Ivo Rossen tweemaal kampioen in één weekend

Door Freddy Klooté

GRAVE - Monter stapt Ivo Rossen (41) mijn werkkamer in. We kennen elkaar al 36 jaar en hebben bij elke ontmoeting weer veel bij te praten. Vooral het afgelopen weekend was het feest voor Ivo. Als assistent-trainer van KKD-club Heracles promoveerde hij naar de eredivisie en hij werd ook kampioen met zijn club. Dat was op vrijdagavond. Op zondagmiddag werd hij bij zijn oude cluppie Estria, nu deel van de nieuwe vereniging EGS’20, met zijn jongens van het vierde kampioen van een weliswaar lagere klasse, maar de vreugde was er niet minder om. (foto’s: Matt Gerrits)

Ivo: “Ik wil die jongens echt bedanken dat ze een plaatsje voor me hebben vrijgehouden. Dit jaar speelden we met Heracles op vrijdagavond, zodat ik zondags mee kon voetballen. Volgend jaar is dat, als ik met Heracles eredivisie speel, niet mogelijk”.Ivo is voetbal. Ademt voetbal. Leeft voetbal. Dat is niet altijd even gemakkelijk. Het eerste jaar bij Heracles woonde hij in Almelo en zag vrouw en kindjes één dag per week. “Gelukkig kon ik het nu redden met heen en weer rijden”.

Ivo is geboren in Nijmegen. “Ik heb daar tot mijn vijfde gewoond. Mijn vader werkte er. Daarna verhuisd naar Grave. Na basisschool Hartenaas, waar ik al enkele malen per week van school door PSV van school werd gehaald om daar te trainen, ben ik in Eindhoven naar het St. Joriscollege gegaan. Tot 3 havo. Toen ben ik bij de jeugd van NEC gaan spelen en ging naar het SSGN. De havo en daarna het VWO afgemaakt. Daarna heb ik een flink rondje clubs gedaan. Na PSV en NEC heb ik gespeeld bij Dordrecht, Go Ahead, PEC, Den Bosch, FC Eindhoven, Sint Truiden en weer Eindhoven. Ik sloot mijn actieve periode af bij de club waar ik begon: Estria”. Intussen is Ivo al een paar jaar bezig met trainerscursussen. Hij heeft inmiddels alle diploma’s, behalve coach betaald voetbal. “Die cursus duurt een jaar. Een intensief jaar. Van dat jaar niet thuis bij Moniek en de kinderen zijn, heb ik wel geleerd. Dus ik weet niet of ik dat er nog voor over heb. Bovendien heb ik het als assistent-coach bij Heracles enorm naar mijn zin. Ik verveel me geen seconde”.

Na een bizar slot aan het eind van de vorige competitie, degradeerde Heracles naar de KKD. Trainer Wormuth vertrok en werd opgevolgd door John Lammers. Ivo werd weer assistent, samen met Hendrie Krüzen, René Kolmschot, keeperstrainer Brian van Loo, performance-coach Rick Aben en videoanalist Leen den Boer. Plus nog diverse anderen, die ervoor zorgen dat alles op rolletjes verloopt. En dat deed het. De rol van Ivo? “Allereerst doen we de voorbereiding voor de trainingen. Met de personen die ik zojuist heb genoemd. De training zelf leid ik grotendeels. John en Hendrie zijn er wel bij en observeren. Op woensdag trainen we 11 tegen 11. Dat is een team-tactische training, gericht op de komende wedstrijd. Ik maak samen met de video-analist een compilatie van de laatste drie wedstrijden van onze komende tegenstander. Die presenteren we aan de spelersgroep. Met mijn commentaar. In de persruimte op een groot scherm. Ik vertel over kansen en bedreigingen. Tijdens de training daarna probeer ik met de wisselspelers de tegenstander na te bootsen. John en Hendrie spelen dan met de basis-elf. Alle trainingen die we hebben worden gefilmd en door de staf geanalyseerd. Vóór de wedstrijd doet John Lammers de eindbespreking. Als we thuis spelen in onze persruimte. Als we uit spelen reizen we met de bus, stoppen bij een hotel-restaurant, eten, spelers gaan rusten, daarna weer eten en daarna naar de wedstrijd. Op de wedstrijddag train ik met de niet-selectiespelers. Vóór de wedstrijd doe ik samen met Rick Aben de warming-up. Vlak vóór de wedstrijd ga ik naar de video-analist boven op de tribune. Voor het totaalbeeld van de wedstrijd. Met oortjes in en tablet ernaast. Notitieboekje open. Tijdens de wedstrijd heb ik contact met René Kolmschot en in de rust ga ik naar beneden en hebben we met zijn vieren contact. Ik geef mijn bevindingen door aan de coach. Na de wedstrijd is er een korte evaluatie met de staf. In ‘t weekend kijk ik de wedstrijd terug en maandags geef ik een terugkoppeling naar de spelers. Een weekdag begint om 10 uur en om 19.30 uur ben ik weer thuis. Op tijd om de kids naar bed te brengen. Daarna kijk ik met Moniek nog vaak een film. Daags na de wedstrijd train ik samen met René de wisselspelers en de bank”.

Een drukke week dus voor een trainersstaf. Met veel communicatie en intensieve voorbereiding. Voor Heracles wierp het zijn vruchten af. Ivo: “Eerst promotie veiliggesteld en daarna ook nog kampioen geworden. Op weer naar de eredivisie”.