Grave

Martien en Hermien Kuijpers-Duijs vieren diamanten bruiloft

'We hebben elkaar in de bus ontmoet'

Door Freddy Klooté

GRAVE - Martien en Hermien Kuijpers wonen op de vierde etage “aan de Maaskant” in Catharinahof. Met plezier, hoewel de overstap van hun huis naar Catharinahof wel “een dingetje” was. Hermien: “We hebben er best moeite mee gehad om te verhuizen. We hadden een mooi huis met een mooie tuin in de Willem Verheidenstraat. We vonden het zo leuk om een mooi tuintje te hebben. Er waren soms mensen die even stopten om ernaar te kijken. Maar Martien loopt heel slecht dus hebben we de stap maar gezet en zijn nu ook gelukkig. Het balkon wordt veel gebruikt”. Hermien doet het woord, is levendig en vrolijk, en Martien heeft het even geprobeerd, maar een interview door de telefoon gaat het voor hem niet worden. In Hermien heeft hij overigens een perfecte tussenpersoon. En er kan ook gelachen worden. Burgemeester van Asseldonk heeft op de dag van hun trouwdag voor de wet een bloemetje gestuurd. De Koning en de Koningin stuurden hun gelukwensen per post. Net als de Commissaris van de Koning.

Een vlotte prater: “Ik ben geboren en getogen in Heesch als oudste van 12 kinderen. Na de lagere school en de huishoudschool heb ik, na het vroege overlijden van mijn vader thuis gewerkt. Na een jaar in een gezin gewerkt te hebben, werd ik conductrice op een bus van de Zuidooster. Na een tijdje kwam er een leuke chauffeur op de bus werken”. We schieten allebei in de lach. Je voelt het al aankomen. “Jaja, het leuk vinden kwam van twee kanten en we kregen verkering. Naast de bus bleef ik ook thuis werken. Uitgaan deden we niet veel. Ik kwam wel bij Martien thuis en hij bij ons. En we zagen elkaar natuurlijk ook veel op de bus. Na tweeëneenhalf jaar verkering konden we in Overlangel een huisje krijgen. De plaats waar Martien vandaan komt”.

Martien Kuijpers
Martien is geboren in Overlangel in een gezin van negen kinderen. Via Hermien: “Na de lagere school en de Ulo meteen thuis aan het werk op de boerderij gegaan. In militaire dienst geweest. Dat duurde maar liefst 24 maanden. Na de diensttijd ben ik bij de Zuidooster gaan werken als buschauffeur. Ik reed allerlei diensten. Nijmegen-Den Bosch, Nijmegen-Eindhoven, Grave-Gennep. Iedere dag elders. Ja, en daar ontmoette ik Hermien die een jaar eerder was begonnen. Op 21 april 1961 zijn we op het stadhuis getrouwd. Op 13 mei volgde het kerkelijk huwelijk. Dat betekende wel dat Hermien niet meer op de bus mocht werken. Zo ging dat in die tijd. We hebben toen 18 maanden in Overlangel gewoond. Maar we wilden graag in Grave wonen. De directeur van de Zuidooster zorgde ervoor dat we in een flat achter de Marsstal konden gaan wonen. Daar hebben we ruim 6 jaar gewoond. Toen zorgde de Zuidooster er weer voor dat we konden verhuizen naar de Willem Verheidenstraat. We hebben er met plezier 50 jaar gewoond”.

Hermien: “We hebben drie zonen en één dochter gekregen. Twee kinderen wonen nog in Grave, de andere twee in Overlangel en Wapserveen. Wij wonen nu sinds anderhalf jaar in Catharinahof. In de coronatijd hebben we het wel lastig gehad. We zijn drie maanden niet buiten geweest. De boodschappen werden door onze dochter gebracht. Daarvoor hebben we in ons leven niet bepaald stilgezeten”. Hermien lacht weer. “Waar zal ik beginnen? Ik ben 42 jaar bij de EHBO geweest, waarvan 33 jaar in het bestuur. Ook ben ik 33 jaar bij het Rode Kruis geweest. Daar ging ik bijvoorbeeld twee keer per jaar met de zieken op de Henri Dunant mee. Of ging ik met de mensen naar een vakantiehuis. Ik ben ook 27 jaar vrijwilliger bij de Brandwondenstichting geweest. Als coördinator bij de collectes. Ik heb 15 jaar EHBO-les op scholen gegeven. Dit alles met liefde en plezier. In 2002 heb ik daarvoor de Koninklijke Onderscheiding van Lid in de Orde van Oranje Nassau gekregen. Ook Martien is 40 jaar vrijwilliger bij de EHBO in Grave geweest. We zijn allebei Erelid daarvan geworden”.

Hermien kan het vrijwilligerswerk niet missen. Nog steeds is ze drie middagen in Catharinahof bezig. Dat doet ze ook al weer 17 jaar. Eerst in Maaszicht en nu in Catharinahof. Martien zorgde voor muziek in het leven van de bewoners van Maaszicht als diskjockey.

Ook voor ontspanning hebben ze in al die jaren tijd vrij gemaakt. Hermien: “Ik zing al 35 jaar bij het koor Levenslust en zing ook bij Eigenwijs. We hebben jaren elke zondagavond in Oss gedanst. Om 18 uur weg en om 24.00 uur weer thuis”. Weer die aanstekelijke lach. “En via de Zuidooster hebben we samen met de kinderen 25 jaar, elke zomer, vakantie gevierd in een huisje in de provincie Zeeland. Samen genieten. Ik geloof dat we dat wel ons hele leven hebben gedaan”.

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties