Herpen

Diamanten bruidspaar Jan en Wil Wiggemansen uit Herpen

'We zijn altijd heel gezegend geweest'

Door Paul Verstegen van Arenalokaal.nl

HERPEN - Het is 8 augustus 1958 wanneer de dan 26-jarige Jan Wiggemansen in het huwelijk treedt met de 19-jarige Wilhelmina Kuulkers van drie straten verderop. Zestig jaar later vieren ze dit heuglijke feit samen in hun woning aan de Brabantstraat in Herpen. Loco-burgemeester Kees van Geffen, ook uit Herpen, bezocht het echtpaar op hun diamanten trouwdag en haalde samen met hen een aantal anekdotes op; over zingende badmeesters, De Kriekeput en het Brabants.

In een open gesprek met Van Geffen komen de tongen van Jan en Wil steeds verder los. “Ik ben geboren in Amsterdam-Noord”, begint Jan. “Dat was eigenlijk een klein dorp, net als Herpen. Wil woonde drie straten verderop. Dus we troffen elkaar wel eens, totdat de vonk echt oversprong. Ik weet het nog goed. Ze kwam op het Noordplein aangelopen met een vriendin. Daar stoeiden en geinden we wat. Tegen het einde van de avond bond ik haar met mijn ceintuur vast aan een lantaarnpaal. 'Zo', zei ik, 'voordat je er dadelijk vandoor gaat'. We waren toen nog echt jong, maar zo is het tussen ons begonnen. Een paar jaar later trouwden we.”
De anekdotes vliegen over de tafel. Intussen staat Wil op om het trouwalbum erbij te pakken. “We zijn niet voor de kerk getrouwd”, vertelt ze. “Ik was wel katholiek, maar Jan niet. Dat was er in die naoorlogse jaren helemaal vanaf in het westen van het land.”

Verhuizen
Na verloop van tijd volgen er twee kinderen: dochter Petra en zoon Ron. Begin jaren zeventig verkast het gezin naar Noord-Brabant. “Dat was heel simpel”, legt Jan uit. “Ik ben vijf jaar taxichauffeur geweest in Amsterdam. Ik kende de stad op m'n duimpje en zag hem steeds verder achteruitgaan. In die omgeving wilde wij onze kinderen niet grootbrengen.”
Jan was opgeleid tot badmeester en zwemleraar. Vanuit die rol was hij werkzaam in meerdere gemeenten in de regio Amsterdam. Als het echtpaar besluit weg te willen, solliciteert hij door het hele land. Bijna eindigen ze op Texel, maar uiteindelijk wordt het toch een nieuw zwembad in Noord-Brabant voor de gemeenten Ravenstein, Schaijk en Berghem. Jan komt met twee notabelen uit de omgeving in een commissie die de naam van het nieuwe zwembad mogen bepalen. Het drietal kiest voor een link met het verleden en gaat voor De Kriekeput.

De Kriekeput
Het gezin komt in Herpen terecht. Het eerste halfjaar wonen ze op een camping omdat hun woning aan de Veulekensstraat nog niet af is. Tussendoor hebben ze op verschillende plekken in het dorp gezeten, maar de laatste 28 jaar in dezelfde woning aan de Brabantstraat. De eerste werkdag van Jan is 3 juli 1972, de dag dat De Kriekeput onder grote belangstelling voor het eerst de deuren opent. Achttien jaar is hij als badmeester actief en leert hij veel kinderen uit de omgeving zwemmen. Twaalf jaar daarvan wordt hij bijgestaan door vrouwlief Wil. Die start als kassière, maar wordt door Jan opgeleid tot badjuffrouw om ook zwemles te geven.
Door financiële bezuinigingen stopt het schoolzwemmen. “Ik werd meer en meer een toezichthouder in plaats van een zwemdocent”, baalt Jan. “De lol was er voor mij vanaf. Mijn laatste jaren heb ik als toezichthouder gewerkt op het gemeentewerf. Vlak voor mijn zestigste ben ik met vervroegd pensioen gegaan.”

Zingende badmeester
Wie Jan niet kent van De Kriekeput, is hem wellicht wel eens tegen het lijf gelopen bij een pronkzitting in Herpen. Als zingende badmeester bracht hij elk jaar een lied ten gehore. Zodra het onderwerp muziek wordt aangesneden, begint Jan spontaan te zingen. Met zijn armen in de lucht geheven zingt hij luidkeels een oud nummer dat hij zelf van nieuwe tekst heeft voorzien. “Voor hetzelfde geld had ik nu een zangcarrière gehad, als het allemaal net anders was gelopen”, verzucht Jan. “Alhoewel dat waarschijnlijk toch niks voor mij was geweest. Het leven is prima zo. Het belangrijkste is dat Wil en ik van elkaar houden.” Met veel gevoel voor humor plaagt Wil: “Ja, dat zal wel moeten na al die tijd.” Daarna kijkt ze met een vertederende blik naar haar echtgenoot: “Nu maken we het ook samen af.”

Herinneringen
Na meer dan zestig jaar samen zijn er voor Jan en Wil veel herinneringen om op terug te kijken. Leuke verhalen die ze op een mooie manier en met de nodige dosis humor kunnen vertellen. Het echtpaar is bijna vijftig jaar geleden in Herpen komen wonen en werken. In die periode zijn ze onderdeel uit gaan maken van de lokale gemeenschap. Door de jaren heen hebben ze van alles gedaan en hun steentje bijgedragen. Nu genieten ze samen van het leven, van de kinderen en van de vier kleinkinderen. “Hoe ouder je wordt, hoe onmisbaarder je kinderen zijn”, stelt Jan. Wil vult aan: “Wij zijn altijd heel gezegend geweest. We hebben veel herinneringen gemaakt en hopen er daar zeker nog enkele aan toe te voegen.”

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties

Digikrant







Ook hier adverteren?

POLL

Op welke partij stemt u bij de Landerdse gemeenteraadsverkiezingen?

Deze poll is gesloten, u kunt niet meer stemmen.

Bekijk resultaten

Er is 1042 keer gestemd.

Op welke partij stemt u bij de Graafse gemeenteraadsverkiezingen?

Deze poll is gesloten, u kunt niet meer stemmen.

Bekijk resultaten

Er is 687 keer gestemd.

Weer


 

Agenda

 


Uw agendapunt hier?