Koppen - Column Freddy Klooté

Het zal een jaar of 60 geleden zijn. Ik speelde op het voetbalveld van AVC Aardenburg een wedstrijd tegen Jong Ambon. Een ploeg die nog maar pas begonnen was en helemaal onderaan in de laagste klasse had moeten starten. Met spelers die ontzettend goed waren. Geen wonder dat we vlak voor tijd met 0-18 achter stonden. Onze rechtsbuiten rende met grote snelheid langs de lijn, de tegenpartij zat al met het hoofd in de kleedkamer, hij zette hoog voor en ik kon niet anders dan die keiharde voorzet inkoppen. De eer was gered. Omdat ik een hekel aan koppen had, was mijn gejuich te begrijpen, maar de stand was er eigenlijk niet naar.

Nu, jaren later, werd ik opgeschrikt door een artikel in diverse kranten over ‘koppen in het voetbal’. Hartstikke ongezond. Kans op latere vormen van Alzheimer en Parkinson. Het artikel ging gedetailleerd in op wat er in je hoofd gebeurt als je veel kopt. Nogal wat kopduels eindigen met twee kreunende spelers op de grond, waarvan er tenminste één de wedstrijd voortzet met een witte tulband van gaas en pleisters. Slecht voor je hoofd. Vooral voor wat daar binnenin zit. Eén zinnetje in het artikel intrigeerde me: “Het is nog niet officieel bewezen, maar...” Tja, wat moet je dan daarmee? Welke voetballiefhebber kan zich een wedstrijd met een kopverbod voorstellen? Corners kunnen wel worden afgeschaft en vervangen worden door ‘driemaal een corner is één penalty’. Gewoon wegkoppen uit de ‘zestien’? Verboden. Vrije trap in de ‘zestien’. Bal de tribune op schieten is een misdaad en dient voor het gerecht te komen. Tja, en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Een ander aspect van onze samenleving is het ‘de koppen even bij elkaar steken’. Iets wat in Nederland bij het onlangs gevallen kabinet tot ongelukken heeft geleid. Regelmatig werden daar de koppen bij elkaar gestoken. De chef van de PVV had al een tijdje hoofdpijn, omdat de koppen elkaar natuurlijk ook wel eens raakten. Ik had er al een tijdje een zwaar hoofd in en keek niet meer naar kanaal 83. Enfin, toen bij het laatste ‘koppen-bij-elkaar-gesprek’ het PVV-icoon weer geraakt werd, verliet hij het achterkamertje. Ook ministers leden er onder. Oud-minister Faber stond vaak wat raadselachtig voor de kamer. Alsof het bovenin niet meer precies werkte. Later is gebleken dat zij dozen vol Paracetamol slikte, wegens de vele hoofdpijndossiers die op haar kamer lagen.

Conclusie: Gevaarlijke zaken die onze koppen betreffen, moeten zo snel mogelijk de kop worden ingedrukt. Als dat niet gebeurt, zullen we al na de eerste vergaderingen van de volgende regering, met de koppen bij elkaar zitten. En na de eerste voetbalwedstrijd in de nieuwe competitie zullen we zeggen: “De kop is eraf”.

Freddy Klooté