Amerikaanse Eik - Column Jan van As
ColumnHet is niks nieuws als ik jullie vertel dat de leiding van ons mooie landje niet in de meest ideale handen is. Ze vertrouwen elkaar niet en zeggen dingen die niet gezegd mogen worden in het bijzijn van jongeren. Insinueren, schelden en verdacht maken is de trend. Kortom: een zootje. Vandaag hebben we het over een schepsel dat het echt moeilijk heeft, de Amerikaanse Eik!
De Amerikaanse Eik geneert zich al ’n paar weken voor zijn naam, want uit Amerika komen ook niet de leukste berichten. Maar de Amerikaanse Eik treft nog iets ergers. Behalve dat zijn paspoort wordt ingenomen, wordt ie ook nog geruimd. Er zijn rond ons zoveel Amerikaanse Eiken dat we het allemaal gaan merken als deze Eiken er niet meer zijn. Het wordt een enorme operatie om ze allemaal tot planken te maken.
Waarom moeten ze plat? De Amerikaanse Eik komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika en werd in Nederland geïmporteerd om met zijn planken huizen etcetera te bouwen. Deze USA-eik heeft hier weinig natuurlijke vijanden en kan zich ongelimiteerd uitzaaien. Er komen dan heel veel eikjes rond die boom te staan en die verdringen de oorspronkelijke begroeiing. Door het rooien van de Amerikaanse Eik wordt de ondergrond een stuk minder zuur en dat zorgt voor een sterkere kruidlaag. En die kruidlaag is een extra bron voor nectar en daar zijn de bijtjes dan weer blij mee!
Blijft toch een raar idee dat zo’n reus moet wijken voor een bij… Maar dat moet je in een groter geheel zien zei de man met de Zelensky-trui.
Ik ken ’n paar Amerikaanse Eiken van dichtbij en zij mij dus ook. Als ik ’s morgensvroeg met Zappatoo in het bos kom dan groeten we elkaar en soms prijs ik hem om zijn mooie nieuwe bladerkleed of om de prachtige kleuren die dat bladerkleed nu in november krijgt. In een van de eerste Amerikaanse Eiken die ik tegenkom, huist een enorme vogel. En ik kan niet uitgevonden krijgen wat voor soort dat is, maar hij is wel groot. De Amerikaanse eik is gastvrij en hij ziet dagelijks veel mensen aan zich voorbijtrekken: wandelaars, crossers, hardlopers, paarden, mountainbikers en uiteraard de honden die hem de zegen geven. Op een bepaald moment is iedereen dan weer naar huis, maar de Amerikaanse Eik blijft geduldig staan.
Deze weken zijn rampzalig voor de Amerikaanse Eik, want in de bossen komen grote machines en die hebben snode plannen. Zij gaan de bossen revitaliseren. Vroeger werd er in de bossen zonder machines gewerkt, hooguit een motorzaag. Maar dat was al bijzonder, want de mensen die werkten, waren jongens die gedetineerd waren in de Corridor. ’s Morgens werden deze jongens in een bus geladen en naar het bos gebracht waar zij ruimte maakten voor de diverse bomen. Dit alles onder andere onder leiding van Peter de Veth. Maar nu zijn er machines die doen denken aan de Mad Maxfilms met Tina Turner. Met deze machines kun je gewoon dwars door het bos rijden, niks is te groot voor ze. De machinist is een meneer uit Deventer en op enorme rupsbanden stuurt hij met grote stuurmanskunst de machine richting de Amerikaanse Eik, die al zenuwachtig wordt en met erbarmen kijkt naar zijn vele zaailingen waar de rupsbanden genadeloos overheen walsen. Zijn hele nageslacht is in ’n paar minuten uitgeroeid. Op zijn stam staat al een paar weken een fatale rode stip en hij weet dat het gaat gebeuren. Nu. Hij voelt een ijzeren klem rond zijn stam en wordt zonder pardon boven zijn kont afgezaagd, vervolgens gaat hij door een soort rasp en wat rest zijn 5 of 6 kale stammetjes die binnenkort weer tot planken worden gezaagd. En dat is dus het revitaliseren van het bos! Natuurlijk gun ik niemand in den Haag dat hij of zij wordt afgezaagd boven zijn kont, maar af en toe een schop daaronder zou helend werken.
Toen ik vanmorgen bij mijn auto terugkwam, stond daar een jongetje te huilen (zeg maar krijsen). Zijn moeder zei dat hij was geprikt door “iets van een bij”. Ik hoorde duidelijk mijn Amerikaanse Eik gniffelen…
Jan van As
