Reek

Cora Marinussen, leider van Achilles Reek MO15

'Het is een bloedfanatieke en sportieve lichting'

Door Paul Verstegen van Arenalokaal.nl

REEK - Het meisjesvoetbal is groot bij Achilles Reek. Dat kun je alleen al opmaken uit het feit dat vier van de tien jeugdteams enkel voor meiden is. Cora Marinussen (52), zelf fervent voetballer in haar jongere jaren, is leider van Meisjes Onder 15. Dit gedreven achttal bereikte vorig jaar de bekerfinale en gooide een jaar eerder hoge ogen tijdens het schoolvoetbaltoernooi.

Als kind kon Cora niet wachten tot ze bij Achilles mocht gaan voetballen. “Elke dag na school ging ik naar het voetbalveldje aan de Soeterstraat”, weet ze nog. “Samen met Dorothé Barten en de jongens. Daar trapten we dan een balletje. Eigenlijk mocht ik pas op mijn dertiende bij het vrouwenelftal, maar met dispensatie ben ik al op mijn twaalfde lid geworden van de voetbalclub. Gemengde jeugdteams bestonden toen nog niet. Mijn tien jaar jongere zus Petra mocht later wel met de jongens meedoen.”

Cora speelde tot haar 22e in Reek. “Ik was veel geblesseerd”, vervolgt ze. “In overleg met de fysiotherapeut kwamen we tot de conclusie dat het beter zou zijn als ik over zou stappen naar een ander team. Toen ben ik in Herpen gaan spelen. Die ploeg had meer speelster uit de regio en kwam uit op een hoog niveau. We moesten ver reizen voor onze wedstrijden. Dat heb ik tien jaar gedaan en toen werd ik zwanger. Nu ik een gezin had, wilde ik niet meer hele zondagen weg zijn. Daarom ben ik na de geboorte van onze oudste zoon teruggekeerd bij Achilles. Ongeveer vijf jaar later ben ik definitief gestopt.”

Fanatiek
Als speelster was Cora fanatiek en gedreven. Dat straalt ze nu ook uit als leider van Achilles Reek MO15-1. “Het is een bloedfanatieke en sportieve lichting”, zegt ze trots. “Het team bestaat uit acht speelsters. Sinds afgelopen seizoen spelen we acht tegen acht. Ik neem eigenlijk nooit extra speelsters mee, want ze willen altijd allemaal spelen. Tot voor kort hadden we geen vaste keepster. Dan rouleerden we of stond er iemand met een blessure onder de lat. Nu hebben we wel iemand die het leuk vindt nadat ze vorig seizoen een tijdje noodgedwongen moest keepen vanwege een blessure.”
Cora ervaart de meiden als heel trouw en loyaal aan het team. “Ze zijn allemaal op de training en in het weekend is iedereen van de partij. We zijn het seizoen gestart met acht speelsters en zo maken we het ook af. Met deze groep durf ik dat best aan, ze staan voor elkaar klaar. Het is één team. Daar schuilt ook meteen het gevaar in, want als de spil van de groep ermee stopt dan is de kans groot dat bijna iedereen vertrekt. Gelukkig is daar geen sprake van. Ze zijn allemaal nog steeds heel enthousiast.”

Speeltijd
MO15-teams spelen eigenlijk elf tegen elf op groot veld. Het achttal uit Reek dus niet. “We hebben te veel speelsters om samen te gaan met MO17”, legt Cora uit. “Die hebben tien meiden, wij acht. Dan kom je op achttien. Dat is veel te veel voor een elftal, zeker in zo'n gedreven groep waarin iedereen zoveel mogelijk wil spelen. Dan kan elke wedstrijd de helft van de speelsters slechts een half duel meedoen. In het verleden hebben we dat een seizoen geprobeerd, maar dat was echt geen succes. Om die reden zijn het nu weer twee teams.”
MO17 speelt wel op groot veld. Het team heeft eigenlijk te weinig speelsters, maar dat wordt opgevangen door MO15. “Wij spelen 's ochtends al vroeg”, gaat Cora verder. “Direct na de wedstrijd staat er een ouder met een auto klaar om drie of vier meiden weg te brengen zodat ook het MO17-team over voldoende speelsters beschikt. Op die manier spelen onze meiden anderhalf tot twee wedstrijden op een zaterdag. Je hoort niemand klagen, ze vinden het leuk. De ouders werken ook mee, dat is heel erg fijn. Voor onze eigen wedstrijden moeten we namelijk ook ver weg, tot aan Oisterwijk en Kaatsheuvel, maar dan kunnen ze wel lekker voetballen. En daar gaat het om.”

Oranjeleeuwinnen
De populariteit voor de voetbalsport onder de Reekse meiden kan Cora niet zomaar verklaren. “Het huidige MO15-team was het eerste volledige meisjesteam bij Achilles”, blikt ze terug. “Ik ben daarvoor toen als leider gevraagd en ben met de groep meegegroeid. Inmiddels zijn er nog drie andere meisjesteams: MO11, MO13 en MO17 dus. Vier opeenvolgende teams, best bijzonder voor een kleine voetbalclub. Het brengt meer bedrijvigheid op het sportpark en in het clubhuis. Dat maakt een vereniging toch levendiger.”
Behalve tennissen kun je in Reek niet veel andere sporten beoefenen. “Misschien is de populariteit daardoor deels te verklaren. Ook het succes van de Oranjeleeuwinnen kan meespelen. Dat vinden de meiden geweldig. Vorig jaar zijn we met de bus naar de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Ierland geweest. Vier meidenteams plus het vrouwenelftal en begeleiding. Het duel eindigde helaas in 0-0, maar het was wel heel gezellig met z'n allen.”

Toekomst
De toekomst is lastig te voorspellen, maar Cora verwacht dat de huidige meidenteams op termijn op een positieve bijdrage kunnen leveren aan het vrouwenelftal bij Achilles. “Deze meiden zijn allemaal al jong begonnen met voetballen”, begint ze, “en niet pas op hun zeventiende of achttiende. Dat kun je echt zien en dat biedt perspectief.”


Achilles Reek MO15-1
Fien van Beek
Britt van Casteren
Jans Engbers
Dorien van den Hoogen
Anne Koenen
Saar Koenen
Boukje van Ommeren
Femke Timmers

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties