Grave

Kerstcadeautje van Graafse cineast Lou Kruisbergen

Magisch boek der kristallen op Omroep Land van Cuijk

Door Freddy Klooté

GRAVE - Een gedreven man, Lou Kruisbergen. Met een hoofd vol verhalen, plannen om die verhalen te verfilmen, te produceren, regisseren, en te monteren. Om te zorgen voor de casting, maar ook het licht en het geluid. Zoeken naar een fraaie locatie. Alles, maar dan ook echt alles te doen om een film te kunnen maken. Met no budget: “Zelfs de koffie neem ik mee naar de set”. Het is moeilijk om in de buurt van de gevestigde filmorde in Nederland te komen: “De professionele filmwereld vindt die amateurfilmers niet leuk. Die schuiven elkaar geld en baantjes toe. Je komt er niet in”. Duidelijke taal van iemand die al diverse bekroonde films op zijn naam heeft en weet hoe in de filmwereld de hazen lopen. “Maar ik ga stug door. Filmen is mijn leven geworden”.

Lou is geboren in Wamel: “Het land van Maas en Waal. Ik kom er nog graag en regelmatig. Om te filmen ook. Na de gebruikelijke familiefilmpjes maakte ik mijn eerste film over broeder Willibrord. Ik was inmiddels in Grave komen wonen en de broeder was bekend van de blokfluitlessen die hij gaf. In Grave was ik een tijdje pottenbakker en later rijschoolhouder. Maar het filmen zat diep in me. Het bleef aan me knagen. Mijn broer Jos was cameraman bij de tv en van hem leerde en leende ik. Ik ging mee met de nieuwste trends in deze toch snelle wereld”.

Lou is een echte verteller. Een nuttige eigenschap als je verhalen in beeld wilt brengen: “Maar ik zorg niet alleen voor het verhaal. Ik doe er ook alles bij wat voor het maken van een film komt kijken. Een verhaal moet omgezet worden in een script. En ook dat vraagt heel veel aandacht. Ik probeer met weinig woorden veel te zeggen. Maar dan moet ook elk woord wel raak zijn. De acteurs die ik ook zelf uitzoek krijgen alleen de verhaallijn te zien, en ik trek ze daarmee een wereld in die niet bestaat. Het spel is zo belangrijk. Net als de emotie”.

Films
Lou Kruisbergen heeft inmiddels al wat films gemaakt. De eerste film die Lou maakte en waarmee hij veel succes had was “De speeldoos”: “Ik kreeg steun van het Filmfonds NB’80, een fonds dat bedoeld was voor amateurfilmers. Dankzij die faciliteiten kon ik die film maken. Ik kreeg er zelfs een cursus “scenario schrijven” bij. Dat was nog wel een dingetje. Ik schrijf een scenario van achter naar voor en bovendien ben ik zo dyslectisch als maar zijn kan”, lacht Lou. Want er mag ook gelachen worden in het leven van de filmer. Hij is een ras optimist, die gewoon aan de slag gaat. Met of zonder financiële ondersteuning. “Heel apart was de film “Het boerke van Winssen”. Men zei dat hij over bovennatuurlijke krachten beschikte. Op zijn sterfbed werd een ernstig ziek meisje bij hem gebracht. Hij legde een hand op haar hoofd en ze genas. Daarna overleed hij. Dat meisje speelde in mijn film de moederrol. Dat was heel apart. Over emoties hoefde ik haar in dit geval niet veel bij te brengen”, vertelt Lou.

En toe kwam de fantasyfilm “Het magisch boek der kristallen”. De film waarmee Lou kinderen, maar ook hun ouders trakteert tijdens de Kerstdagen. “Dat was een succes. Die film werd bekroond als beste niet-commerciële film van Nederland. Ik lees het juryrapport voor.
“We zagen een verfilmd sprookje met twee meisjes in de hoofdrol. Zij zijn het goede en hebben als opdracht het kwade te bestrijden. Het verhaal wordt gebracht met veel fantasie en symbolieken. Het is een lineair verhaal met veel obstakels en wendingen. Soms duren enkele scènes wat lang en kan de aandacht verslappen. Het acteren van de twee jonge speelsters is verdienstelijk. Veel aandacht is besteed aan het camerawerk met functionele kaders en mooi uitgevoerde bewegingen. De kracht van de film zit vooral in de aankleding en vormgeving. In de symboliek spelen de kleuren een rol. En dat is terug te vinden in de kleding, attributen en decors. Alles speelt zich af op een geweldig gekozen locatie, die de geheimzinnigheid versterkt. De computeranimaties en technische truckjes zijn feilloos gemaakt. De speciaal voor deze film gemaakte muziek draagt bij tot de spannende, mysterieuze sfeer die deze film bepaalt”.

Met zo’n rapport kun je thuiskomen. Ook de laatste film van Lou, Sprinter, behaalde de prijs van beste film tijdens de Limburgse Filmdagen. De traktatie van Lou wordt uitgezonden op Omroep Land van Cuijk. Op eerste kerstdag om 13 uur en op tweede kerstdag om 10.30 uur. De film duurt ruim een uur en is geschikt voor ouders en kinderen boven 10 jaar.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Meest gelezen

Laatste reacties