Kunst & Cultuur

Freddy Klooté draagt column voor

FOTOREPORTAGE: Succesvolle eerste editie Boek&Bal in Schouwburg Cuijk

Door Sergio Boutkan van Arenalokaal.nl

LAND VAN CUIJK - De Schouwburg Cuijk vormde vrijdagavond 16 maart het decor voor de eerste editie van Boek&Bal. Meer dan 200 bezoekers genoten op het regionale taalfestijn met volle teugen van de gevarieerde optredens van zo'n dertig taalmakers, muzikanten en columnisten. Onder hen ook Arena's eigen Freddy Klooté, die onderstaande column voordroeg.

Evolutie

De eerste jaren van mijn leven was ik één met de natuur. De eerste poepluiers waren net uit de was of een bom uit een Duits vliegtuig vernietigde de droom van mijn ouders op het rustig genieten van hun lieve, sterke en vooral knappe zoon. We vluchtten, samen met een ander gezin, het stadje uit en mijn tweede onderkomen was een reusachtig gat in een dijk. Gegraven door beide vaders, die op deze onorthodoxe wijze hun eigen huisje bouwden.

Ik bracht veel tijd door in de vrije natuur. De lente stak de kop op en veel frisse lucht dreef mijn in aanbouw zijnde longetjes binnen. Ter compensatie van de lucht in de ruwe kamer in de dijk. Een tante vertelde me pas vorig jaar dat ik in de dijk op een strooien bedje lag. Een soort Jezus, maar dan later. Ik groeide letterlijk op tussen bloemen en planten, koeien en schapen. Als uit de verte het geronk van bommenwerpers weerklonk, werd ik ijlings aan de natuur onttrokken. Na zes maanden tussen de weidebloemen was de oorlog voorbij.
De lagere schooltijd bestond vooral uit wachten tot de bel het signaal van half vier aangaf. Eén lange sliert jongens vloog de vrijheid in. Naar de weilanden om te voetballen, of, bij gebrek aan een bal, achter de koeien aan te rennen, op zoek te gaan naar boomgaarden waar de wonderen der natuur, in de vorm van appels, peren, pruimen of diverse notensoorten, ons uitdagend aankeken. Aangezien de eigenaren niet gediend waren van onze bezoeken, was het een spel geworden. Snel en accuraat handelen of een paar flinke oorvijgen en een schop onder je kont. Andere opties waren er niet. We hadden de natuur lief, zonder dat we het wisten.

In het voortgezet onderwijs werd het allemaal wat serieuzer. Ernstige oude mannen, die ergens voor geleerd hadden, probeerden dat op ons, de jeugd van toen, over te brengen. De natuur werd een opgave. De ene keer moest je uit nare boeken alles leren over vreemde dingen, waar we niets mee hadden. Of we togen naar een slootrand, met een vreemdsoortig boek onder de arm. We kregen dan een bloemetje of plantje in de hand gedrukt en moesten met behulp van dat gekke determineerboek te weten zien te komen wat we in handen hadden. Ik had als uitslag meestal een plant of bloem die in ons land absoluut niet voorkwam.
Weer later moest ik nog gedetailleerder alles uit de natuur bestuderen, om er lagere schoolkinderen iets over te kunnen vertellen. Ondanks mijn vroegere eenheid met de natuur, viel vooral dat studeren erover niet mee.

Gelukkig waren er op de eerste school waar ik kinderen vertrouwd met de natuur moest maken erg goede boekjes aanwezig. Ik had er geen collega’s die me konden helpen. Wel veel kinderen van de omliggende boerderijen. Reken maar dat die alles van de natuur wisten. Op mijn tweede school had ik wel collega’s. Zelfs ééntje die ik een plezier kon doen om het vak kennis der natuur in onze klas te geven.

Na mijn afscheid van het onderwijs had ik eindelijk tijd om eens rustig rond te kijken. Dat viel niet mee. In zestig jaar tijd was ik van een natuurlijk ventje veranderd in een vijand van de natuur. Zo’n beetje alles wat ik op een dag deed was slecht voor de natuur. Verplaatsingen van A naar B deed ik altijd per auto. Ook verdere reizen van A tot Z geschiedden met hetzelfde voertuig. Slecht. Ik rookte en blies de geurige dampen de natuur in. Slecht. Ik eet graag een stukje vlees. Bij het ontbijt, de lunch en het avondmaal. Slecht, slecht, slecht. Ik heb alle groen aan de achter en voorkant van ons huis met tegels bedekt. Slecht. Ik zet ’s morgens de verwarming al op de hoogste stand. Slecht. Ik kan genieten van een superlange douche. Slecht. En zo kan ik nog wel even doorgaan.
Van een baby met een reuzenkans op een leven vol natuur, ben ik een slecht mens geworden. Mijn voor het grijpen liggend talent heb ik misbruikt. Verprutst. En weet je wat het ergste is? Ik geef er niks om. Als ik er op aangesproken word, is mijn antwoord steevast: “Tja, maar dat is mijn eigen natuur”.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties

Digikrant







Ook hier adverteren?

POLL

Op welke partij stemt u bij de Landerdse gemeenteraadsverkiezingen?

Deze poll is gesloten, u kunt niet meer stemmen.

Bekijk resultaten

Er is 1042 keer gestemd.

Op welke partij stemt u bij de Graafse gemeenteraadsverkiezingen?

Deze poll is gesloten, u kunt niet meer stemmen.

Bekijk resultaten

Er is 687 keer gestemd.

Weer


 

Agenda

 


Uw agendapunt hier?