Grave

80-jarige Marijke Wiegerinck opent brocanterie in Grave

'In plaats van Alaska werd het Grave'

Door Freddy Klooté

GRAVE - De plannen van Marijke Wiegerinck stonden vast. Ze was bijna 80 jaar en wilde samen met haar zus naar Alaska. Op bezoek bij een paar volle neven die daar woonden: “Ik heb ze nog nooit gezien, dus dat wilde ik even rechtzetten. Met de camper zouden we vanuit Vancouver langs de kust noordwaarts naar Alaska reizen. Het pakte iets anders uit. Ik kwam in Grave, zag de mooie winkeltjes, werd meteen verliefd op het mooie stadje en zag dat er een winkel te huur stond. Met een woning erboven. Dat gegeven, samen met een enorme verzameling kerstdecoraties die ik toch ook ooit nog eens kwijt moest, maakte dat ik Alaska even in de ijskast zette en in de Rogstraat 21 in Grave mijn brocanterie 'De Verzameling' ben gestart”. Uw verslaggever ging samen met fotograaf Veerle een kijkje nemen. (foto's: Veerle Koninkx)

“Ik ben geboren in Montfoort bij Utrecht. Op mijn tiende zijn we verhuisd naar Bilthoven. Een gezin met elf kinderen. Het voortgezet onderwijs deed ik in Bilthoven. Na de opleiding voor röntgenlaborante heb ik gewerkt in een sanatorium in Bilthoven en in het Binnenziekenhuis in Eindhoven. Daar leerde ik mijn eerste man kennen. Dus verhuisd naar Utrecht, waar ik secretaresse werd bij de Diabetes Nazorg. Mijn eerste zoon is er geboren. Ook verzorgde ik er mijn zieke schoonmoeder."

Het was een drukke tijd, die uitliep op een scheiding. "In Utrecht ontmoette ik mijn tweede man. We zijn getrouwd en naar Canada verhuisd. Hij werkte daar als chemicus. Terug in Nederland zijn mijn tweede zoon en een dochter geboren. We woonden toen in Bloemendaal. Omdat mijn man voor de hoogovens werkte was ook ditmaal verhuizen een soort levenswijze. We woonden in Canada en in de Verenigde Staten. Na twaalf jaar zijn we gescheiden en ben ik naar Haarlem verhuisd. Daar heb ik vijf jaar een galerie gehad. Na het overlijden van mijn moeder ben ik dichter bij mijn vader, in Doorwerth gaan wonen. Ook daar had ik een galerie, nu uitgebreid met een beeldentuin. Ik maakte ook getekende receptenboeken. In 1990 verhuisde ik naar een woonboot in Utrecht en kocht een huisje in Hongarije. Ik hield zo van de echte authentieke Hongaarse volksmuziek. In de zomer was ik in Hongarije, waar ik begon te schilderen. Ik had er veel contacten met de kunstenaarswereld. Na een vreselijke storm in Utrecht, begon de vleugel op de boot gevaarlijk te schuiven. Ik was bang en ben naar een flat verhuisd. Het was nog niet klaar met verhuizen. Na een paar tussenstops ben ik in Ravenstein terecht gekomen. Het was 2012. Het leven was allerminst saai geweest. Ik had veel gereisd en een hoop interessante mensen ontmoet”.
In het plakboek van Marijke zien we haar champagne proostend met Prins Bernhard en in gesprek met het echtpaar Carter. Jawel, de president van de V.S.

'De Verzameling'
En toen zag Marijke Wiegerinck in Grave het bordje “Te Huur” op een winkelruit staan. In haar hoofd ging het snel. Een winkel, met een huisje erboven. Mijn hele verzameling met Kerstspulletjes: “Ik nam vrij snel de beslissing. Alaska loopt niet weg en dit was toch wel een kans. In het mooie Grave, dat ik vanuit Ravenstein al vaak had bewonderd. Ik hakte de knoop door en zo is het gekomen”.

De verzameling van Marijke bestaat uit alle mogelijke kerstdecoraties: “Oude glazen, serviezen, ballen en pieken. Uit diverse landen van de wereld. Mijn hele verzameling Kerst. Ik was, en ben eigenlijk nog steeds, verslaafd aan verzamelen. Vaak vind ik het zonde om iets te verkopen. Maar mijn dochter zegt steeds: “En als er nu iets met jou gebeurt? Wat dan? Dan zitten we met jouw verzameling”. Marijke moet er hard om lachen. “Ergens heeft ze misschien wel gelijk, maar ik houd gewoon van mijn verzameling. Maar ik ben ook wel trots als iemand iets daarvan koopt omdat hij het ook zo mooi vindt. Ja, de verzameling blijft het hele jaar over Kerstspullen gaan. In Amsterdam heb je ook zo’n winkel, net als in Maastricht, Duitsland en de V.S. Ik heb Kerstspullen uit bijvoorbeeld Nederland, Tsjechië, Rusland, Hongarije, Zuid-Afrika en overal waar ik op mijn reizen leuke dingen zie. Want naast verzamelen ben ik ook een geweldige liefhebber van reizen. Ik ben iemand van “zoeken en vinden”. Verzamelen. Verkopen is eigenlijk niet zo leuk. Maar nu heb ik gewoon veel te veel in mijn winkeltje staan. Ik wil wat ruimte scheppen om koffie te zetten en gezellig wat te praten. En ruimte maken om weer nieuwe dingen te verzamelen. Ik kan het gewoon niet laten”. Marijke schatert het uit: “En Alaska? Oh, dat komt ook zeker nog”.

Brocanterie 'De Verzameling', Rogstraat 21 Grave. Geopend op donderdag, vrijdag en zaterdag van 13 tot 17 uur.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties