Schaijk

Erics Atlantic Crossing: eindelijk 'voor de wind' (deel 4)

Door Herman Peters

SCHAIJK - Eric Visschers uit Schaijk is op 19 november vertrokken vanaf de Canarische eilanden om de Atlantische Oceaan over te steken met zijn zeilboot. Hij heeft een zware week achter de rug, met schade aan de boot. Hij heeft met zijn bemanning bijna alles kunnen herstellen, maar ze varen nu met een kapotte startmotor en zijn dus volledig afhankelijk van de wind. In de nacht van 26 op 27 november dobberden ze daardoor op de golven en legden nauwelijks afstand af. Op maandag eindelijk de lang verwachte passaatwind. Als die blijft waaien, kunnen ze zomaar op zondag 10 december in St. Lucia, het eindpunt, zijn.

De Anzur bij vertrek bij het verlaten van de haven, toen de motor het nog deed. (foto: Riemer Witteveen/Zeilen.nl)

Als de passaatwind constant blijft waaien, schiet het echt op. 24 Uur aan één stuk 8 à 9 knopen (ongeveer 15 kilometer) per uur varen, brengt je een eind op weg. Er zijn geen signalen dat de squall (een honderden kilometers breed regenfront met verschrikkelijk veel water, red.) nog op hen ligt te wachten. Die squall is wel typisch iets voor het gebied waar zij deze week in varen. Na de zware depressie van vorige week, gewoon maar het beste er van hopen.

Meters maken
De organisatie is alvast ingeseind dat er een sleper nodig is voor Eric om de haven binnen te komen: het is nu eenmaal onmogelijk om met zeil op zo precies te laveren dat je aan een pier komt liggen. Ook is een nieuwe startmotor besteld. Maar dat is voor de toekomst.
Dinsdag 28 november hebben ze 172 NM (= 320 kilometer) gevaren: kijk, dat schiet op. Eric berichtte dit toen hij woensdagmorgen vroeg van 03 tot 06 uur op post zat en volle maan zijn deel was. Na de malheur van vorige week zijn er ook andere barstjes in de uitrusting. De accu's blijken vrij snel leeg te raken en dan moet 's nachts telkens de generator aan. Het is vooral 's nachts een probleem omdat overdag de zonnepanelen hun werk doen. “We gaan de diepvries leeg eten, dan kan die af", aldus Eric. Op donderdag 30 november mag Eric zijn technisch inzicht botvieren, maar vooral eigenlijk zijn improvisatievermogen. De waterpomp is nog altijd een probleem (zie eerdere verslagen). Uit elkaar gehaald, alles schoongemaakt, maar de schakelaar is verrot. “Ja, je zit wel permanent in zoutige omstandigheden en dan met al het water en wind over het dek vorige week, dan lijdt alles veel”. Oplossing: “door koppelen (zonder schakelaar), eerst kraan aanzetten, dan op het paneel de schakelaar omzetten zodat pomp gaat lopen. Voor de rest van de reis te doen, bij aankomst vervangen”.

Wind
De wind is matig op donderdag, maar in de avond neemt die toe. Op vrijdag 1 december meer wind, mooi schuin vanachter: dat schiet op. Eric: “We worden nu regelmatig bezocht door vliegende vissen: prachtig om te zien hoe, soms hele scholen tegelijk, uit het water komen en bijna honderd meter verder weer in de oceaan duiken. Soms gaan ze dwars over de boot, raken iets en blijven liggen; wij moeten regelmatig controleren of er niet ergens ééntje is weggekropen.”
In de avond van 1 december de parasailor naar beneden gehaald omdat het onrustig waaide. Bleek een goed besluit omdat later de wind nog meer toenam tot windkracht 6. Alleen zeilen op de 'gewone' zeilen dus; die klapperden wel erg tijdens de nachtelijke dienst van Eric. “Bij daglicht kijken of de parasailor (met 228 m2 extra zeil, red.) er weer op kan”. Overdag brengt een groep dolfijnen weer een bezoek aan de 'Anzur'. “Dat blijven gezellige beesten, die iets hebben van: het komt goed”, vertelt Eric.

Hoe lang nog?
Eric kan zelf niet zien hoe hun boot ligt ten opzicht van de andere 182 collega's die op 19 november vertrokken uit Las Palmas. Echtgenote Betty kan dat thuis wel zien via een speciale site (voor de liefhebber: www.worldcruising.com/arc/eventfleetviewer.aspx). Hij lag op 3 december 72ste van de 183. De verwachte aankomstdatum is 13 december, maar dat kan nog wijzigen door veranderende weersomstandigheden, oftewel: zoals de wind waait, waait mijn rokje...

Op 4 december berichtte Eric dat ze nog zo'n 900 mijl (ongeveer 1650 kilometer) van het einddoel St. Lucia af zijn. Het gaat 'voor de wind'. “In het tempo van de laatste dagen kunnen we zomaar eerder dan 13 december op de eindbestemming arriveren. Hij heeft inmiddels zijn speciale aas voor de vislijn verspeeld. Daarom overweegt hij om de schoen te zetten, maar of Sinterklaas daar intrapt? Het is heet op dit deel van de oceaan: op zondag 3 december was het 33 graden (in de schaduw!). Eric verwelkomt de bewolkte dag op 4 december daarom van harte.
Op Sinterklaasavond is er nog 760 mijl (NM) te varen; helaas heeft hij niets aangetroffen in de schoen die hij gezet had. “Waren de golven te hoog, of deed de gps het niet? Met deze snelheid zouden we zondag 10 december al binnen kunnen lopen...”
Arena blijft het volgen.


Eric Visschers
Eric Visschers werd dit jaar 50 en is 25 jaar getrouwd; hij heeft twee kinderen, twintigers inmiddels. Eric is eigenaar van Visschers Diving, een duik- en bergingsbedrijf, actief in heel Nederland. De Schaijkenaar zoekt graag de grenzen op. Hij is bezig een langgekoesterde wens (“een jeugddroom”) te laten uitkomen en steekt per zeilboot in drie weken over van de Canarische eilanden naar de Cariben (Zuid-Amerika). Op 19 november is hij vertrokken. Arena volgt hem: dit is het vierde artikel; de vorige stonden in de Arena van week 46, 47 en 48 (zie ook: www.Arenalokaal.nl)


Lees ook: 
Deel 1: Eric Visschers uit Schaijk per zeilboot de Atlantische Oceaan over
Deel 2: 'Erics Atlantic Crossing': per zeilboot de Atlantische Oceaan over
Deel 3: Erics Atlantic Crossing: de strijd met de elementen

De Anzur van Eric Visschers met de parasailor in top (foto: Riemer Witteveen/Zeilen.nl)

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties

Dagboek Diala en Enas