houd ik het meest? Van geslachtsgenoten, of van elk geslacht? Of weet ik het nog niet zeker? Of durf ik nog niets daarover te zeggen? “Bij ons op school hebben we een nieuwe vlag. Die wordt op vrijdag 9 oktober uitgehangen. Met de kleuren van de regenboog. Iets met homo’s”. Ines Kostic van de Partij voor de Dieren: “We hebben als politiek gefaald in het beschermen van onze jongeren om zichzelf te kunnen zijn”.

De hele politiek faalt: Kustaw Bessens, columnist: “Het maakt haast niet uit wie er in dit kabinet zitten. Als ze maar een poosje blijven zitten”. De jeugdbescherming faalt. De subsidieverlening voor Cultuur is prut. Iets voor de grote steden. Onder het kopje “natuur” kan ik eigenlijk niets positiefs opnoemen. Alles wat we doen is verkeerd. Al moet ik er meteen bijzeggen dat ik de uitslag van de paddenstoelentelling nog niet heb gezien.
Onze Nederlandse taal is ook al op de terugweg. Engels wordt steeds meer ge- of misbruikt. In de topsport is het al begonnen. Interview met de winnaar van een wielerwedstrijd? In het Engels. Praatje met de trainer van Ajax? Liefst in het Spaans, maar eventueel ook in het gebroken Engels. Nexus Lecture van Wim Wenders “The Future of Kindness” op Sunday 25 October in Rotterdam (Nederlands). Nederlandse Koninklijke Familie? Verkeerd bezig geweest. Met slavernij. Lang geleden. Enz.

Freddy Klooté