Tineke - Column Jan van As

Voordat ik mijn verhaaltje vertel, zal ik je eerst even uitleggen waarom er vandaag ‘Tineke’ boven mijn stukske staat. Ik heb het namelijk over Tineke Ceelen die al 20 jaar directeur is van Stichting Vluchteling. In die 20 jaar is zij steeds meer het gezicht geworden voor de hulp aan vluchtelingen. Tineke werd 61 jaar geleden geboren in Lith en is voor ons dus een streekgenoot. Als Tineke praat dan kun je duidelijk horen dat ze uit de buurt van Oss komt en ze doet ook geen moeite om haar Lithse afkomst te verloochenen. Ze is wie ze is! Haar hele werkzame leven wordt beheerst door de zorg voor de medemens en speciaal de vluchteling. Memisa, Rode Kruis, SNV en noem maar op. Waar vluchtelingen geholpen moeten worden, is Tineke. Zij is daarvoor ook al benoemd tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Voor haar functie als directeur ontvangt ze ook een riant salaris, maar ook voor het dubbele daarvan hoeven ze mij niet te bellen, want het is ‘n zware en soms gevaarlijke taak. Bij ons thuis is Tineke het synoniem voor ‘Vluchtelingen helpen’. Als op tv een actie is voor vluchtelingen, dan staat Tineke daar vooraan bij. En volgens mij is zij ook nog eens ‘n leuk mens!

De taak van Tineke wordt steeds moeilijker want vluchtelingen krijgen steeds meer het etiket opgespeld van gelukzoeker en profiteur. En ze krijgen overal de schuld van, zowel in Nederland als over onze Europese grenzen. Wij hebben een raar kabinet gekregen dat moet doen wat de beste vriend van Victor Orban ze dicteert, maar godzijdank glipt hem nog al eens iets uit handen en krijgt ie niet zijn zin. Victor Orban wordt sinds 2010 door velen gezien als verantwoordelijk voor de democratische erosie in Hongarije, de oppositie wordt sterk tegengewerkt, vrijheid van meningsuiting beperkt, de rechterlijke macht beïnvloed en eerlijke verkiezingen worden consequent ondermijnd. Deze man is een van de beste vrienden van Geert Wilders en Geert Wilders denkt nu dat ie de baas is.

Tineke krijgt in de hele wereld te maken met de meest enge dictators die hun eigen bevolking onderdrukken en daarom ontvluchten die mensen dat land en komen ze in aanraking met de stichting Vluchteling en daar is Tineke de baas. Je kun haar bewonderen, maar je kunt ook gewoon je portemonnee voor haar en haar goeie werk trekken. En daar gaat mijn column vandaag over.

Tot enkele jaren geleden ging ik elke dinsdag met iemand uit eten, geen relatie of collega, maar gewoon een van mijn vrienden. Wij aten overal en kenden elk restaurant in de verre omgeving. Helaas, op een dinsdag vond hij het niet meer leuk. Dat was jammer en er kwam ook niet iemand anders die zich kon permitteren om wekelijks met mij geld uit te geven voor een diner. Zo’n etentje kostte gemiddeld 50 euro per persoon. Deze 50 euro heb ik sindsdien in een denkbeeldig spaarpotje gedaan en als ik ’n paar mooie schoenen, ’n mooie cd of ’n leuk shirt zie, dan betaal ik dat met die centjes, want dat geld bespaar ik eigenlijk elke week.

We weten allemaal dat eten & drinken in de horeca schrikbarend duur is geworden en mensen schrikken zich nog steeds te pletter als ze een rondje geven van drie simpele ijsjes en een koffie en een Coronabier en daar gewoon 37 euro voor moeten betalen. Ik ga dus veel minder vaak uit eten en die 50 euro blijven dus in mij spaarpotje, maar ik vind het ook fijn om daar Tineke mee te helpen en de spaarpot af te romen voor haar Stichting Vluchteling.

Door gewoon thuis gezond en bewust te eten, kan ik dus andere mensen helpen en ik hoef daar geen boterham minder om te eten. Goed idee toch!

Jan van As