Grave

WF Grave: venijn zat in de staart

Ben de Bruin Wandelvoetballer van het jaar

Door Jaap Schouten

GRAVE - Het venijn zat voor Walking Football Grave/EGS’20 duidelijk in de staart. In de laatste maanden van 2021 scoorde corona vier keer tegen, met noodlottige gevolgen. En wat in het zevenjarig bestaan nooit gebeurde: de training werd afgelast vanwege sneeuw op het kunstgrasveld. WF Grave schudde de sores en de droefenis van zich af met een eindejaarsborrel en de benoeming van Ben de Bruin tot Wandelvoetballer van het Jaar. Wie anders?

Ben de Bruin (midden ) ontvangt de befaamde Wandelvoetbalstoktrofee uit handen van Wijze Mannen Theo Aarts (rechts) en Kees van Gent.

Net toen de wandelvoetballers dachten van de corona-ellende af te zijn en lekker op de dinsdagochtend weer een potje wilden voetballen, sloeg het virus bij vier ploeggenoten en hun echtgenoten onverbiddelijk toe. Marion Kroes, echtgenote van Bert en pas 69, overleed aan de gevolgen. Een enorme domper aan het einde van het jaar, dat voor WF Grave zonder al te veel problemen verliep. Met hier en daar wat improviseren kon er gevoetbald worden en werd zelfs de koffie aangedragen. Natuurlijk door Ben de Bruin, die zijn uitverkiezing tot Wandelvoetballer van het Jaar dan ook ruimschoots verdiende. De bijbehorende historische wandelstok, naar verluidt ooit in het bezit van koningin Wilhelmina en Freud en waaraan iedere winnaar een attribuut moet hangen, werd uitgereikt door Kees van Gent. Bij die gelegenheid citeerde Theo Aarts uit het juryrapport: “Ook in de voor hem en zijn Bistro-zalen de Brouwketel zware coronatijd bleef Ben hulpvaardig, bereidt oplossingen te vinden en de handen uit de mouwen te steken voor ons team. Bovendien bleef Ben de Bruin in deze moeilijke tijd gewoon onze trouwe sponsor, die in 2021 extra diep in de buidel tastte voor onze voetbaltenues.”

Gezelligheid
Volgend jaar moet beter, was de boodschap van WF Grave aan de Kerstman. De ploeg is inmiddels gegroeid naar 30 leden –gemiddelde leeftijd 71 jaar-, de opkomst bij de trainingen is steevast hoog maar WF Grave mist de gezelligheid van de kantine en de wedstrijdjes-met-nazit tegen andere teams. Theo Aarts: “De grote opkomst tijdens de trainingen tekent de sfeer binnen onze groep, maar de credits gaan vooral naar trainer Jan Schaap. Zijn oefenstof lijkt onuitputtelijk, bijna altijd met de bal, en is fysiek pittig maar nooit te zwaar. Jan heeft een hoop moeten improviseren, maar draait daar zijn hand niet voor om. Hetzelfde geldt voor Ad Mellaard, die nog steeds de gymnastiekoefeningen voor zijn rekening neemt. En voordoet, want ondanks zijn 80 jaar is er niemand die zijn handen zo plat op de grond legt als Ad.”

Theo Aarts, lid van de Wijze Mannen die verantwoordelijk zijn voor het reilen en zeilen van WF Grave, roemt ook de nieuwe accommodatie op het sportpark van EGS’20. Hij: “Die is natuurlijk fantastisch, hoewel we even moesten wennen aan het kunstgrasveld.” Ook binnen de nieuwe vereniging wordt volgens Aarts de status van WF Grave niet door iedereen helemaal omarmd. “Wij hebben na overleg met de club (stuurgroep) onze eigen structuur grotendeels kunnen behouden, maar wij zijn zeker geen club binnen de club. Wij voelen ons echt onderdeel van EGS’20 en dragen dat ook uit. WF Grave hoopt dat dit onbegrip verdwijnt en iedereen die het wil, kan met vragen bij ons terecht. Het helpt als straks de kantine weer open is en de leden elkaar weer kunnen ontmoeten.” Lachend: “Onze spelers zijn meestal wel in de buurt van de bar te vinden…”

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Meest gelezen

Laatste reacties