Zo’n mooi liedje! - Column Jan van As

Toen Robin Borneman in 2023 besloot om een liedje, waarin hij spreekt met zijn overleden vriend, op zijn nieuwe album te zetten, kon hij niet vermoeden dat ik als presentator bij Mfm-Brabant op vrijdag 15 augustus 2025 gecomplimenteerd en bedankt werd voor het draaien van dat heel mooie liedje.                                        

Robin Borneman is een zanger, producer maar ook verhalenverteller uit Oss, maar daar is ie zelden. Met The Trans Siberian Orchestra heeft/had hij ook nog een carrière in Amerika. Je kunt hem kennen van de televisie, waar hij de wedstrijd ‘We Want More’ won en een ton opstreek, maar hij deed ook de kijkers van ‘I Can Hear Your Voice’ versteld staan. Die dachten dat hij niet kon zingen, tot hij ‘n lied van Adele in perfectie liet horen.

Robin is ook een zalenvuller. Programmamakers hoeven hem maar op de lijst te zetten en de tent verkoopt meteen uit. Hij speelt in schouwburgen, maar ook op de grote poppodia. Zijn optredens zijn tweeërlei. Hij komt alleen met enkele gitaren of met zijn vaste begeleiders, hij zingt uitsluitend zelfgemaakte liedjes en menig componist zal jaloers zijn op zijn werk. Robin verstaat ook de kunst van het inpalmen van zijn publiek (zijn vriendjes).

Van Robin springen we over naar Jozef. Jozef leeft al een tijdje niet meer en bij ons in Kobus was hij -wat wij toen noemden - een ‘klantvriend’. Dat waren mensen die regelmatig kwamen en met wie je iets van een persoonlijke band opbouwde. Meestal - zoals bij Jozef - waren dat vriendengroepen en die gingen ook met ons mee naar concerten. Zo weet ik nog heel goed dat wij met die hele club naar Bruce Springsteen in De Kuip gingen. De reis ging voorspoediger dan we dachten en we moesten ons enkele uren vermaken in de zon tot de deuren opengingen. Dus wat doe je dan? Bier drinken!                        

Het was bloedheet, dus we deden meer dan nippen aan die vieze papieren bekers. Alle mensen die we meegenomen hadden, konden beter bier drinken dan wij, maar ook bij hen sloeg het monster dat alcohol heet ongenaakbaar toe. Het kwam erop neer dat het hele zootje stomdronken werd en ik bijvoorbeeld niet veel meer weet van dat optreden. Wel dat wij ’s nachts op het kerkplein de bus stonden uit te dweilen onder leiding van een zeer boze chauffeur. En ik weet ook nog dat een van onze luidruchtigste reizigers die chauffeur een hele grote fooi in de hand stopte, waardoor hij iets milder werd. Maar ja, mensen trouwen, krijgen kindjes en bouwen bedrijven op en van steeds minder naar Kobus wordt dat dan alleen met de kermis en Halfvasten. Tot Kobus er ook mee kapte!

Toen kwam die avond dat ik nog even naar de Jumbo moest. Bij het verlaten van de winkel kom ik zowaar Jozef tegen en die ontmoeting duurde zo lang dat er een telefoontje kwam waar ik bleef. Ik zag direct dat Jozef niet op zijn gemak was. Al vlug ging het over de zowel financiële als persoonlijke dingen en het onrecht wat hem overkwam. Omdat ik zelf ook slachtoffer ben geweest van dergelijke ellende, voelde Jozef zich vrij om mij vrijelijk in te lichten en het huilen stond hem nader dan het lachen. Ik kreeg zielsveel medelijden met hem.

Maar toen moest het ergste nog komen. Jozef vertelde dat hij naar ziekenhuis was geweest en dat de dokter had verteld dat hij die afschuwelijke hersenziekte had. Ik stond te praten met een gebroken man die zorg had over zijn jongens en kon wederom niet begrijpen dat mensen elkaar dergelijke dingen aandoen. Enkele dagen later zag ik Jozef lopend langs de fiets waarop een krat bier stond. Ik vroeg of hij nog wel bier mocht drinken. Hij zei dat het voor ‘onzen Tom’ was en die kwam ook aangefietst en nam de last over. Jozef zei toen dat hij zuinig was op die jongen, want hij zou “hem nog nodig hebben de komende tijd”.

Opeens is er dan het bericht dat Jozef overleden is en vorige week het afschuwelijk bericht dat Tom op 22-jarige leeftijd plotseling ziek werd en overleden is.

Dat heel mooi liedje van Robin Borneman heet ‘Tommy’.

Jan van As