Grave

87-jarige Gravenaar Toon Bueters werelduurrecordhouder wielrennen

'Blik op oneindig en genieten'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Als ik bij Toon Bueters aankom, is hij nog even in de tuin bezig. “Dat vind ik leuk”. Een uitspraak die hij deze middag vaker zal gebruiken. In de kamer staat zijn fiets al klaar. “Ziet er nog mooi uit hè? Ja, ik heb het kromme stuur moeten vervangen. Het werd te gevaarlijk, als ik links of rechts achteruit wilde kijken. Ik haal er meteen wat papieren bij”. Toon buigt in een kast en legt een pak, in plastic verpakte, krantenknipsels op tafel. Uitslagen en verslagen van wedstrijden die hij gereden heeft. Maar ook van loopwedstrijden. Een verslag van de kwart-triathlon in Oss uit 1988, toen hij “nog maar” 58 jaar jong was. Een leven vol sport trekt aan me voorbij. Onderbroken door een moeilijk moment uit 2005. Het overlijden van zijn vrouw. Hij is er nog steeds van onder de indruk. Emotioneel: “Ze was mooi. Van buiten en van binnen. Ze stond altijd naast me, achter me. Ze liet me trainen en fietsen. Als ik de sociale contacten maar in de gaten hield. Bij haar overlijden heb ik haar beloofd dat ik niet aan de drank zou gaan, me niet zou laten vervuilen en zou blijven sporten”.

Toon Bueters.

Joop is er nog steeds trots op dat hij marinier is geweest. “Dat blijf je in je hart voor altijd”. Toch zag het er niet naar uit dat hij dat ooit zou worden: “Na de lagere school werd ik aan een boer verhuurd. Voor 75 gulden per jaar. Met kost en inwoning. Het was er bij die aardige mensen enorm hard werken. Toch zag ik wel in dat het mijn toekomst niet zou worden. Ik solliciteerde naar het Korps Mariniers en werd na een uitgebreide keuring aangenomen. Dat heb ik geweldig gevonden. Zes jaar ben ik er gebleven. Heb er mijn vrouw leren kennen, ben twee jaar uitgezonden naar Curaçao, heb een wereldreis gemaakt op de Karel Doorman. In 1949 ben ik getrouwd. Mijn vrouw wilde graag samen de kinderen opvoeden en daar paste mijn militaire loopbaan met buitenlandse reizen niet bij. Na verschillende tussenbaantjes ben ik toch weer bij defensie teruggekomen. In Mill. Daar alle chauffeursopleidingen gedaan en toen in de avonduren nog als rij-instructeur gewerkt. Toen een collega opmerkte dat ik nogal zwaar begon te worden ben ik serieus gaan sporten”.

Zwemmen, lopen, fietsen
“Ik was door het boerenwerk en de sport in dienst goed getraind. Ik was kampioen van de stormbaan. Mijn conditie was prima en ik begon met hardlopen. Veel gelopen. Halve marathons en kwart triathons. Bij die laatste sport merkte ik dat zwemmen me niet zo goed afging. Als ik uit het water stapte, was mijn achterstand al zo groot dat ik geen kans meer had om nog te winnen. Later ging het met lopen ook wat minder en bleef het fietsen over. Ik woonde inmiddels met vrouw en vier kinderen in Escharen. Ik trainde paarden en onderhield een lap grond. En ik begon steeds meer te fietsen. Trainingen werden intensiever. Ik ging meedoen aan wedstrijden, ook al was ik inmiddels 42 jaar”.
Tijd voor de krantenknipsels. Toon heeft nauwkeurig alles bijgehouden. Het meeste uit regionale kranten. De Nederlandse dagbladen hadden niet zoveel met oude sporters. “Ik reed veel koppelkoersen op de weg. Een oudere wielrenner werd gekoppeld aan een jonge renner. Samen moesten we over de eindstreep komen. Kijk hier: “V.d. Loop/Bueters 1e in Asten”. Daar reden Jean-Paul van Poppel, John Talen en Erik Dekker als jongeren mee. Of “Toon Bueters 1e en 2e in Utrecht en Tiel. Ik reed toen samen met John Aalbers. Meestal reed ik met Sjaak van de Loop. Kijk eens naar deze kop in de krant: “Weer prijs voor Turbo Sjaak en Diesel Toon”. Ja, ik ben altijd een diesel geweest. Langzaam op gang komen en dan oneindig doorgaan. Zo ben ik ook naar 34 WK’s geweest”. Hij zegt het achteloos. Uw verslaggever valt bijna van zijn stoel. “Hier heb ik nog de officiële uitslag van het WK in 1993. Het werd in Erpendorf in Oostenrijk verreden. Ik werd in de 70+ klasse tijdrit vierde. Een vervelende plaats, net naast het podium. Later heb ik daar wel op gestaan. Ook bij de gewone wegwedstrijden heb ik gereden, maar ik had te weinig ervaring met in een peloton te rijden. Toch ben ik nog eens bijna wereldkampioen geworden. Ik was uit het peloton ontsnapt en werd op 200 meter voor de finish ingehaald. Ik werd nog 14e. Ik deed ook vaak aan drie onderdelen van het WK mee, maar de tijdrit was mijn favoriete race. Alleen. De blik op oneindig en genieten”. Toon Bueters heeft al zijn bekers aan een club in Helmond geschonken. “Dan kunnen ze het plaatje eraf halen en er een nieuw op plakken. Zijn de kinderen daar ook blij”. Inmiddels woont Toon al een hele tijd in Grave.

Werelduurrecord
“Een goeie vriend van me ging het werelduurrecord voor 60+ verbeteren. Hij vroeg me of de 80+ misschien iets voor mij was. Nou, ik durfde dat wel aan. Er was nog nooit een renner geweest die een tijd in de 80+ had neergezet, dus dat record zou toch wel het mijne worden. Maar ik wilde natuurlijk een hele scherpe afstand afleggen in één uur. De race werd gehouden op de 500 meter wielerbaan in Geleen. Ik had nog nooit op een wielerbaan gereden, dus ik heb wel eerst een paar rondjes geoefend. Toen is me alles over het reglement verteld en kon ik van start. De speaker telde af en weg was ik. Rustig natuurlijk. Als een diesel. Na drie kilometer had ik mijn ritme te pakken. De speaker riep de tijd en de afstand om. Mijn doel was een afstand tussen de 24 en 26 km af te leggen. Even had ik een kleine terugslag. Ik voelde het en de speaker meldde het ook. Maar ik kon me herpakken. Ik was echt op de baan geconcentreerd, want ook dat was bijzonder. Toen er afgeschoten werd, stormden officials de baan op om met krijtstrepen de juiste afstand te kunnen meten. Dat was 25 km en 321 m. Dat staat nu officieel in de boeken. Over drie jaar hoop ik terug te gaan in de categorie 90+”.

Een mooi mens, die Toon Bueters. Hij doet boodschappen voor twee gezinnen die door lichamelijke beperkingen dat niet meer kunnen. “Laatst moest een mevrouw uit de straat naar het ziekenhuis. Dat was voor haar een probleem. Dus heb ik haar daar toch naar toe gebracht. En weer thuis gebracht”. Typisch Toon.

Toon bij Tour du Jour, samen met Wilfred Genee.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties