Schaijk

Zorgcoöperatie Schaijk: 'Laat merken dat je het serieus neemt, ook elkaars zorgen'

Door Zorgcoöperatie Schaijk

SCHAIJK - Het is december en deze 'feestmaand' is heel anders dan we ons uit andere jaren herinneren. We zijn het inmiddels wel gewend dat 2020 een uitzonderlijk jaar is. Maar deze 'donkere' maand is voor velen nu veel donkerder dan andere jaren. Veel mensen hebben niet zo veel met het kerstfeest; omdat ze alleen zijn, mensen missen of omdat het gevoel van geborgenheid en gebondenheid ontbreekt. Maar dit jaar is het allemaal anders.

'Komt allen tezamen' zit er dit jaar niet in en we kunnen -zoals psychiater Dirk de Wachter het noemt- ook 'in de baarmoederlijke sfeer' het voorbije jaar niet samen evalueren met plezierige verhalen over het bijna afgesloten jaar. Van een aantal dorpsgenoten zijn dierbaren overleden. Er zijn rare afscheidsdiensten en begrafenissen geweest met soms maar tien personen. En, eerlijk is eerlijk, er waren ook heel bijzondere momenten met mensen die eer brengen aan de overledene, vanaf de kant van de weg.

Mensen laten weten dat ze opzien tegen het kerstfeest; het alleen zijn, het niet vrijelijk kunnen ontmoeten van familie, vrienden en geloofsgenoten. Ook is er de angst om in de aanloop naar Kerstmis een corona-infectie op te lopen, met als argument dat de jeugd niet zo goed oplet en wel met ouders en met opa en oma contact heeft. "En als ik het dan krijg wil ik niet naar het ziekenhuis, want dan mag er niemand op bezoek komen, en ik wil zeker niet naar een ziekenhuis in Duitsland!"
Wat onze wijkverpleegkundige hoort van ouderen is het missen om samen op de bank zitten, gewoon tegen elkaar aan, gewoon even elkaar aanraken of op zijn minst een hand schudden. Zij hoort het gemis van fysiek contact, de knuffel van de grote brede zoon die zegt: “kom hier moedertje” en dat je bijna fijngeknepen wordt. Ze missen de kleine handjes van de kleuter bij oma in de nek. De spontane klimpartij om bij opa op schoot te kunnen komen zitten. De ‘huidhonger’, de lichamelijke contacten die gemist worden.
Heel verdrietig allemaal. En als je dan bezoek krijgt van je enige zoon, die met drie kleinkinderen komt, die allemaal snotterig zijn. Wat moet je dan? Wegsturen? Ook horen we verhalen van mensen die hun baan kwijt zijn of waarvan het bedrijf failliet gegaan is. Mensen die gewend zijn iets extra te doen voor een ander, maar daar nu geen mogelijkheid meer voor hebben.

Naast de eenzaamheid is er dus veel angst en bezorgdheid. Naar elkaar omzien is belangrijk, aandacht geven aan elkaar is belangrijk en bagatelliseer de zorgen van ouderen en kwetsbaren om een coronabesmetting op te lopen alsjeblieft niet. Voor hen is het een beangstigende situatie. Laat daarom aan anderen merken dat ook jij het serieus neemt, ook hun zorgen.

Zorgcoöperatie Schaijk

|Doorsturen