Tussen keukentafel en vergadertafel - Column burgemeester Hans van der Pas

De ene dag praat je over netcongestie, veiligheid en de toekomst van vitale dorpskernen. De volgende dag sta je tussen kinderen in de modder. Of dat nu was bij de Slabroekweek in Uden, bij SJO in Odiliapeel, Moeschakamp in Schaijk of Kelekeet in Reek. Tenminste daar ben ik geweest. De andere kindervakantieweken in Volkel en Zeeland werden bezocht door wethouders. Bij die weken met hele enthousiaste kinderen en net zo enthousiaste leiding, draait het dan niet om regionale samenwerking of bestuurlijke afstemming, maar om de belangrijkste vraag van de dag: wie krijgt de hamer?

Dat contrast typeert mijn agenda misschien wel beter dan welk beleidsstuk ook. Aan de ene kant onderwerpen waarbij je woorden als ‘integrale aanpak’ en ‘regionale samenwerking’ zorgvuldig doorneemt. En aan de andere kant hutten, spelletjes, lawaai en kinderen die recht voor zijn raap duidelijk maken wat er moet gebeuren. Geen inspraakprocedure, geen zienswijze en geen bestuurlijke notitie. Gewoon: “Burgemeester, jij moet daar even vasthouden.” En als je niet snel genoeg reageert, is het besluit al genomen. Inclusief de uitvoering.

Eerlijk gezegd: soms is dat laatste minstens zo ingewikkeld. Kinderen zijn namelijk buitengewoon direct. Ze vragen niet eerst om een analyse of financiële onderbouwing. Ze willen weten waar de hut komt, wie de hamer krijgt en waarom iemand anders al het beste stuk hout en de mooiste hut heeft.

Toch zit daarin een belangrijke les. Lokaal bestuur gaat niet alleen over besluiten nemen. Het gaat vooral over voortdurend schakelen en verbinden: tussen inwoners, verenigingen, ondernemers, gemeenteraad, regio en overheid. Tussen wat aan de keukentafel wordt besproken en wat aan de vergadertafel wordt besloten.

Dat werd ook duidelijk tijdens de lunch, afgelopen week, met 25 bruidsparen die hun 60- of 65-jarig huwelijk vierden. Samen goed voor meer dan 1.500 huwelijksjaren. Het was weer bijzonder gezellig. Aan tafel geen beleidsnota’s, maar verhalen en mooie herinneringen. Zestig of 65 jaar samen: daar kan echt geen bestuursprogramma tegenop.

Juist zulke ontmoetingen houden je scherp. Ze laten zien waar het uiteindelijk om draait: om mensen, om hun dorp, hun vereniging, hun bedrijf en hun gezin. Om wat er vandaag speelt, maar ook om de vraag hoe we het morgen met elkaar willen hebben.

De agenda van een burgemeester bestaat dus uit veel meer dan vergadertafels. Gelukkig maar. Want tussen al die grote onderwerpen zijn het juist de gewone gesprekken en ontmoetingen die je eraan herinneren waarvoor je het doet.

En soms is de belangrijkste les heel eenvoudig: eerst praat je over de toekomst van Maashorst, daarna sta je bij een kindervakantieweek een plank vast te houden.

En wie de hamer heeft, bepaalt dan toch even de koers.

Hans van der Pas, burgemeester Maashorst