Afbeelding

Alles naar wens? - Column Freddy Klooté

Nieuws 14 keer gelezen

Je hoorde het vooral in de horeca. “Alles naar wens?” In een gezellige ambiance werd uitbundig positief gereageerd. Gezelligheid kende geen grenzen. En toen kwam corona. Een ongekend fenomeen dat de wereld op zijn kop zette. Een wereld die het “Alles naar wens” al wat ontgroeid was. Waarvan de bewoners vooral wisten wat ze wilden. Dat had ook iets met opvoeding te maken. Al in de jaren ’60 van de vorige eeuw leerde ik al op school dat je rechtop moest lopen. Met je neus in de wind. Een persoonlijkheid moest je zijn. Nou, de directeur was dat zeker wel. Wij, de studenten uit die tijd, vonden dat niet zo vanzelfsprekend. Lastig zelfs, want op die leeftijd twijfelde je werkelijk aan alles.

Met enige vertraging hebben we dat “je moet jezelf zijn”, opgepikt. En daarvan meteen de grenzen opgezocht. En, met hulp van gelijkgestemden, die grenzen ook meteen maar overgestoken. De tijd van de regering “Ikke” was aangebroken.

Het “alles naar wens” hoeft niet meer gevraagd te worden. Het antwoord staat al vast. Niets is meer naar wens. Niets deugt meer. We doen toch gewoon waar we zin in hebben. En zo zien we zeer regelmatig grote menigten door Europese steden gaan. Velen steken het V-teken de lucht in. De V van Vrijheid, waaraan het volgens sommigen aan ontbreekt. Maar het is niet alleen die Vreselijke Vrijheidsbeperkingen waar het om gaat, nee, het gaat eigenlijk om alles. Niets gaat, volgens die wekelijkse wandelaars, meer naar wens.

De groep is fel tegen vaccinaties, waarmee wanhopige overheden proberen een zeldzaam fenomeen als een pandemie uit te roeien. Een groep is tegen het vuurwerkverbod en dat was met oud en nieuw goed te horen. Een groepje valt over een fitnessruimte in een ziekenhuis. Weer anderen leggen de zere vinger op lege vliegtuigen in de lucht omdat “landingsrechten veilig gesteld moeten worden”. Het gaat dan om tienduizenden luchtvervuilers. In de medische wereld en de onderwijsklassen bestaat onvrede over het vele papierwerk dat ingevuld moet worden. “Omdat ze ons niet vertrouwen”. De ME wenst niet langer als doelwit van stenen en vuurwerk dienst te doen. Een huis is voor jonge stellen onbereikbaar. Het gas uit Groningen blijkt onmisbaar. Bij minister Kaag staat een politiebureau voor de deur. Op het platteland is sprake van “ondermijnende criminaliteit”. Kinderen huilden omdat ze niet naar school mochten. Heb ik nooit gedaan. Lachgas zorgt alom voor tranen.

De schrijvers van “Goede tijden, slechte tijden” waren zeer vooruitziend: “De tijd van onbezorgdheid is voorbij”. Het sprankje hoop komt uit mijn moederland. De Vlaamse psychiater Damiaan Denys: “We wonen toch niet in Jemen, waar kinderen sterven van de honger, waar een leven niets waard is? Nederland staat op de vierde plaats als rijkste land. Economisch gezien zeg je: Waar hebben we het over?”

Het nieuwe kabinet is aangetreden. Alles naar wens?

Freddy Klooté

Uit de krant

Uit de krant