Schaijk

'We hebben elkaar ontmoet op de kermis'

Diamanten bruiloft Jo en Marinus Raaijmakers

Door Simone van de Wijdeven

SCHAIJK - Op 13 oktober 2019 is het precies 60 jaar geleden dat Jo (86) en Marinus (90) Raaijmakers elkaar het jawoord gaven. “Het was een prachtige zonnige dag”, weet het bruidspaar. “Het was een geweldig feest dat we gevierd hebben bij mijn ouders”, vertelt Jo. Het heugelijke feest wordt in grote kring dit weekend gevierd.

Het is kermis in Nistelrode als Jo en Marinus elkaar ontmoeten. “Ik weet het nog”, vertelt Jo glimlachend, “ik had mijn kermisjurkje aan met van die plooien uit de jaren zestig. We hebben toen samen voor het eerst gedanst. Dat hebben we daarna nog vaak gedaan. Iedere zondagavond gingen we namelijk naar de dansavond.” Jo komt uit een boerengezin uit Schaijk. Als tweede oudste uit een gezin van acht kinderen moet ze het huishoudelijk werk doen om haar moeder te helpen. Daarnaast helpt ze in de schoonmaak bij de veearts. “Marinus moest dan soms uren wachten voordat ik helemaal klaar was.”

21 kinderen
Marinus is een zoon uit een gezin dat maar liefst 21 kinderen telt. “Mijn vader is twee echtgenoten verloren voordat hij met mijn moeder trouwde. Hij had al acht kinderen toen. Mijn eigen moeder heeft dertien kinderen gebaard. Ik was de derde in de rij.” Marinus wordt metselaar. “Als je van school afkomt, dan weet je nog niets. Dan begint het pas”, legt Marinus uit. “Gelukkig heb ik veel hulp gekregen en kon ik snel aan de slag. Hoeveel huizen ik wel niet gebouwd heb, zelfs hier in de straat! Ook op de zaterdag als beunhaas. Maar dat is iets wat je tegenwoordig niet meer kunt.”

Oorlog
Jo en Marinus zijn rond de tien jaar als de oorlog uitbreekt. “Ik herinner me nog dat ik samen met onze Klaas op de stoep stond te kijken naar de Duitsers. Ze hadden geweren bij zich. We vroegen ons af wat er aan de hand was, maar beseften niet dat het gevaarlijk was. Mijn moeder was daarna heel boos dat we zomaar naar buiten waren gegaan!”, vertelt Marinus ondeugend. “Mijn moeder was trouwens heel pittig. Als de Duitsers de boter wilden meenemen voor zichzelf, verbood mijn moeder dat. ‘Zien jullie wel hoeveel mondjes ik moet voeden?’, riep ze dan. Nee, ze liet zich niet door de Duitsers afschuiven.” Zelf ziet Marinus het als zijn taak – als bijdrage aan het gezin – om ervoor te zorgen dat moeder altijd voldoende hout binnen heeft om te stoken. “In die tijd had je natuurlijk geen elektriciteit en stromend water, maar een kachel die steeds aan moest.”

Lourdes
De jaren gaan voorbij en Jo en Marinus krijgen vijf kinderen, een dochter en vier zonen. Ondertussen zorgt Jo voor haar ouders die hulpbehoevend worden. “Op een keer zijn we naar Lourdes gegaan, mijn ouders en ik. Marinus bleef thuis met de kinderen. We zijn maar liefst twaalf dagen weggeweest. Dat was heel lang voor die tijd. Zeker voor Marinus was het wennen met die kleintjes, want de jongste was pas 3 jaar oud.” Later is het gezin regelmatig samen op vakantie gegaan. “Maar dan waren we ergens en dan wilden de kinderen toch weer naar huis. Thuis hadden ze immers alle ruimte”, vertelt Marinus.

Zoete inval
De deur van Jo en Marinus staat altijd open. “Bij ons mocht iedereen komen. De kinderen van mijn zus zijn heel vaak bij ons geweest. Iedereen is altijd welkom geweest en nog. We houden van gezelligheid.” Jo en Marinus hebben dan ook veel schik gehad in hun leven. “En nog steeds. Natuurlijk hebben we onze gebreken nu. De leeftijd speelt parten. Maar desondanks hebben we het goed en blijven we actief. Een keer in de week ga ik naar Onder de Linde in Schaijk voor een activiteitenmiddag. Dat vind ik erg leuk”, legt Jo uit. “Daarnaast hebben we ondertussen zeven kleinkinderen en een achterkleinkind. Dat is toch fantastisch!”

 

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties