Zeeland

INGEZONDEN: Koeien, koeien en nog ’s koeien! (deel 2)

Door Jan van As

Toen ik een tijdje geleden een stukske wijdde aan het verdriet dat De Maashorst bezorgt aan een deel van onze bevolking, had ik niet kunnen dromen dat daar zoveel reacties op zouden komen. Mensen kwamen aan de deur, belden, mailden en hielden me aan bij de Jumbo. Het zit de mensen in Landerd behoorlijk hoog en... de BV Maashorst onderschat dat schromelijk.

Ik had geschreven dat het 'koeiengebied' in onze bossen weer groter wordt en dat de grote leider van De Maashorst besloten had om de complete wandelweg van Den Hofman parallel aan de Udensedreef helemaal in te lijven. Daarmee verdwijnt enkele kilometers wandelplezier van veel mensen met paarden en honden, maar ook voor de mountainbikers.

Eén mail vond ik wel heftig, hij kwam van een mevrouw en ze schreef: "Ons moeder ging elke week bij haar zus in Nistelrode breien, ze was heel stoer met koeien want ze heeft haar hele leven geboerd. Toen ze op een dag bij de Brobbelbries een koe met haar kalf op het fietspad zag liggen, zei haar boerenverstand dat je bij deze koeien dan niet in de buurt moet komen, dus fietste zij door het gras en viel. Gelukkig bleek alles mee te vallen, maar ze heeft nooit meer in de Brobbelbies gefietst, Bij heel mooi weer ging ze via het Slingerpad."

Ad uit Zeeland was heel erg boos, hij was zo boos toen ik de deur opende, dat ik dacht dat hij boos op MIJ was. Maar ook hij is (net als ik) een fervent wandelaar en is elke dag een paar uur in 'ons bosse'. Hij ergert zich aan het enorme aantal bordjes in de bossen, onder andere het bordje waarop staat dat je 50 meter bij de beesten weg moet blijven. Maar die koeien liggen of staan vaak met z’n allen op een rijtje op het asfalt , dus moet jij het (natte) gras of het struikgewas in. Gevolg is vaak natte voeten of minstens natte broekspijpen.

Maria was in het gebied toen jongens met ’n brommer (geen crossers) met een luide knalpijp over het fietspad scheurden. Zij liep daar met ’n kinderwagen en zag ’n deel van de kudde in haar richting komen. Ze was erg geschrokken maar de koeien gingen vlak voor haar ‘n andere kant uit. Jaja, die jongens zijn fout! Maar het gebeurt wel. Toen zij dit meldde aan mensen van De Maashorst, verzekerden zij dat ze echt niet bang hoeft te zijn voor die lieve Schotste Hooglanders.
Een wildbeheerder vertelde mij dat deze laatste gronduitbreiding averechts werkt, want mensen willen toch hun route aanhouden en gaan nu parallel lopen via de wildpaden.

Een landbouwer vertelde dat hij meer geld voor zijn grond gaat krijgen omdat die grond aan de Maashorst grenst, want onroerendgoed-boeren hebben ook De Maashorst ontdekt. Zij kopen landbouwgrond op om die later duur door te verkopen aan De Maashorst met hun oneindige buidel met geld.
Ook teleurstellende reacties kwamen van mensen die bij de BV Maashorst betrokken zijn, of er heel graag betrokken bij willen worden. De firma Maashorst zoekt immers een directeur, het is misschien vreemd, maar ik ben allergisch voor directeuren omdat daar meestal een belachelijk salaris bij hoort. Ze lieten mij weten dat ik mensen onnodig bang maak... en dat ik graag nog een beetje aandacht wil. Zelfs een raadslid van Landerd noemde mijn stukske een waardeloos artikel en tussendoor werd ik ook nog aangesproken op het parkeerterrein bij het Inkakamp door een man met een geweer (geen wildbeheerder) die dreigde onze Zappatoo kapot te schieten als ik hem niet aanlijnde. Ik antwoordde dat zijn vrouw dan weduwe zou worden. Hij riep toen stinkhomo naar mij, en zo heb je op een dooie woensdag om kwart voor acht ’s morgens bijna slaande ruzie met een zeer dom persoon met blauw trainingsjasje die zomaar kan beslissen over het leven van ’n ree, konijn, of Zappatoo …… en ik! Ik weet -denk ik- wie hij is.

Midden in het bos kwam ik een dame van gevorderde leeftijd tegen op een gewone fiets (geen elektrische of mountainbike ). Ze had een jackje aan van De Maashorst en controleerde de afrastering. Ik vond het een levensgevaarlijke onderneming, ze was uiterst gemotiveerd voor haar vrijwilligerswerk en verzekerde mij dat de koeien in De Maashorst absoluut geen mensen aan zullen vallen. Op afstand hield een wisent met het formaat van een VW-busje ons in de gaten.

Maar het is gebeurd! Annie Bankers werd in Milheeze op de hoorns genomen door een 'zachtaardige' Schotse Hooglander. En die Hooglander lag achter de draad, dus dat draadje wil ook niks zeggen. Het probleem werd opgelost door het arme dier, net als destijds die mooie wisent, af te knallen. Ik noem dat een bewijs van onvermogen. De firma Maashorst gaat waarschijnlijk een schadeclaim aan de broek krijgen, want –nogmaals– Annie bleef achter de draad.

Toen ik van de week langs Piekenhoek reed, zag ik de schapen (van Wimke en Joke?) op het industrieterrein grazen. Misschien een idee voor de projectleiders van de Maashorst: taurossen en wisenten verhuren voor begrazing of verzet gewoon je afrastering tot aan de Kerkstraat, want jullie kunnen toch gewoon ALLES maken!

Jan van As

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties