Escharen

Estria Vijf verliest in slotfase kostbare punten

Door Freddy Klooté

ESCHAREN - Het is een opzienbarende conclusie: “Voetbal is niet zomaar tegen een bal schoppen en wie de meeste doelpunten scoort is de beste”. De rauwe werkelijkheid is anders. Neem nu Estria Vijf. Inmiddels door de vele publiciteit in de media een bekende ploeg in het land van Cuijk en ver daarbuiten. Een ploeg met ervaring. Met inzicht, fysieke inzet tot net over het randje. Vooral ook geestelijk enorm sterk. Ga maar na. Op zondagochtend vroeg loopt de wekker af. De spelers van Estria Vijf weten dat het weer een belangrijke dag wordt. Vanuit de warmte van vrouw- of vriendinlief moeten ze de koude realiteit tegemoet. Smekende blikken uit het achtergelaten bed mogen niet baten. Keihard zijn ze, hoewel er vanonder de dekens iets met 'slap' erin te horen is.

Na een ferm sportontbijt en een vijftal mokken zware koffie is het lichaam klaar voor alweer een veldslag. Op de Kranenhof of elders in een zich sportpark noemend stukje ongeschoren gras. Afgelopen zondag speelden de mannen thuis. Op vertrouwd terrein. Tegen een groepje fuifnummers uit Vianen, dat in het klassement een aantal plaatsen lager bivakkeerde. Interim-coach Ricky Seinstra was natuurlijk als eerste in de kleedkamer. Hij had de temperatuur al gecontroleerd en de muziek van de week opgezet. “Stappen in Oude Pekela”, ook wel bekend, of niet, als Happy HǾKEN. A song by Beatcrooks. Een voortreffelijke keuze weer, omdat de sfeer rondom het veld enigszins te vergelijken was met Stappen in Oude Pekela.

Wedstrijdverslag
Perschef Patrick Bos was paraat: “De wedstrijd is 15 minuten onderweg. In de eerste fase wordt er strategisch gevoetbald, maar in de veertiende minuut komt de bal bij Erik. Met een schitterende pass zet hij Schenkels voor de keeper, die, hoe kan het anders, maakt een schitterende lob over de keeper en niet over de goal: 1-0”. Vlak voor rust de eerste teleurstelling: “Zoals zo vaak komt de rust voor Estria Vijf weer iets te laat en weet Vianen de stand op gelijke hoogte te brengen: 1-1”.
Na de verwarmende thee staan de bikkels uit Esteren er weer. Vianen wil vooruit, maar Estria Vijf doet dat waar het goed in is. Patrick Bos: “In de 32ste minuut gebeurt het dan toch. Tijs (de doelpuntenmachine) Dunk, hij loopt bijna 1 op 1, brengt de stand op 2-1”. Nog tien minuutjes. Kat in ’t bakkie. Maar daar is-ie weer. De bijna fobische angst voor het einde, waaraan Estria Vijf al menig wedstrijd verloren heeft. Patrick: “In de 41ste minuut voltrekt zich het noodlot alsnog….. Vianen maakt de 2-2”. Nou dan weet je het al hoe het af zal lopen. Bij de Estrianen zakt de moed in de schoenen. Ze weten al wat er gaat gebeuren. De wedstrijden in deze klasse duren voor hen veel te lang. Patrick: “En dan valt vlak voor het laatste fluitsignaal ook nog de 2-3”.

Twee commentaren die boekdelen spreken, na afloop. Kenneth Steijvers: “90 minuten is veel te lang. We moeten maar eens een voorstel naar de KNVB sturen voor wedstrijden van 88 minuten”. Coach Ricky: “Toch maar veteranenvoetbal gaan doen. Dan duren de wedstrijden maar 2x35 minuten”.
Toch klonk in de kleedkamers nog het sublieme “Stappen in Oude Pekela”, want het kampioenschap was weer een stapje dichterbij. 19 mei nadert.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties