Zeeland

INGEZONDEN: Koeien, koeien en nog ’s koeien! (deel 4)

Door Jan van As

Ja hoor, lieve mensen, de Uil van Minerva is nu ook neergedaald ten burele van de machtige leiders van de Maashorst. Zij hebben ook het kunstje geleerd om met een hoop gewauwel de mensen voor je winnen. Ook zij gebruiken saga’s en sprookjes waarbij het ene kwaad het wint van het andere.

Ze zeggen gewoon dat mijn buren door de taurossen op de hoorns zijn gepakt omdat er 's morgens een hond tegen die moederkoe heeft geblaft. Dus die koe zag Wim, en dacht 'Heee, die lijkt op het baasje van die hond van vanmorgen' en sloeg haar slag. Dit is grote onzin, want meneren en mevrouwen van De Maashorst, ik kan U zeggen dat deze joekels helemaal schijt hebben aan zo’n blaffend beestje. Al is de hond nog zo groot, voor hen is het peanuts want zij zijn kolossaal.

Ik weet dit omdat ik met mijn eigen Zappatoo loop, maar die kent het commando 'niet blaffen'. Hij doet dat dan ook niet, want anders krijgt hij problemen met zijn allergrootste vriend (ik) . Maar vorig jaar liep een vriend van mij een keertje mee met zijn Rhodesian Richback. Dat is een heel dure hond, maar dat terzijde. Die hond had nog nooit een koe gezien en op de Schaijkse heide stonden opeens twee taurossen vlakbij de draad. Mr. Jones (tja, zo heet ie) begon zijn longen uit het lijf te blaffen en daar kwamen meer mensen met honden op af, want hij ging verschrikkelijk tekeer. Op een bepaald moment stonden daar dus Mr. Jones, Ursus de rottweiler en Joep de Mechelse herder tegen die koe te blaffen. Zappatoo niet en dat vond hij heel moeilijk.
Wat er toen gebeurde geloof je niet, die twee koeien gingen heel demonstratief rustig liggen. Toen bleek dat achter die ene mevrouw koe een kalfje stond, en ook dat ging mee liggen. Ze hadden met zijn drieën helemaal lak aan die drie uitslovers die inmiddels met hun baasjes verder waren gelopen. Ik bleef even staan en heb de beesten kalmerend toegesproken, want ook dat kan ik. En het lukte, de dieren bleven rustig liggen in de hoge (bloeiende) heide, en ik moet toegeven dat zoiets een mooi plaatje is.

Bij Reizen Waes, het reisprogramma van de Belg Tom Waes, zag ik in de laatste aflevering dat hij in de Oekraïne was. Hij reed toen kilometers lang over de steppen van Oekraïne. Veel van 'onze koeien' hebben daar hun natuurlijke habitat. En jahaaa, die steppe is toch heel andere koek dan een weitje achter een bos bij Uden. Die dieren konden daar wekenlang rondzwerven, hun kostje zoeken en zich vermenigvuldigen. Tot er op een dag een vrachtwagen kwam en hen naar het weitje in Uje deporteerde...

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties