Rampvooruitzicht - Column Freddy Klooté

De afgelopen jaren zijn we bijna dagelijks omvergeblazen met allerlei rampvooruitzichten over het niet-meer-welzijn van onze aarde. Als we bleven voortleven zoals we dat nog steeds bleven doen, zouden de gevolgen werkelijk desastreus zijn. Er zou in Zuid-Europa geen landbouw meer mogelijk zijn. Eén op de drie landplanten zou zijn verdwenen en de zeespiegel zou tot wel twee meter kunnen stijgen. Vooral dat laatste deed ons, inwoners van het kleine landje aan de zee wel schrikken. Je zag prentjes voorbij komen op allerlei media, tot hoever West-Europa onder water zou staan. Van Nederland bleef niet veel meer over dan een nieuw stukje oceaan. Het zou, als je het positief bekeek, alleen de visserij ten goede komen. Noordoost Frankrijk zou veranderen in een bloeiende streek vol met havens die amper de aangevoerde vis zou kunnen verwerken. Kortom: een rampscenario was nauwelijks meer te vermijden.

In De Telegraaf van 7 mei, niet eens op de voorpagina, stond een artikel met vragen aan wetenschappers van het WCRP, die werken aan scenario’s voor onder meer het klimaatpanel van de Verenigde Naties. Zeg maar, de slimme jongens, die alles over ons klimaat weten. Die allesweters “hebben hun rampvooruitzicht bijgesteld”. Ik had het, vol blijdschap, wel met hoofdletters op willen schrijven. “Het absolute rampscenario achten wij niet langer plausibel. De aarde zou in 2100 tussen de 4 eb 6 graden zijn opgewarmd. Maar….hoera….het wordt nu geschat op 2.7 tot 4.5 graad”.

Ik heb mijn hele leven best wel hard gewerkt. Sinds mijn pensioen leef ik er gewoon een beetje op los. Samen met vrouwlief, ons nageslacht en een enkele vriend slijten we onze dagen in redelijke onbezorgdheid. Gaan naar bed als we slaap hebben, eten als we honger hebben en verlaten het huis als we daar zin in hebben, of als we eten of drinken nodig hebben. We houden wel het (sport)nieuws bij. We hebben huilende boeren gezien, die hun levenswerk moesten beëindigen, vanwege hun nadelige uitstootkoeien. We zagen diverse rapporten verschijnen over gevaarlijke klimaatverandering. Het voorlaatste was in 2022. Nu, vier jaar later, blijken er wat dingetjes niet te kloppen. Beetje slordig rekenwerk of zo. Blijkt het toch wat mee te vallen. In Nederland ging “ons” KNMI gewoon mee met de algemene bevindingen. Daarom ging het ook altijd mee met de meest pessimistische scenario’s. Een woordvoerder: “Je wilt alle mogelijkheden laten zien, juist omdat de toekomst lastig te voorspellen is. Ook hebben we toen wel al benadrukt dat de werkelijkheid zich ergens tussenin zou begeven”. Sta me toe dat ik even moet lachen. Er worden grote onderzoeken gedaan. Duur en gewichtig. En dan blijken de uitkomsten vooral “ergens tussenin” te liggen. Zonder dat dit wordt meegedeeld.

Er wordt nu verder gewerkt aan een nieuw absoluut rampvooruitzicht.

Freddy Klooté