Schaijk

Ergernissen - Column Daan Jans

Door Daan Jans

Wat fijn dat het normale leven weer begonnen is. Afgelopen twaalf maanden viel er bar weinig te beleven. Omdat ik in een vorig jaar tot vitale sector verheven branche werk, mocht/moest ik gewoon naar de zaak komen. Daar valt van alles over te zeggen maar in mijn specifieke geval waar ik thuis alleen het gemiauw van mijn zo geliefde Rex als interactie beleef, was dat nog niet zo gek. Alsnog waren er op kantoor dagen bij dat ik nieuwe nietjes in de nietmachine doen als hoogtepunt van de dag beschouwde. Toch was dat beter dan 24/7 alleen thuis.

Nu dat alles weer mag, is het ook geoorloofd je weer lekker te irriteren aan de ogenschijnlijk minder relevante dingen in het dagelijkse leven. Bijvoorbeeld aan mensen die contaminaties gebruiken. Of aan die EO-presentator Tijs van den Brink. Jezus man, die heeft een gezicht alsof ie altijd recht tegen de felle ochtendzon inkijkt. Of wat te denken van Andre Hazes jr. Hele generaties groeien op met de gedachte dat hij de meest relevante Hazes-verwant is. Als zijn vader hem hoort zingen draait ie zich drie keer om in zijn vuurpijl. Waarom zit ie trouwens in elke commercial op radio en tv? Om gek van te worden. Wat, zit ie maar in één reclame? Vind ik nog vrij veel.

Of als je eindelijk weer eens op het terras zit en je bestelt een colaatje, dat je dan een halve gletsjer in je glas gemieterd krijgt. Waar slaat dat op? Ik wil geen ijsblokken in mijn cola! Eer het drankje lauw wordt, heb ik dat allang op. Bovendien tikken die klontjes altijd hinderlijk tegen mijn tanden bij het drinken. En als het ijs toch besluit te smelten, wordt het alleen maar waterig. Ik vind het zo onlogisch en onnodig dat ik het ook altijd vergeet te melden bij het doen van mijn bestelling. Ik blijf hier dus mijn hele leven last van hebben.

Of wat dacht je van het volgende: je fietst door het bos naar je werk. Voor je lopen twee mensen naast elkaar over de gehele breedte van het pad. Dat mag, daarvoor is de fietsbel uitgevonden. Ruim op tijd geef ik daar een slinger aan. Wat er dan meestal gebeurt is dat degene die het meest op het pad loopt eerst stil gaat staan, de oren spitst en zich dan uitgebreid omdraait. Ik vermoed om vast te stellen waar het geluid vandaan komt. Vervolgens komt de persoon in kwestie dan pas tot de conclusie dat ie aan de kant moet gaan. Het hele ritueel duurt zo lang dat ik alsnog vol in de ankers moet. Niet te doen.

Ook niet te doen: het Nederlands elftal onder Frank de Boer. Ik hoop dat we daar bij het ter perse gaan van deze krant wel van verlost zullen zijn. Net als die strontvervelende mondkapjes. Telkens als ik er één opzet voel ik me compleet voor joker staan. Alsof je de enige bent tegen wie ze gezegd hadden dat het een themafeest is. Sta je dan in je dokterskostuum.

Of van die columns die zonder duidelijke eindconclusie zomaar ineens afgelopen zijn.

Daan Jans

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties