Schaijk

Test test - Column Daan Jans

Door Daan Jans

Je hoort wel eens mensen bakkeleien over de vraag of alles weer als vanouds wordt wanneer deze pandemie voorbij is. Of het dagelijkse leven niet voorgoed veranderd is. Ik denk dat ik afgelopen week definitief het antwoord gevonden heb. Altijd al was ik er redelijk zeker van dat de mens wat dat betreft heel flexibel is. We zijn behoorlijk ingedeukt vorig jaar en daar komen nog steeds deukjes bij. Maar net zo makkelijk veren we weer terug zodra het weer mag. Dat bleek uit het eerste en tot nu toe enige testevent dat ik bezocht: een dagje Ouwehands Dierenpark in Rhenen.

Het begon al met mijn eerste keer testen voor aanvang. Omdat dit testevent onderdeel is van Testen voor Toegang kon ik me niet zomaar overal laten testen. De meest op de route liggende testlocatie was die bij het GelreDome in Arnhem. Daar werden verfrissende vragen gesteld zoals: Heeft u een voorkeur voor één van de neusgaten? Noem mij naïef of onwetend maar ik had die vraag niet aan zien komen. Dus ik stamelde dat ik dit niet voorbereid had. Dat deed ik natuurlijk om tijd te winnen. Ik zei: ‘Hier overval je me mee. Ik heb ze beide even lief.’ Het lieve testmeisje keek me niet-begrijpend aan. Om de situatie niet nog ongemakkelijker te maken zei ik daar snel achteraan: ‘Doe de dichtstbijzijnde maar dan.’ Gelukkig was het een sneltest en zoals de naam doet vermoeden, dat ging vrij snel. Ik mocht zelfs meteen weer vertrekken en eenmaal terug op de snelweg hoorde ik mijn telefoon al piepen en zag dat de testuitslag negatief was.

Eenmaal binnen de poorten van de dierentuin konden de bezoekers, in tegenstelling tot de dieren, vrij rondlopen. Er werd wel gevraagd afstand tot elkaar te houden. Dat lukte ook wel aardig, hoewel dat met name kwam door het feit dat er slechts een beperkt aantal mensen werd toegelaten. Vooral bij de panda’s was het toch even dringen. Wie wil die schattige beertjes nu niet zien liggen luieren alsof het altijd zondagochtend is? Binnen bij de horecagelegenheden moest een mondkapje gedragen worden maar verder leek alles weer als vanouds. En zo voelde dat ook. Test geslaagd wat mij betreft.
Op dezelfde dag, terwijl ik de stokstaartjes aan het bewonderen was, kreeg ik een appje dat we weer mochten gaan voetballen. Weliswaar met de nodige aanpassingen en voorwaarden. Toch was ik als een kind zo blij. Ik ben namelijk een fanatiek sporter en dan voornamelijk binnensporten. Tafeltennis, darten en zaalvoetbal zijn in normale omstandigheden wekelijkse bezigheden van mij. Helaas zijn het juist deze indoorsporten die met de meeste restricties te maken hebben. Voorlopig lijkt daar ook geen verandering in te komen. Dus na ruim een half jaar geen van zojuist genoemde sporten beoefend te hebben, was ik zeer verheugd met dit bericht. Het betrof hier dus wel ‘gewoon’ voetbal, buiten op het gras, op afstand van elkaar en dus geen partijvorm zoals we normaal doen. Bij sommigen (mijzelf inbegrepen) leek het nog minder op voetbal dan het voor dit hele coronagebeuren deed maar dat mocht de pret niet drukken.

Alleen al door deze twee gebeurtenissen merkte ik dat een deel van de somberheid die ik opgelopen had, verdween. Tel daar een bordspelletje en een potje padel bij op later dat weekend en ik was weer even een gelukkig mens. Ik denk dat ik namens de overgrote meerderheid spreek als ik zeg dat ik niet kan wachten tot de mondkapjes af mogen en we weer in elkaars gezicht mogen hoesten.

Daan Jans

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Meest gelezen

Laatste reacties