‘Dit bankje laat de verbinding zien van mensen uit voormalig Nederlands Indië met mensen uit Nederland’

GRAVE - Op het speelveldje tussen de Zittert en de Braillestraat in Grave vond dinsdagmiddag 24 oktober de feestelijke onthulling plaats van het Mozaïekbankje, ook wel ‘verhalenbankje’ genoemd. (foto’s: StadjeaandeMaas.nl)

“Dit bankje laat de verbinding zien van mensen uit het voormalig Nederlands Indië met mensen uit Nederland”, vertelt Evy Boer-de Wit, een van de initiatiefnemers voor het bankje, dat mede mogelijk is gemaakt door financiële steun van het Postcodeloterij Buurtfonds. De onthulling van het buurtbankje, dat in de afgelopen drie maanden met duizenden kleurrijke mozaïeksteentjes is vervaardigd door zo’n 30 vrijwilligers, werd verricht door Mien Mol en Nel Reinewald, die beiden zijn getrouwd met een Indische man uit het voormalige Nederlands Indië.

Evy: “Op de herdenking van 15 augustus is het meer dan duidelijk hoe de Indische gemeenschap in de harten van de Nederlandse gemeenschap gesloten is. Mijn wens is dat het niet alleen gevierd wordt op 5 mei, maar ook in heel Nederland op 15 augustus. Dat er meer van deze bankjes worden geplaatst en dat het nooit vergeten mag worden. Want Nederlands Indië blijft altijd in ons hart bestaan!”

Toespraak Evy Boer-de Wit bij de onthulling van het bankje

Welkom allemaal , fijn dat jullie er bij wilden zijn om dit speciaal moment onder de aandacht te brengen.

3 augustus 2022 mocht ik van de Postcodeloterij Buurtfonds een prachtig bedrag ontvangen om een wens van mezelf voor de gemeenschap in Grave uit te voeren. Ik ging aan de slag en kwam zo bij Social Sofa van Karin Bruers. Samen met Vincent gingen we aan de slag met dit sociaal project. Via hem kreeg ik contact met Joyce Lankhaar, en samen hebben we het ontwerp gemaakt voor dit mooie verhalen bankje. Met meer dan 30 enthousiaste mensen hebben we deze klus geklaard in minder dan 3 maanden tijd, terwijl Vincent nog lachend ons had medegedeeld op de workshop: “nou ik zie jullie bankje wel over een jaar … of 2 !!!

“Wat wil je met dit bankje vertellen Evy”? hoorde ik meer dan 1 keer of “waarom wil je het per se hier laten plaatsen.” Dit bankje laat de verbinding zien van de mensen uit het voormalig Nederlands Indië met de mensen uit Nederland. Een grote groep van 300.000 mensen kwamen na 1950 deze kant op. Wij hadden een verbinding met Nederland, via onze DNA . Dus de keus was snel gemaakt toen wij moesten vertrekken uit Indonesië.

Hier in Nederland werden we overal en nergens geplaatst in Pensions in barakken zelfs in voormalige concentratie kampen, overblijfselen van de Tweede Wereld oorlog die ook hier had gewoed. Hier in Grave kregen we een huis, in het rode dorp en het blauwe dorp en later ook in de mars. De Graafse gemeenschap sloten de Indische mensen in hun harten, vriendschappen ontstonden en zijn tot op de dag van vandaag nog altijd veelvuldig aanwezig, en dat is duidelijk als je om je heen kijkt. Ze zien er niet meer Indisch uit maar ze zijn het zekers te weten wel!
Waar we nu staan was ons speelveld en het strekte zich uit tot aan de grote weg met alleen de koeien als levende gezelschap waar we gewoon tussen liepen als we weer eens onder het prikkeldraad kropen en in hun wei liepen. Hutten werden gegraven en tenten werden opgezet en alles bleef ongeschonden weken lang staan. De kreten en het gelach van toen klinkt nu nog altijd omdat dit nu een speeltuintje is geworden, een ontmoetingsplekje voor jong en oud. Daarom wilde ik ons bankje hier plaatsen.

Ik heb 2 Nederlandse dames uitgenodigd om de onthulling te doen, Mevrouw Mien Mol en mevrouw Nel Reinewald. Beiden zijn getrouwd met een Indische man uit het voormalige Nederlands Indië. Franz Reinewald stamt af van het Indonesische eiland Timor en heeft Nellie ontmoet in Utrecht. Zij zijn later in het rode dorp in Grave komen wonen. En Rinus Mol komt uit Nederlands Indië en is hier terecht gekomen in Den Bosch waar hij Mien heeft leren kennen in Vught en omdat hij een baan kreeg bij de Binckhof alom bekend in Grave zijn ze hier in de mars komen wonen.

Net als vele Indische gezinnen zijn zij gezegend met kinderen en kleinkinderen en zelfs al achterkleinkinderen en velen hebben Nederlandse partners. De verbinding is gemaakt en niet meer weg te denken.

Op de herdenking van 15 augustus is het meer dan duidelijk hoe de Indische gemeenschap in de harten van de Nederlandse gemeenschap gesloten is. Mijn wens dat het gevierd wordt niet alleen op 5 mei maar ook in heel Nederland op 15 augustus . Dat er meer van deze bankjes worden geplaatst en dat het nooit vergeten mag worden. Want Nederlands Indië zal altijd in ons hart blijven bestaan.