Toerisme - Column Freddy Klooté

“In de strijd tegen ‘verstening’ en ‘verroompottisering’ van de Zeeuwse kust heeft de provincie Zeeland een voorstel overgenomen voor een strenger toerismebeleid. Bedoeling is dat er geen nieuwe overnachtingsplekken bij komen”. Zomaar een berichtje op teletekst. In mijn hoofd borrelden herinneringen op van campings waar ik vroeger deel uitmaakte van de jeugdige bezoekers. Jongens en meisjes die, vaak voor het eerst, eropuit gingen. Alleen. Op weg naar volwassenheid. Samen met leeftijdgenoten. Genietend van vrijheid. Misschien nog wat onwennig, dus vaak samen met vrienden en vriendinnen. 

Een tijd ook dat de bewoners van de kustplaats Cadzand hun woning vrij maakten voor verhuur en zelf in het schuurtje gingen wonen. De provincie Zeeland stak emmers belastinggeld in het promoten van de pracht, de rust, de zee, het strand en de duinen in de provincie. En de toeristen kwamen. Veel “Hollanders”, inwoners van Nederland van boven de rivieren, en oosterburen die met hun marken oorlogsherinneringen lieten verdampen. Ik was er niet alleen getuige van, maar was ook deelnemer.

En nu het succes de provincie, maar ook de gemeenten, over het hoofd dreigt te groeien, de schatkist is gevuld, de badplaatsjes een “Knokke-achtig” uiterlijk hebben gekregen, zet de provincie er plots een punt achter. Gemeenten zijn verrast en boos, inwoners halen opgelucht adem en het wachten is op maatregelen die deze plannen ook waar kunnen maken. Ik denk dat er nog vele generaties in de provincie op vakantie zullen komen.

Een andere vorm van toerisme is het sporttoerisme geworden. Bij grote voetbalevenementen reizen honderdduizenden “fans” af naar de plaats waar om een cup en de eeuwige roem zal worden gestreden. Als deze column via ArenaLokaal bij jullie in de bus valt, zijn er bij het WK voetbal al enkele wedstrijden gespeeld. Voor “het gemak” vindt dit WK plaats in drie landen: de Verenigde Staten, Canada en Mexico. De organisatie maakt door deze keuze gehakt van alle waarschuwingen, bevindingen, onderzoekingen, die verband houden met de toestand van het klimaat. Ongeveer een miljoen mensen zullen per vliegtuig naar de speelplaatsen van hun favoriete elftal vliegen. Oeps. Wel een dingetje. Er doen landen mee, waarvan de supporters zich eigenlijk op het politiebureau moeten melden. Ook spelers kunnen de klos zijn. De ICE, beruchte immigratiedienst, hangt als het zwaard van Damocles boven het toernooi. Mensenrechtenorganisaties waarschuwen voor arbitraire detentie en deportatie. Activist Power Malu: “Er zal veel enthousiasme zijn, maar tegelijkertijd is er veel angst”.

Het woord is gevallen: “activist”. De wegen naar het Aztekenstadion in Mexico-Stad zijn nu al bezet door allerlei activisten. Mensen die voor/tegen allerlei basisvoorzieningen in het land protesteren. Of, zoals een activist meestal zegt: “Om hiervoor aandacht te vragen”. Nu merkt men over het algemeen niet veel van een paar duizend activisten in een stad met ommelanden van zo’n 25 miljoen inwoners, maar nu zijn de ogen van de hele wereld gericht op die stad, waar de openingswedstrijd wordt gespeeld. Nu al is de deportatie begonnen. Van Iraanse supporters is hun verblijf geweigerd. De beste scheidsrechter van Afrika is al naar huis gestuurd.

Hup Holland Hup.

Freddy Klooté