Schaijk

America first - Column Daan Jans

Door Daan Jans

Enkele maanden voordat Donald Trump werd gekozen tot 45e president van de Verenigde Staten was ik in New York. Het moet ergens in juni 2016 geweest zijn. Felgele zonnestralen verwarmden de Big Apple terwijl ik op een rode hop-on hop-off bus zoveel mogelijk belangrijke bezienswaardigheden aaneenreeg. Precies toen we 5th Avenue opdraaiden, nam onze gids (vermoedelijk een Democraat) de microfoon weer ter hand. Wijzend naar de Trump Tower die plots voor ons opdoemde, sprak hij tot ons: “If Donald Trump becomes the next president of The United States, I’ll be the first one to jump right off of that building!” Om daar na een korte stilte nog het volgende aan toe te voegen: “But there’ll probably be a line…” Laat hem vredig rusten.

Nu vier jaar later ben ik benieuwd hoe lang de rij zou zijn geweest als Trump herkozen was. Toen was de verdeeldheid al groot. Na zijn eerste ambtstermijn is die er niet bepaald kleiner op geworden. Zonde van zo’n prachtig land. Het is en blijft mijn favoriete vakantieland, al heeft dat niks met het huidige politieke klimaat aldaar te maken. Altijd als ik er ben, beleef ik een onverklaarbaar nostalgische sensatie. Zelfs als ik een Amerikaanse film zie of muziek uit de voornamelijk zuidelijke staten hoor, bekruipt mij eenzelfde gevoel.

Om die reden ben ik deze tijd heus wel geïnteresseerd in het reilen en zeilen rondom de verkiezingen in Amerika. Toch vind ik de aandacht in de Nederlandse media wel wat overtrokken. Bij RTL en de NOS gaat naast de dagelijkse bekritisering van het coronabeleid geen minuut voorbij zonder het over de Amerikaanse presidentsverkiezing te hebben. En dat al wekenlang. De talkshowtafels zitten vol met Amerikanologen en de journaals openen steevast met nieuws over nietszeggende peilingen. Voor wie dat nog niet genoeg vindt, zijn er speciale verkiezingsedities van Buitenhof, Op1 en elk ander actualiteitenprogramma dat je kan bedenken. ’s Nachts zijn de debatten en tussenstanden live te volgen.

Dit alles neigt een beetje naar interessantdoenerij. Natuurlijk is Amerika een belangrijk land. Toch kan ik me niet herinneren dat er zoveel aandacht is geweest voor verkiezingen uit landen die voor ons misschien nog wel belangrijker zijn. Denk daarbij bijvoorbeeld aan Frankrijk of Duitsland maar zeker ook aan de Europese verkiezingen. Van die laatste weten we vrijwel niets terwijl dat ons in tegenstelling tot Amerika wel direct aangaat. Waarschijnlijk komt dat door een gebrek aan smeuïgheid.

Daarnaast vind ik dat er weinig Trump-aanhangers aan het woord komen. Die zijn natuurlijk een stuk lastiger te vinden en daar heeft hij het grotendeels zelf naar gemaakt. Toch wilde ik het eigenlijk een beetje voor hem opnemen hier, advocaat van de duivel spelen. Maar ja, hij maakt zichzelf met het uur belachelijker. Als een verwend kind slaat 'ie verbaal om zich heen. Er zou gefraudeerd zijn, hij eist hertellingen daar waar hij niet gewonnen heeft en roept zichzelf zomaar tot winnaar uit. Dat krijg ik ook niet meer recht gepraat.

Aan de andere kant, die Biden lijkt me ook geen geschenk uit de hemel. Vier jaar lang hebben ze de tijd gehad om een fatsoenlijke tegenkandidaat voor oom Donald te vinden… En dan kom je met een 138-jarige man die als 'ie even wakker is, weinig anders doet dan de miskleunen van zijn rivaal aanstippen. Waar je als bejaarde man nog zin in hebt. Veel beter gaat het waarschijnlijk niet worden. Dat moet nog gaan blijken als bekend is wie de macht krijgt in de Senaat. Dit gegeven samen met een losgeslagen Trump maakt dat we voorlopig nog niet af zijn van de overvloedige media-aandacht. We’ve only just begun.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties