Grave

Cris Melser over 'zijn' hertenparkje aan de Burgemeester Ficqlaan

'Wie vindt hertjes nou niet leuk?'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Enkele maanden geleden stond in de Arena een artikel over de Graafse moestuin. Die werd onderhouden door schooljeugd, onder toeziend en deskundig oog van vrijwilliger Cris Melser. Een eindje verderop lopen licht en dartel een dozijn hertjes rond. Het Graafs hertenpark. Wie is er niet met zoon/dochter of de kleinkinderen naar deze leuke dieren wezen kijken? Het hoort bij de wijk als het bruggetje over de Raam. Al vijftig jaar is het hertenpark een vaste plek voor jong, samen met oud. Cris Melser is er acht jaar als vrijwilliger dagelijks werkzaam: “Zeven dagen per week. En ik blijf het leuk vinden”.

Acht letters. Twee woorden. “Elke dag”. We lezen er schier achteloos aan voorbij. Toch is Cris Melsen elke dag rond de klok van 7 op het park aanwezig: “Ik ben er in 2012 als vrijwilliger gekomen. En wie A zegt moet ook B zeggen. Dus ga ik elke ochtend met plezier naar de herten en de kippen toe. En naar die ene pauw”.

Cris, een geboren Hagenees, kwam 33 jaar geleden in Grave wonen: “En ik heb het nog steeds enorm naar mijn zin. Inmiddels onderhoud ik met de schooljeugd ook een moestuin, die naast het park ligt”.

Een gewone vrijwilligersdag van Cris: “Zoals gezegd ben ik er rond 7 uur. Dan ga ik eerst de herten eten geven. Hertenbrokken. Rijk aan vitaminen en mineralen nog wat andere dingen die herten in hun dagelijkse voeding nodig hebben. De ruif met hooi wordt gevuld. Ja, die is elke ochtend helemaal leeg. Ik zorg dat ze goed te eten krijgen. Dat betekent ook, niet te veel. Verder verschoon ik het drinkwater. Daarna zijn de kippen en de pauw aan de beurt. Jammer genoeg is er één pauw weggevlogen. Ik geef ze voedsel en drinken en maak de huisvesting schoon. Rond 8 uur maak ik nog een rondje op het park en ruim nog wat rotzooi op die er is achtergebleven. Daarvoor heb ik een mooie kar die ik van de buitendienst van de gemeente Grave heb gekregen. Na het opruimen is het 9 uur en ga ik naar huis”.

Wie denkt dat de werkdag van vrijwilliger Cris er dan opzit heeft het mis: "Om 5 uur 's middags ben ik weer op het park. Dan doe ik de kippen op hok. 16 kippen, 3 hanen en de pauw. In de zomer loop ik er 's nachts nog even uit om te kijken of alles rustig is”.

Onderhoud
Het parkje is inmiddels 50 jaar oud, en er mag aan alle houten hekwerken best wel wat gedaan worden. Cris: “Het hekwerk dat rot is moet vernieuwd worden. Alles wat er in en rond het park staat is van hout. Dat is nu echt rijp voor reparatie. Dat kan ik gelukkig zelf. Wethouder Lemmen heeft me het materiaal dat daarvoor nodig is al toegezegd. Ik heb zelf alle gereedschap, twee rechterhanden, vind dit werk ontzettend leuk, dus wordt dit een prachtige uitdaging. En de stroom krijg ik via mijn aggregaat. Ik word bij het werk voor de herten vaak geholpen door de jeugd die ook de moestuin verzorgt. Iemand van de LPG beloofde me dat hij samen met een aantal anderen zou komen helpen. Misschien wel ook door het organiseren van een crowdfunding. Ik vind het altijd leuk als er mensen zijn die zich betrokken voelen. Ik spreek soms mensen die me heel wat weten te vertellen over de bouw van het hertenpark, vijftig jaar geleden. Prachtig is dat”.

Bijzonderheden
Het hertenpark is een onderdeel van de Kinderboerderij Buiten-“Gewoon”. Ook daar zie je dat veel mensen met hun kinderen “dieren in het echt” willen laten zien. Cris: “Daarom vind ik het ook leuk als er schoolklassen komen. Al ben ik dan altijd extra voorzichtig, want het blijven toch wilde dieren. Nu de bokken verdwijnen zal het wel wat rustiger worden, maar voorzichtigheid blijft geboden. Wie wil komen kan altijd contact met mij opnemen.

“Ik hoop dat ik dit nog heel lang kan blijven doen. Het bevalt me prima”, besluit een zeer enthousiaste Cris Melser.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties