Pijn - Column Freddy Klooté

Laatst schreef ik een smakelijke column over ons toekomstig voedsel. Ik vertelde erover met blijdschap en passie. Ik watertandde bij het opnoemen van krekels, sprinkhanen en meelwormen. Zelfs de Europese voedselexperts waren er na een decennium durend onderzoek akkoord mee gegaan. “Ik kan niet wachten”, schreef ik hoopvol.

En weer wordt mijn verlangen naar een gezonde en smakelijke hap de grond ingeboord. Dit keer door niemand minder dan dierenwelzijnsstichting “Wakker Dier”. In mijn juichstemming had ik niet aan die altijd waakzame mensen gedacht. Ik wist al dat deze stichting er niet van hield dat ik met volle smaak en overtuiging een heerlijk mals biefstukje opvorkte. Of een lekker sateetje van mals varkensvlees. Een kippenpootje. Daarom was ik zo blij dat ik mijn schuldgevoel dat door de voortdurende blik op mijn bord door Wakker Dier zo langzamerhand was ontstaan, door mijn aanstaande overstap naar “Sprinkhanen à la crème” en “Meelwormen met Hollandaisesaus” overbodig werd. Maar nee hoor, weer kon mijn eetplan geen genade vinden in de ogen van mijn Dierenbeschermers. “Ook insecten kunnen pijn ervaren”, is de nieuwe leus van de plaatsvervangers van onze Schepper op aarde. “

Ze zijn niet gevoelloos en kunnen wel degelijk pijn ervaren”, hebben ze naar het Ministerie van Landbouw geschreven.

Allemachtig, ik leef samen met een telg uit een dierenmaffiafamilie. Mijn schoonmoeder zaliger ving als 90-jarige met een eenvoudige, maar snelle handgreep een vlieg vast, vermorzelde die en wierp het overschotje achteloos in de naast haar staande prullenbak in het zorgcentrum. Ook haar dochter, vrouwlief, heeft er een handig handje van. Ze gebruikt wel meestal een krant om het zo vreedzame leven van onze toekomstige larvenmaaltijd voortijdig te beëindigen.

Want vooral om die larven gaat het. In een bedrijf in Nederland worden jaarlijks 70 miljard larven gekweekt, afkomstig van de alom bekende zwarte soldatenvlieg. Wakker dier weet natuurlijk hoe het daar werkt. Die larven moeten eerst dood. Na een kortstondig leven vol honger wordt door oververhitting een eind gemaakt aan de toekomst van de zwarte soldaten in wording. En die oververhitting doet pijn. Ook het vermalen van die jonge gasten wordt veelvuldig gebruikt om ze voedselrijp te maken. Wakker Dier vindt dit wel een betere optie dan oververhitting. Tja.

Natuurlijk is ook de Universiteit van Wageningen ingeschakeld. Ook die heeft door Laura Webb, docent dierengedrag en welzijn, haar mening gegeven over het gevoel van die kleine voedingsidealen. Zij vindt het “een belangrijk onderwerp”. Tijdens een onderzoek bij vliegen en bijen heeft zij ontdekt dat die dieren “mogelijk pijn ervaren”. Directeur Anne Hilhorst, directeur van Wakker dier en dus een soort generaal van de zwarte soldatenvlieg: “De politiek moet speciaal voor insecten normen opstellen voor slachtmethoden, het houden van een maximum aantal dieren per vierkante meter, voeding en temperatuur.

Wat een ellende allemaal. Blij dat we vanavond gewoon een biefstukje met frieten en mayonaise en een blaadje gemengde sla voor de vitamientjes eten.

Freddy Klooté