‘Medeleven’ en Meneer De Dood - Column Jan van As

Als trouwe lezer zal het u niet ontgaan zijn dat op woensdag 15 januari mijn trouwe vriend ZAPPATOO (zie foto hierboven) is overleden. Hij was een hond, een AltDeutsche Herder en geen mens. Toch ga ik er deze week nog een keer overschrijven. Dat doe ik omdat je met een column mensen aan het denken kunt zetten of je wijst ze op onbedoelde minder leuke dingen.

Door deze column en door mijn werkdagelijkse radio-uitzending, maar ook door mijn horecaverleden, weten heel veel mensen wie ik ben. Ik ga niet arrogant zeggen dat ik daardoor een bekend persoon ben, maar… ze kennen me wel! En heel veel mensen weten dus ook wie Zappatoo was. Op Facebook zitten we onder mijn naam, maar we zitten ook op de pagina van de Oud Duitse Herders met de naam van Zappatoo. Ik had een bericht geplaatst met Zappatoo (en Prince) op de beroemde foto en daarop kwamen honderden reacties. Maar bij de Oud Duitse Herders kwamen er nog meer. Dat zijn allemaal mensen die ook zo’n heerlijk beest hebben en dus weten wat het betekent om ‘m te verliezen. Er was zelfs een lieve wens van zanger Ben Cramer en die zal er dus ook wel een (ODH) hebben. Er kwamen lieve kaartjes in de bus en sommigen belden even. Inmiddels is Zappatoo gecremeerd en we hebben zijn as via een pijp heel dicht bij Prince in diens graf laten zakken. Daardoor zijn de broertjes weer samen.

Nu de andere kant van de medaille. Net als bij mensen is ook bij dieren ziek worden en dood gaan een duur dingetje. Maar dat weet je van tevoren en daar moet je dan niet over zeuren. Maar als jij dat niet doet, dan doen anderen dat – misschien ongewild – wel.
De eerste reactie die ik kreeg was de vraag wat ik nou met ‘m ging doen, want zijn zus had haar hondje laten cremeren en dat kost veel geld. Iemand anders vroeg of ik nu een “nieuwe” koop, want je hebt toch geld zat. Weer iemand anders zei dat cremeren eigenlijk alleen bij mensen hoort en zo waren er nog meer opbeurende reacties. Er zijn ook fokkers die een meelevend berichtje sturen en daarbij even vermelden dat ze binnenkort een nestje ODH’s( oud Duitsche herders) verwachten.

Als wij ’s morgens naar het bos gaan dan is dat altijd op dezelfde tijd omdat we rekening houden met de invasie van schooljeugd in ons straatje. Als Zappa achterin de auto zat dan zag hij zijn buurthondjes uitgelaten worden en liet hij zich luidkeels horen. Daarom zei een buurman dat ze nu hun wekker miste. Maar de terugreis was ook feest voor hem. Ik opende dan het achterraam en met zijn grote Duitse hoofd buiten begroette hij iedereen die we tegenkwamen. Ik moet nu nog vaak denken aan zijn tijd bij de puppytraining, daar noemden ze Zap een enthousiaste blije gup en dat bleef hij.

Er zijn echter ook mensen die totaal anders over honden praten. Op Radio 2 hoorde ik een verslag over Harry de Dood, die heet echt zo en de verslaggever van dienst (Pieter van der Wielen) begroette hem ook met “Goedemorgen Meneer De Dood”. De Engelsen zeggen “What’s in a name”, maar dat zijn naam toepasselijk was bleek wel uit zijn bijdrage. Meneer de Dood heeft een vreselijke bloedhekel aan honden, uitgebreid mocht hij zijn gal spuwen over de slechtigheid van de dieren die ik edele schepsels vind. Nou heeft die gek een spel gelanceerd waar je punten kunt verdienen door zoveel mogelijk honden kwijt te raken. Het motto voor zijn spel, dat ‘Weg met die hond’ heet, is: “Eindelijk een bordspel waar verliezen winnen wordt. Hoe meer honden je kwijtraakt hoe beter de wereld”.

Soms laten presentatoren bepaalde mensen lekker even raaskallen, zodat ze zich vast lullen en dat gebeurde ook met meneer De Dood. Hoe langer hij doorwauwelde, hoe slechter zijn verhaal werd. Ik verwacht ‘m nog wel bij een van de talkshows!

Oh ja, voorlopig blijft Zappatoo jullie nog elke week aankijken vanaf zijn foto hierboven!

Jan van As