Schaijk

Paul Verstegen ontsnapt tijdens Breakout Run: 14 kilometer met 48 hindernissen

'Ondanks het pittige parcours heb ik onderweg voornamelijk genoten'

Door Paul Verstegen van Arenalokaal.nl

Het is me gelukt. Na de succesvolle ontsnapping van vorig jaar, ben ik ook dit keer uit handen van de bewakers weten te blijven tijdens de Breakout Run. Op zaterdag 2 juni overwon ik veertien kilometer lang hindernis na hindernis tot ik uiteindelijk totaal afgepeigerd over de finishlijn kwam. Het grootste obstakel dit jaar was mijn eigen conditie, of eigenlijk het gebrek daaraan.

Wie mijn blogs een beetje heeft gevolgd, weet dat mijn voorbereiding verre van ideaal was. Aanhoudend blessureleed, een studie en andere verantwoordelijkheden weerhielden mij ervan om de training te volgen zoals ik hem een halfjaar geleden ongeveer had uitgestippeld. Een groot verschil met de vorige keer: toen hadden we een vaste groep waarmee we twee keer per week op gezette tijden samen kwamen om te trainen. Dit jaar had ik één trainingsmaatje en geen vast schema. Desondanks hebben we gelukkig vooraf toch (net) voldoende loopkilometers kunnen maken.

Uitbreken
Op de dag zelf start we met vieren: mijn trainingsmaatje Kim van der Doelen, Roy de Haas, mijn broertje Tom Verstegen en ik, zei de gek. Het is me al snel duidelijk dat die drie 'twintigers' veel fitter zijn dan deze 'dertiger'. Met af en toe een blik achterom, houden ze in de gaten of ik kan blijven aanhaken. Het gat wordt nooit groter dan een paar meter. Vorig jaar was de situatie omgekeerd. Nu heb ik ervaren hoe fijn het is om als klein team zo'n uitdaging aan te gaan en ondersteuning te bieden/krijgen op momenten dat het zwaar is.
Bij hindernissen helpen we elkaar waar nodig. Soms heb je meer aan lengte, andere keren aan snelheid en heel af en toe zelfs aan gewicht. Zo wisten we met z'n vieren elk obstakel te beslechten. Van manshoge muren tot draaiende buizen in het water en van door de modder tijgeren tot het worstelen met ME'ers. Alleen het slingeren aan de monkeybars moet ik vanwege mijn schouder aan me voorbij laten gaan. Zonde.

Vrijheid
Waar ik vorig jaar in een hoog tempo naar de finishlijn sprintte, plof ik dit jaar met een grote zucht nog één keer in de modder om onder een toeschouwersbrug door te kruipen. Daarna over de Prisonwall of Freedom om na veertien kilometer 'afzien' mijn medaille in ontvangst te nemen. Vrijheid!
Afgepeigerd en trillend op mijn benen zijn we binnengehaald door familie en vrienden. We geven elkaar een high five, maken een ontsnappingsfoto en dan is het moment daar, de goudgele traktatie die we onszelf hadden beloofd bij binnenkomst, waar we onderweg naar snakten: een heerlijk koel pilsje. Proost. Dat gaat er wel in.

Knop omzetten
Ondanks het pittige parcours heb ik onderweg voornamelijk genoten. Van de hindernissen, van het publiek, van mijn groepje. En ook nu, een paar dagen later, zit ik nog steeds te genieten. Tijdens de run moest ik een paar mezelf echt even vermannen en de knop omzetten: doorgaan. Daarvoor ben ik Kim, Roy en Tom ook dankbaar. Met z'n vieren hebben we het toch maar mooi gered: 14 kilometer met 48 hindernissen. Het was ontzettend tof om dit samen met een een paar vrienden te doen. Die dynamiek is heel anders dan in een grote groep, maar ook dat was heel gaaf.

The day after
De volgende dag, zondag 3 juni, zit ik alweer vroeg op de fiets. Vlak na elf uur staat de ontsnappingspoging van de Backyard Badasses op het programma. Dat is het trainingsgroepje van Frank en Cécile waar ik vorig jaar ook deel van uitmaakte. Ik ga hen aanmoedigen en een hart onder de riem steken. Zij ontsnappen overigens tegelijk met oud-profvoetballer Ruud van Nistelrooij.
Terwijl de Backyard Badasses zich over, door, onder en langs de obstakels worstelen, denk ik met veel plezier terug aan een dag eerder. Ondanks dat mijn benen nog zwaar voelen, begint het toch nu al meteen weer te kriebelen. Niet elke hindernis is even leuk of makkelijk, maar juist de combinatie van alles bij elkaar maakt het zo geweldig. Eigenlijk is de Breakout Run de volwassen variant van 'spelen in de modder'.

Ik loop niet graag op de zaken vooruit, want in een jaar kan veel gebeuren, maar na mijn bezoek als toeschouwer heb ik stiekem toch wel weer zin om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Ik heb de acht en veertien kilometer nu gehad. Misschien kan ik de volgende keer 's nachts ontsnappen? De tijd zal het leren...

Klaar voor de start: Tom, Paul, Roy en Kim.

Ruud van Nistelrooij in actie tijdens Breakout Run 2018.

Backyard Badasses.

Backyard Badasses.

Backyard Badasses.

Backyard Badasses.

Backyard Badasses.

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties