Grave

Jan en Marian Verhaaren 50 jaar getrouwd

'Wij gaan voor diamant'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Afgelopen weekend werd het gouden huwelijk van Jan en Marian Verhaaren uitbundig gevierd. En heel Grave mocht het weten. Harmonie Stad Grave bracht een aubade aan het Gouden paar. “Plots ging er over de gelaten een luisteren, een vleug van licht/want boven in de klokketoren/na het donkerbronzen urenslaan/ving, over heel de stad te horen/de beiaardier te spelen aan.” Zo dichtte Ida Gerhardt, nog niet wetende dat dit jaren later nog eens zou gebeuren, ter gelegenheid van het feest van Jan en Marian. Ze zal van nog verder boven met plezier geluisterd hebben naar het welverdiende eerbetoon aan het Gouden paar. Stadsbeiaardier Albert van Woerden voerde de verrassing uit.

Het is aan Jan best toevertrouwd om een levensverhaal te vertellen. Jan, die bij menige gelegenheid mensen toesprak. Van een volle zaal tot een klein groepje. Van een bruisende carnavalsmenigte tot een met de pen in de hand zittende verslaggever: “Vandaag precies 50 jaar geleden, op mijn 27ste verjaardag ben ik met de 23-jarige Marian Vollenberg getrouwd. Na een verkering van ongeveer zes jaar. Dus eigenlijk kennen we elkaar vandaag al 56 jaar.” “Ik ken Jan nog steeds niet”, onderbreekt Marian. “Hahaha”, schatert Jan, “dat moeten we vooral zo houden.”
De sfeer zit er meteen in. Ook burgemeester Lex Roolvink en wethouder Anja Henisch delen mee in de feestvreugde. Als Jan met een schaal vol heerlijke schuimgebakjes, inclusief een marsepeinen wapen van Grave erop, binnenkomt en aan het uitdelen begint, merkt de burgemeester op, dat op de gebakjes het wapen van Cuijk staat, in plaats van dat van Grave. Het heeft te maken met de plaats van de twee merletten op de middelste balk. Ook hierover ligt aan het eind van de discussie het bezoek in een deuk.

Grave
We proberen verder te gaan: “Ik ben geboren in 1941, getogen Gravenaar, oudste zoon van Nol Verhaaren en Toos van den broek, die in de Gasthuisstraat 10 woonden.” Marian vervolgt: “Ik ben ook een Gravin. Geboren in 1945 als dochter van stadsboer Grad Vollenberg en Anna van Haren, die toen in de Hoofschestraat woonden. Ik ben daarna verhuisd naar Escharen en later nog in Gassel gaan wonen. Hier deed ik na de lagere school ook de huishoudschool. Hierna ging ik als 14-jarige werken in het St. Elisabeth Rustoord in Grave. De plaats waar ik Jan heb ontmoet.”
Het Elisabeth Rustoord, gelegen aan de Elisabethstraat was een tehuis voor de beter gesitueerde ouderen. Jan: “Er waren zelfs bewoners die zich voor het leven inkochten. Het gezin Verhaaren telde negen kinderen. Acht zonen en één dochter. Kinderen die zich bij het Rustoord thuis voelden. Ons pa werkte er als tuinman en als stoker van de centrale verwarming. Die moest toen nog met de hand gestookt worden. Naast machinist/stoker werkte vader ook op de wasserij van de Gasthuishoeve, die ook tot de bezittingen van het Gasthuis behoorde. Alle jongens uit ons gezin zijn misdienaar in de kapel van het Rustoord geweest. In het Rustoord werkte Marian in de huishoudelijke dienst, voornamelijk in de centrale keuken. Wij, de jongens van Verhaaren hielpen ons vader met de verwarming.”

De ontmoeting
“In het Rustoord werkten, naast de zusters, diverse leuke meisjes. Voor de Verhaaren-boys was het geen straf om ons vader daar te helpen. We zaten er letterlijk en figuurlijk dicht bij het vuur. De favoriete ontmoetingsplaats tussen jongens en meisjes was het stookhok bij de verwarmingsketels”, lacht Jan. Het was ook hier dat het liefdesvuur tussen Jan en Marian hoog oplaaide. Marian: “We werden er eens bijna betrapt. Zuster Alexia kwam me roepen. Jan zei nog 'Nondeju, ok da nog', maar ik wist te ontsnappen.”
Marian ging elders werken. In een huishouden in Cuijk. Jan haalde haar bijna dagelijks daar op. Met de brommer. Ook werkte Marian nog drie jaar bij meubelinrichting Loet van Langen in Grave. Jan: “Ik was na de St. Jozef Jongensschool naar de Dr. Poelsschool voor Ambacht en Techniek gegaan. Ik volgde de opleiding houtbewerking en ging bij het bouwbedrijf van een oom aan de slag in de woningbouw. Overdag werken bij v/d Velden/Sleenhoff en 's avonds in Nijmegen naar school. Na de militaire dienst, waarvan een deel in La Courtine, heb ik nog even in de Mars gewerkt en ben daarna met broer Peter een timmerbedrijf begonnen. Op dat moment was al met de bouw van het bejaardenhuis Maaszicht gestart. Tot mijn verbazing werd ik gevraagd om daar bij de technische dienst te komen werken. Ik hoefde niet lang na te denken, ben er in '69 begonnen, werd Hoofd Technische Dienst en ben in 2002, na 32 jaar in Maaszicht afgezwaaid. Wat een baan. Die was me op het lijf gesneden en paste me als een maatpak.”

Sociaal leven
Jan en Marian hebben twee dochters en een zoon gekregen. Trots als een pauw zijn ze op Angelique, Nathalie en Bas en hun partners Henri, Dirk en Helga. Die schonken op hun beurt Jan en Marian maar liefst acht kleinkinderen: Femke, Froukje, Rins, Mees, Chiem, Isis, Lotte en Milan.
Jan was een druk baasje. Eigenlijk was hij nooit thuis. Toen Hare Majesteit hem met een Koninklijke Onderscheiding beloonde zei Marian verbaasd: “Waar heb jij dat mee verdiend? Je was nooit thuis.” Jan: “Juist. Daarom.”
Enkele bijdragen van Jan aan het leven in Grave: 65 jaar Harmonie Stad Grave, 36 jaar Carnavalsvereniging Pothuusburg, als buutreedner en in '85/86 als Prins Carnaval. 60 jaar lid voetbalvereniging GVV’57, waarvan 4 jaar als voorzitter. 4 jaar voorzitter Horecavereniging Grave, veel van deze functies met zijn steun en toeverlaat Jan Nuijen, 10 jaar voorzitter Stichting Kinderfolklore. 20 jaar lid van de brandweer Grave waarvan 10 jaar als ondercommandant. Instructeur brandweer, BHV-instructeur bij Fitland Mill, oprichter politieke partij LPG, 12 jaar raadslid voor deze Lokale Partij Grave. “Enzovoort”, zegt Jan met een brede glimlach.
Jan en Marian zijn vanuit de Gasthuisstraat naar het centrum van Grave verhuisd. Marian voelt zich thuis op het balkon, Jan is lyrisch over de spits van de St. Elisabetkerk, die hij zelfs languit liggend op de bank kan zien.

Vijftig jaar getrouwd. Jan: “Iedereen vraagt ons naar het geheim. Wel, er is geen geheim. Gewoon je eigen er doorheen slaan, zeg ik altijd.” Algeheel gelach in de huiskamer: “Grapje hoor”, zegt Jan. “We hebben elkaar de ruimte gegeven. Marian was er altijd voor de kinderen. Ze is eigenlijk een huismus, die dat ook graag is. Daarom heb ik ook zoveel dingen kunnen doen”.

Een schitterend paar, Jan en Marian. De toekomst? “We gaan voor diamant!”

Freddy Klooté

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties

Digikrant







Ook hier adverteren?

POLL

Op welke partij stemt u bij de Landerdse gemeenteraadsverkiezingen?

Deze poll is gesloten, u kunt niet meer stemmen.

Bekijk resultaten

Er is 1042 keer gestemd.

Op welke partij stemt u bij de Graafse gemeenteraadsverkiezingen?

Deze poll is gesloten, u kunt niet meer stemmen.

Bekijk resultaten

Er is 687 keer gestemd.

Weer


 

Agenda

 


Uw agendapunt hier?