Het vervolg van de helpdeskfraude - Column Jan van As

Als je vorige week mijn column hebt gelezen, dan ben je reeds op de hoogte van wat mij is overkomen. In het kort: ik werd getriggerd door een jongen die zich voordeed als een medewerker van de Rabobank, compleet met telefoonmeldingen etcetera die allemaal perfect klonken, maar dus gehackte ‘bandjes’ waren.

Toen ik dit wilde melden aan de Alarmlijn van de ooit Boerenleenbank, zat ik meer dan een uur met mijn telefoontje aan mijn oor en hoorde van tijd tot tijd een dame zeggen dat alle medewerkers bezig waren. En als je dan eindelijk een mevrouw aan de lijn hebt dan noteert zij alles en gaat ze ‘even’ doorverbinden met de collega die de fraude gaat behandelen. Maar dan begint dat bandje weer en zit je nog eens 25 minuten te wachten, want het is vrijdagavond en dat schijnt de topavond voor fraude te zijn. En weet je wat ik toen miste? De good old telefoonhoorn van de vaste telefoonlijn. Het is geen pretje om meer dan een uur met dat kleine telefoontje aan je oor te zitten. Bovendien maakte het riempje van het klepje ook nog ‘s vroegtijdig een einde aan de verbinding en moest ik weer achteraan de rij aansluiten. Die oude hoorn was veel handzamer. Vooral de hoorns van de oude bakeliete zwarte telefoons!

Na al dat gedoe met de telefoon krijg je een lijst van de vervolgstappen en gaat het tijdperk van QR-codes, wachtwoorden, scanners en DigiD beginnen. Nou heb ik gelukkig een nogal slim (kan niet anders) nichtje en net als de meisjes bij Ellen ten Damme rammelde zij met haar ‘verzorgde’ nagels in hoog tempo over het toetsenbord en werden aangiftes en verklaringen vlotjes gerealiseerd. Want ja, je moet aangifte doen zodat de politie weet wat er speelt. Ook als je achteraf geen schade hebt, moet je dat doen. Er is ook een mogelijkheid om Slachtofferhulp te krijgen. Daar deed ik altijd lacherig over en heb er ook geen gebruikt van gemaakt, maar ik was na het incident, de vele telefoontjes en het steeds weer vertellen helemaal gesloopt!

Daarna kwam het songfestival en de visite en dinsdagmorgen lag de nieuwe betaalpas in de bus. Die moet je dan activeren en daarna even mee gaan pinnen en dan is het klaar zou je denken. Nee dus! Door al dat gemorrel aan mijn rekening door de jongen die ‘Nader’ heet met de voornaam, heeft de bank mijn rekening geblokkeerd c.q. ontkoppeld. Ze zeggen bij de instructies dat je die ontkoppeling telefonisch ongedaan kunt maken. Nee dus! De man die dat na weer ‘n uurtje wachten telefonisch kan doen, vraagt mij dan wat de laatste afschrijving op mijn rekening is. Maar dat weet ik niet, want ik heb die rekening nooit meer gezien sinds hij vrijdag geblokkeerd werd. Dus ik gok dat het afschrijven en terugstorten van de misdaad ook door hem gezien kan worden. Maar hij zei : “Fout” en ik werd veroordeeld tot het mijzelf persoonlijk melden bij de bank die wij vroeger de “Boerenbuil” noemden. Extra triest is dat ik de afschriften nog steeds ouderwets uitprint (waarvoor eigenlijk?) en de laatste print was de laatste week van april en ook de honderd jaar daarvoor kon ik hem vertellen, maar nee, “Befehl ist befehl”, hij moest de laatste acties weten. Je moet je dus persoonlijk met je nieuwe pas en een legitimatiebewijs melden bij een kantoor van de eerder genoemde bank.

Vlug even naar Uden zou je zeggen, maar nee, ook in Uden is het kantoor van de Rabo definitief gesloten. Dus naar Veghel. En dat gebouw heeft al bij veel mensen frustratie gewekt. Je ziet het namelijk van veraf staan met die blauwe vlaggen, maar hoe kom je erbij? Ze zitten aan de Rembrandtlaan 70, en als ik van de Blauwe Kei (Noordkade) kom zie ik regelmatig dat bordje Rembrandtlaan bij Biggelaar Parket staan. Dus ik dacht dat het een fluitje van een cent was, maar nee, nummer 70 zit aan een andere Rembrandtlaan(!) en dat wegje loopt parallel met de grote weg! Als je er ooit heen moet; kom Veghel binnen vanaf de kant van Mariaheide, dan zie je de Rabobank staan in de buurt van Stadhuis, daarna rechts-rechts. Na al het onaangename gedoe met vooral de laatste meneer kreeg ik daar een warme ontvangst door aardige mensen, die in een mum van tijd mijn pas weer gekoppeld hadden.

Wat hebben we geleerd? Alles wat je niet kent op telefoon of computer moet in het vuilnisbakje!

Jan van As