Muziek

Cees Menheere schreef het officiële Stadslied van Grave

'Een leven vol muziek'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de gemeente Grave maakte burgemeester Lex Roolvink het nieuws bekend. Het bij vele gelegenheden gespeelde lied Grave Superieure van componist Theo van de Weijer en tekstschrijver/musicus Cees Menheere werd officieel tot Stadslied van Grave verklaard. Cees was erbij en genoot ervan. Hij is inmiddels 76, wat lichamelijke ongemakken, maar geestelijk nog zeer bij de tijd. De tijd van vroeger en van nu. Tijd voor Arena om hem en vrouwlief José op te zoeken in hun nieuwe woning in Catharinahof.

Cees en José Menheere.

Cees Menheere is geboren in ’s-Heer Arendskerke, toen gemeente Lewedorp. Provincie Zeeland. In de katholieke enclave in het verder streng protestante Zuid-Beveland: “Ik had zes broers en vier zussen. Op mijn derde ben ik naar de Wijnberg in Grave gekomen. Ik was blind en in Grave waren daar onderwijsmogelijkheden voor. Dat was best moeilijk, maar een ouder zusje was daar al en die kon me steunen en door een lastige periode verder helpen. Je bent nog zo jong en je mocht maar drie keer per jaar naar huis. Na de nonnenschool ging ik naar de lagere school bij de fraters op St. Henricus. Je kreeg daar alle vakken. Ook muziek. Dat kreeg ik van meneer Ekstijn. Die was daar zo goed in. Daarna volgde de mulo. Ik had inmiddels al muziekles gehad op trompet, piano en accordeon. Op mijn elfde was ik al lid van de Harmonie. Na de mulo moest ik een baan zoeken. Die lagen niet voor het oprapen. Eigenlijk wilde ik naar het conservatorium, maar de paters zeiden dat ik maar een “gewone baan” moest nemen”.

Cees’ steun en toeverlaat José vult aan: “Die baan was in de blindenbibliotheek op St. Henricus. Boeken werden daar in braille overgezet. Cees ging op de correctieafdeling werken”. “Kwaliteitscontrole”, verbetert Cees, met een glimlach. “Ik was een jaar of negentien, zong bij de Gemengde Zangvereniging, die nu het Stadskoor heet, speelde bij de Harmonie en begon wat later met orgelspel in de Elisabeth en in de kerk van Gassel. Ik speelde ook live accordeon bij het volksdansen”. Bij die toen heel populaire bezigheid kwam José in het leven van Cees: “Ik werkte in het Radboudziekenhuis en zag een affiche van volksdansen hangen. Dat leek me wel wat. Tijdens die lessen speelde Cees op zijn accordeon. Het klikte. Het was 1969. Cees speelde ook bij de Heijense volksdansgroep Iduna, dat elk jaar een Internationaal Volksdansfestival organiseerde. Ze wisten Cees overal te vinden om accordeon te spelen. In 1970 zijn we getrouwd. We kregen twee kinderen. Suzanne en Edwin. Allebei muzikaal tot op het bot”.

Muziek, muziek, muziek
Cees herinnert nog de eerste band waarin hij speelde. “Dat was met Sjaak Smits, Jan van den Anker en Jan, Ben en Jo Verhaaren. We speelden van alles op bruiloften en partijen. Vooral ook veel plezier gemaakt. Door de drukke agenda met het volksdansen ben ik daar toen mee gestopt. Met carnaval had ik het altijd heel druk. En heel gezellig. Ik speelde bij de Glazeren Wielekes, begeleidde artiesten op de Pronkzittingen, speelde ook trombone, die ik van een tante uit Amerika had gekregen. Ronddweilen tijdens carnaval, zwaaiend met de trombone. Samen met Albert van Woerden, die de grote trom bewerkte. Dat was lachen”.
José: “Cees had toen al wat liedjes geschreven. “Ik moet nog efkes in de Graaf zien”, was een succes. In 1989 moest er een tekst komen bij het lied Grave Superieur. Cees ging er voor zitten”. Cees: “Ik had de muziek al. Het refrein had ik in één avond af. Oh stad aan ’t water/ oh Grave die parel van het Cuijkse land. De coupletten gingen wat langzamer, maar met stukjes en beetjes maakte ik het af. Grappig dat dochter Suzanne die tekst nu op mokken heeft laten zetten. Op mijn 55ste ben ik gestopt met werken. Niet met de muziek. Ik speelde mee in de groep van Frans van Steen en Albert van Woerden. Tussendoor nog Engelse les gegeven aan een mevrouw. Ik heb ooit nog een studie M.O. Engels gedaan. Maar verder was het vooral muziek. Het koor Bekaf is gestart en ik speelde er accordeon. Toen ook bij de Havenmuzikanten. Daar heb ik ook nog geblazen en accordeon gespeeld. Net als bij de Maessanghers. Tijdens het carnaval, bij de pronkzittingen. Overal konden ze me vinden”.

José: “Ik schat dat Cees zo’n 80 tot 90 liedjes heeft geschreven. Soms op verzoek. Ook voor allerlei familiefeestjes. Zelfs nog in het dialect van Zuid-Beveland. Die liedjes worden nog steeds gezongen. Soms schreef Cees alleen de tekst, soms alleen de muziek. Ook gebruikte hij bestaande muziek om daarbij een gepaste tekst te maken. Eén van de leukste dingen was ook het optreden bij Den Bosch Maritiem. We gingen erheen met Olie en Stoom. Met Ineke en Rein Eltink, de stuurlui van de Sint. Ook al zo’n feest”.

Het volgende feest in de agenda van Cees en José staat ook al vast: “We gaan zeker naar de Pronkzittingen toe”. Niet om te spelen, maar om te luisteren. We gaan vast weer genieten, hè Cees?” Een glimlach op het gezicht van Cees. Er zal weer muziek bij zijn. Zijn muziek.

 

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties

Digikrant







Ook hier adverteren?

POLL

Op welke partij stemt u bij de Landerdse gemeenteraadsverkiezingen?

Deze poll is gesloten, u kunt niet meer stemmen.

Bekijk resultaten

Er is 1042 keer gestemd.

Op welke partij stemt u bij de Graafse gemeenteraadsverkiezingen?

Deze poll is gesloten, u kunt niet meer stemmen.

Bekijk resultaten

Er is 687 keer gestemd.

Weer


 

Agenda

 


Uw agendapunt hier?