Regio Ravenstein - Herpen

In Memoriam Jan van Schaijk: Jan met de pet

Door Martien van Zutven

Afgelopen week overleed Jan van Schaijk (1936) oud-raadslid en wethouder in Ravenstein namens H’77.

De laatste jaren, zijn gezondheid werd brozer, zagen we Jan van Schaijk steeds sporadischer in zijn geliefde dorp Herpen. Wanneer hij wel eens buiten kwam droeg Jan zijn pet. Toch slaat de uitdrukking niet zozeer op het hoofddeksel dat Jan droeg, maar zijn verbintenis die hij altijd heeft gevoeld voor Jan met de Pet en Herpen telde veel Jannen met Petten: hard werkende, eenvoudige joviale mensen met het hart op de goede plaats en het hart op de tong.

Zijn sociale bewogenheid en betrokkenheid werd waarschijnlijk gevormd in de jaren die Jan verbleef in Brazilië tussen de minst bedeelden van het continent. Dat hij bij zijn terugkomst politiek actief werd lag voor de hand. Van 1970 tot 1974 was Jan al lid van de gemeenteraad in Ravenstein namens zijn eigen lijst. In 1977 werd deze partij samengevoegd met de partij van Jan van Thiel uit Herpen, die al decennia lang wethouder was in Ravenstein en bouwvakker in het dagelijks leven. Beide Jannen waren eigenlijk uit hetzelfde hout gesneden en deelden hun passie voor de duivensport. Met een korte onderbreking kwam Jan van Schaijk in 1982 weer in de gemeenteraad en bleef lid van de raad tot 1998. Jan was zes jaar wethouder. Eerst in de periode 1986 – 1990, waarna hij in 1992 tussentijds terug trad als raadslid. Wilfried Ploegmakers volgde hem op. Daarna werd door H’77 toch nog een keer een beroep op hem gedaan toen Wethouder Conny van Dijk tussentijds aftrad en Jan haar plaats als wethouder innam van 1996 tot 1998. Jan werd toen opgevolgd door Kees van Geffen, die wethouder werd namens H’77 in Ravenstein en nu nog wethouder is in Oss.

In dit in memoriam voor Jan is de politieke carrière van deze geboren Berghemnaar de invalshoek. Ondanks zijn jarenlange raadswerk en wethouderschap is Jan in onze herinnering geen raspoliticus. In de woelige politieke tijden van Ravenstein in de begin jaren negentig en de mislukte onderhandelingen tussen H’77 en het CDA in die tijd bij de wethouder verkiezingen, keek Jan de schermutselingen meer aan als toeschouwer dan dat hij zich intensief bemoeide. Hij maakte eerder een wat schuchtere en onzekere indruk dan een politiek branieschopper. Jan was niet politiek actief voor zijn eigen rol of positie, maar om iets te kunnen betekenen voor de mensen. Dat was zijn drijfveer en daarin was hij alles behalve onzeker. Logisch dat Sociale Zaken altijd tot zijn portefeuille behoorde. Met die portefeuille kon hij wat doen voor de mensen die het nodig hadden. De portefeuille Ruimtelijke Ordening die hij in zijn tweede wethouder periode kreeg paste hem minder. Hij was gebonden aan de strenge regels van de bestemmingsplannen die hem hinderden om te doen wat hij goed en vanzelfsprekend vond voor de mensen. Dat hij niet kon meewerken wanneer iemand een dakkapelletje of schuurtje wilde plaatsen vond Jan heel lastig. Veel inwoners benaderden Jan vaak ook buiten het gemeentehuis. Dat kon ook makkelijk want als onderwijzer op basisschool Het Schrijverke in Herpen, voorzitter van Stichting Jeugdbelangen, lid van de duivenbond en actief bij de tafeltennisvereniging in Herpen was Jan zeer benaderbaar. Dat Jan als bestuurder vanuit H’77 de belangen van Herpen en Overlangel koesterde, betekende niet dat hij geen oog had voor de belangen van de gehele gemeente van het toenmalige Ravenstein. Het uitbaggeren van de jachthaven en de keuze van de nieuwe schoollocatie in Ravenstein, evenals de problematiek van de Dorpenweg Over den Dam en de woningbouw in de kleinste kernen kregen zijn aandacht.
We herinneren Jan als een bevlogen mens, die politiek belangrijk vond in het belang van de burger, maar daarnaast genoot van het leven en gezelligheid. Hij praatte liever over het voetbal en zijn duiven dan politieke kwesties. We herinneren dat hij eens een gesprek had met Jan Marijnissen van de SP uit Oss. Jan wilde in het gesprek met hem ook wel over leukere zaken en koetjes en kalfjes praten, maar hij kwam telkens toch weer uit bij de politiek, zei Jan, “Wat vermoeiend”.

Er is meer dan politiek en dat typeerde Jan van Schaijk in wie Herpen weer een bekende inwoner en een diener van de mensen verliest. Wij wensen zijn vrouw Liesbeth en zijn kinderen en kleinkinderen heel veel sterkte bij dit grote verlies en eindigen met een variant op een citaat van Nelson Mandela voor wie Jan ook grote bewondering had en even zo goed van Jan kon zijn:
“Op mijn laatste dag wil ik zeker weten dat de achterblijvers zullen zeggen: De man die hier ligt heeft zijn plicht gedaan voor zijn gezin en de mensen van de lokale gemeenschap”.

Petje af en diepe buiging…

Martien van Zutven

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties