Afbeelding

INGEZONDEN: Vluchtelingen in Zeeland/Oventje

Ingezonden 13 keer gelezen

Geïnteresseerd en met stijgende verbazing heb ik de trilogie van Jan van As over de komst van asielzoekers naar Zeeland/Oventje gelezen. Verbazing over de inhoud – daarover straks meer – maar ook verbazing over het uitblijven van ook maar één reactie in de papieren Arena.

Maar goed, misschien zou ik er als inwoner van Zeeland ook wel het zwijgen toe doen wanneer ik anders over dit onderwerp denk dan de heer Van As en mijn standpunt ruzies en uitsluiting in mijn woonomgeving teweegbrengt.
Maar ik woon niet in Zeeland. En ik heb er erg veel moeite mee wanneer mensen met andere denkbeelden over immigranten en asielopvang in een kleine gemeenschap door deze columnist worden neergezet als individuen met het verstand en het mededogen van een aardbei.
De soms nog aangebrachte nuances over vrijheid van meningsuiting helpen daar geen moedertje lief aan, iedere – soms zelfs herkenbare - andersdenkende wordt vernietigend en meedogenloos neergesabeld. Onderscheid tussen feiten en meningen telt niet. Want je bent gewoon een zielenpoot wanneer je het niet met Jan van As eens bent, gereduceerd tot je eigenste onderbuik, een asociale complotdenker die naar verkeerde mensen luistert en geen eigen mening heeft. En het ontbreekt je in ieder geval aan medemenselijkheid.
Net als veel andere personen matig ik me niet aan de wijsheid in pacht te hebben over dit onderwerp. En wat ik er van vind, doet er bij het schrijven van dit ingezonden stuk eigenlijk niet eens toe. Voor mij geldt dat ik na drie uitgemeten columns wel de behoefte voel te reageren op een overdaad aan normerende, persoonlijke ideeën waar in mijn ogen ook nog wel het een en ander op af te dingen valt.

En dat alles uit de pen van juist de man die zijn niet–medestanders zo vol vuur voorschrijft dat er geen hoger levensdoel bestaat dan compassie voor de medemens. Selectieve compassie heet dat, alleen voor het merendeels Goed Volk en voor de deugende Smouzen. En wie dat zijn heeft Jan van As bepaald!

Mariëlle van der Leest-Kieboom, Reek

Uit de krant

Uit de krant