De Walking Footballers van Wanroij en WF Grave gebroederlijk bijeen voor de wedstrijd.
De Walking Footballers van Wanroij en WF Grave gebroederlijk bijeen voor de wedstrijd.

WF Grave wanhopig in Wanroij

Grave 868 keer gelezen

Door Jaap Schouten

GRAVE - Walking Football zorgt voor veel spelplezier binnen de lijnen, maar is voor toeschouwers langs de lijn meestal niet om aan te gluren. Het is voetbal in slow-motion, omdat het bij spelers van gemiddeld 70 jaar nu eenmaal wat langer duurt voordat benen en voeten reageren op hersenseintjes. Als die al komen. Dat was ook het geval in Wanroij, waar WF Grave/EGS’20 was uitgenodigd door de plaatselijke WF-afdeling van Constantia. (foto: Jaap Schouten)

Vijf toeschouwers zagen dat WF Grave het aanvankelijk niet makkelijk had en wanhopig zocht naar zijn vorm tegen de uitstekende Walking Footballers uit Wanroij en Oploo, die sinds een jaar bestaan en voor wie WF Grave pas de tweede tegenstander was. De defensie van WF Grave stond met Kees Claassen, Theo Cools en Bert Driessen als een huis, terwijl spelverdeler Noud Gosens flink op zijn huid werd gezeten op het overvolle veld en maar moeilijk de lijnen kon uitzetten. De voorhoede, met onder meer Ben de Bruin, Jan Hermanussen en Bert Loeffen, deed wat het kon en vooral wat het niet kon en wist desondanks regelmatig te scoren. En vaak ook niet. Peter Pijnappels bewoog tussen de linies door en kwam meestal uit op de plaats waar hij net niet moest zijn. Het was voor Theo Aarts, die als scheidsrechter ook luidkeels zijn team van advies voorzag, een zware klus en ook niet verwonderlijk dat hij halverwege de tweede helft in geanimeerd gesprek raakte met de enige vrouw in het WF-team van Wanroij en het fluiten even liet voor wat het was. Over een eventuele transfer van deze goede speelster wilde Theo nog niet uitweiden. Bert Loeffen, de kamikaze-voetballer van WF Grave, kreeg nog twee mooie nopafdrukken in zijn rechterenkel als souvenir mee naar huis in de verder zeer sportieve wedstrijd. De eindstand houden we op 8-8.

Pas echt in zijn element kwam WF Grave in de gezellige kantine van Constantia, waar beide teams zich broederlijk verenigden, gezellig een paar biertjes dronken, gezamenlijk de wereldproblemen oplosten, een nieuwe grondwet voor Nederland opstelden en tegen sluitingstijd ook nog even het Nederlands elftal grondig renoveerden. Kortom: een middagje Walking Football zoals het hoort te zijn. Wat de toeschouwers er ook van mogen vinden. 

Uit de krant