Sorry hoor - Column Freddy Klooté

We kennen het allemaal. Even “sorry hoor” zeggen als je iets kleins verkeerd hebt gedaan richting medemens. Het kan vaker voorkomen, want er zijn natuurlijk nogal wat medemensen op deze steeds onoverzichtelijker wordende planeet. Je loopt tegen iemand op: “Sorry hoor”. Je stoot een ober aan, die daardoor een vol dienblad met glazen bier laat vallen: “O, Jezusnogantoe, sorry hoor”. En zo kan ik de hele column verder vullen met mogelijkheden om “sorry hoor” te zeggen.

Dit ging over kleine ongelukjes. Onze overheid heeft het “sorry hoor” ook ontdekt”. Zij het met veel moeite. Het moet van heel diep komen. Er moet eerst over gesproken worden. Vergaderd tot in de late uurtjes. Instanties worden geraadpleegd. Er wordt gewikt en gewogen. Elk woord van de uit te spreken excuses wordt op een gouden schaaltje gelegd. Advocaten buigen zich er over. Ministeries hebben er een tijd de handen vol aan. En dan komt het grote woord er eindelijk uit. Meestal bij een passende gelegenheid. En vaak uitgesproken door de hoogst verantwoordelijke figuur of instantie die een steek heeft laten vallen.

Alleen dit kalenderjaar tel ik al 3 grote ‘sorry hoor’-momenten. Het begon in juni, maar ‘t ging over iets dat 75 jaar geleden is gebeurd. Ja, jullie lezen het goed. Driekwart eeuw heeft het geduurd voordat excuses werden aangeboden aan mensen die inmiddels al overleden zijn. Lekker dat. Premier Jetten nam er even tijd voor. Het is ‘n drukke tijd, met zowat elke dag grote evenementen, op allerlei gebied. Maar hij had er een prima moment voor uitgekozen. Precies 75 jaar nadat de eerste groep Molukkers naar Nederland werd gehaald. 13.000 mensen. Weg uit hun vertrouwde maar inmiddels gevaarlijk thuisomgeving. Op weg naar een totaal vreemd land. Met andere gewoonten en gebruiken. Met zelfs ander weer. Geplaatst in kampen of andere accommodaties, waar een normaal leven een hele uitdaging was. Vooral KNIL-militairen met hun gezinnen gingen de boot op. En in. Halverwege de 6 maanden durende boottocht was al bekend dat ze nooit meer terug zouden kunnen gaan. Excuses van de huidige regering. Zorgvuldig uitgevogeld, zodat smartengeld of andere financiële tegemoetkomingen achterwege konden blijven.

De tweede “sorry hoor” van de regering is aangeboden aan de jongeren die opgesloten waren in een gesloten jeugdzorginstelling. Het gaat dan om jongeren bij wie ernstige gedrags- of opvoedingsproblemen een gevaar vormen voor henzelf of voor anderen. De deuren van de instelling zijn op slot en een jongere kan niet zomaar weg. Alweer een lastig excuus. Ook de rechtspraak en de Raad voor de Kinderbescherming zouden hun excuses moeten aanbieden. Diverse kinderen hebben er op latere leeftijd last van gehad. De regering biedt ook twaalf miljoen euro voor 400 onschuldig opgesloten jongere. Betroffen instanties weigeren vooralsnog de excuses te accepteren.

De derde excuses zijn er van het ministerie van financiën, wegens fouten bij het verstrekken van informatie over de toeslagenaffaire. Een affaire die zeer waarschijnlijk ook wel haar 75ste verjaardag zal vieren.

We leven nog maar in augustus, dus er is nog plaats voor anderen om excuses aan te bieden. Mocht ik er nog één vergeten zijn: “Sorry hoor”.

Freddy Klooté