Schaijk

Kies wijzer - Column Daan Jans

Door Daan Jans

Zaterdagmorgen werd ik gewekt door een harde plof vlakbij mijn voordeur. Het was de kandidatenlijst voor de verkiezing van de leden van de Tweede Kamer der Staten-Generaal op woensdag 17 maart 2021. Vijf dubbelzijdig bedrukte A4'tjes met niet minder dan 32 partijen staan daarop. Landelijk zijn er zelfs 37 partijen die een gooi doen naar zo’n blauw lederen stoeltje. Dat is vrij veel voor een klein land als Nederland dat ongeveer 17 miljoen mensen telt. Ter vergelijking: de Verenigde Staten tellen bijna 330 miljoen inwoners en die konden afgelopen jaar concreet tussen slechts twee personen kiezen. De 1,4 miljard mensen in China hebben zelfs maar één partij om op te stemmen. Zo kan het ook…

Ik kan me dus wel voorstellen dat je het als kiesgerechtigde dit jaar extra moeilijk hebt. Vooral met het enorme aantal nieuwe (splinter)partijtjes. Allereerst kun je je afvragen of een stem op een van deze kleine partijen nu echt zoveel waard is. Al zou zo’n partij een zetel bemachtigen, dan nog is de invloed die het kan uitoefenen minimaal. De ontwikkeling dat iedereen met een iets afwijkende mening direct een nieuwe partij begint, vind ik dan ook zorgelijk. De democratie dreigt een beetje door te slaan. Hoe meer versplintering, hoe minder er voor elkaar gebokst kan worden. Zeker in een polderland als het onze. Beter lijkt het me je aan te sluiten bij een bestaande partij om van binnenuit iets te kunnen veranderen.

Als je je al reduceert tot een partij uit de gevestigde orde, is er alsnog keuze in overvloed. Om tureluurs van te worden. Er is voldoende aandacht voor de verschillende opvattingen van de bekendere partijleiders. Maar hoe weet je wie de waarheid spreekt en wie het wel aardig kan vertellen maar de feiten toch net in zijn of haar voordeel draait? Sowieso kan ik me wel indenken dat de talkshowmoeheid in menig huiskamer is toegeslagen. Van de tv-debatten word je meestal ook niet veel wijzer. En niemand gaat meer dan dertig kiesprogramma’s lezen en vergelijken. De kieswijzers op internet bieden dan uitkomst.

Dan heb je nog de druk van mensen die roepen dat je wel echt moet gaan stemmen. Maar wat als je het echt niet weet? Of gewoon helemaal niet geïnteresseerd bent. Moet je dan maar stemmen op iemand met een leuk koppie? Of omdat iemand toevallig de buurvrouw is van de vader van je stieftante. Zo hebben die malle Grieken het vroeger niet bedoeld dacht ik. Sterker nog, ik zou er voor pleiten om een stem pas geldig te verklaren als aangetoond is dat de kiezer enig benul heeft van wat ie doet. Geen ingewikkelde IQ-test maar een eenvoudige korte vragenlijst. Een soort theorie-examen zoals je bij het CBR moet afleggen: Uw stemgedrag gaat hier linksaf, mag dat?
Dit zou wel makkelijker zijn als we onderhand een keer op een veilige manier digitaal kunnen gaan stemmen. Mijn inkomen en hele hebben en houden moet ik wel eens per jaar online invullen op belastingdienst.nl maar de stembusgang digitaliseren lijkt voorlopig niet haalbaar. Dus blijven we ook elke vier jaar met twaalf vierkante meter aan stembiljet sjouwen waar je favoriete politicus nauwelijks op te vinden is. En dan moet ook nog mijn zojuist geïntroduceerde vragenlijst ingevoegd worden.

Er valt dus nog wel het een en ander te sleutelen aan onze kiestraditie. Wie weet zijn we over vier jaar al een stuk verder. Anders moet ik misschien toch eens overwegen mijn eigen partij op te richten. Tot die tijd ga ik maar eens online wat kieswijzers raadplegen, want ook ik ben er nog niet uit.

Daan Jans

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties