Grave

Wout en Leny van de Bund-Peters vieren hun 50-jarig huwelijk

'Waar zijn die 50 jaar gebleven?'

Door Freddy Klooté

GRAVE - In het voorjaar van 1968 had Leny Peters met een vriendin afgesproken om gezellig naar de Maasfeesten in Cuijk te gaan: “En het was gezellig. Met onverwachte ontmoetingen, die mijn leven verder aangenaam zouden veranderen. Mijn vriendin en ik ontmoetten twee leuke jongens waar we die dag mee optrokken. Voor mijn vriendin bleef het bij die ene dag, maar mijn nieuwe vriend Wout bleef ook na het feest naar me toekomen en werd de ware liefde”.

Wout van de Bund is in Nijmegen geboren: “Ik verhuisde al snel naar Nederasselt, vervolgens naar Brakkenstein en later nog naar de Heilig Landstichting. Ik was een kind van de omgeving. Na de Mulo ging ik naar het Atheneum, maar leren was niet mijn ding. Ik kon het eigenlijk best, maar ik had er o zo weinig zin in. Dus dat werd ergens een baan zoeken. Die vond ik bij Theofaan in Grave. Na nog diverse arbeidsplaatsen kwam ik uiteindelijk bij de firma Smits in Beers terecht, waar ik mij bezig hield met het maken van deuren en ramen voor kantoren”.

Leny Peters is in Mill geboren. Na de lagere school ging ze naar de huishoudschool: “Dat was zo in die tijd, als meisje. En daarna meteen gaan werken. Voor mij was dat het CWZ, waar ik als afdelingshulp aan de slag ging”.
In mei 1969 trouwden de verliefde jongelingen. Leny: “Dankzij de hulp van Wouts ouders konden we ons eigen huisje kopen in Groesbeek. Vol idealen in ons mooie huisje met 3000m2 tuin begon ons grote avontuur. Het eerste hoogtepunt kondigde zich al snel aan: de geboorte van onze dochter Renate. We bleven nog een tijdje in Groesbeek wonen, maar het werd steeds drukker in ons huisje, met de geboortes van Helen en Esther. Het huis was hiervoor niet meer geschikt en we zijn op zoek gegaan naar een andere woning. We hebben in heel Zuid-Gelderland en Noordoost-Brabant gezocht en via Verbeek Makelaars zijn we in Grave terecht gekomen. Lekker alles dichtbij in de wijk Estersveld en het centrum van het mooie stadje”.

Grave
Leny blijkt een goed verteller: “In Grave is onze dochter Myrna geboren en was ons gezin compleet. De meiden gingen naar basisschool Hartenaas waar ze het goed naar hun zin hadden. Na de basisschool trokken ze alle kanten uit. Ik was 27 en de huisarts vond dat ik toch meer afstand moest nemen van het huishouden. Dus zocht en vond ik werk bij Vroom en Dreesmann in Nijmegen. Op de fiets daar naar toe hè. We hebben thuis toen de rollen omgedraaid. Wout had het op zijn werk wel even gezien en werd huisman en ik ging werken. Heel modern voor die tijd en het ging goed”. De vier dochters vervolgden hun reis door het leven na het voortgezet onderwijs en ook in huize van de Bund was er plaats voor een verandering. Wout: “Ik ben toen bij Theofaan gaan werken. Bracht leerlingen naar Blizo in Vught. Leny was na 17 jaar V&D, met ’s avonds om zeven uur thuis komen, ook wel toe aan iets anders en kwam in de thuiszorg terecht”. Leny: “Leuk was dat. Ik kwam bij veel mensen in Grave over de vloer om ze te ondersteunen in het huishoudelijk werk. In 2004 heb ik nog een opleiding gevolgd, waarna ik in Landerd terecht kwam en ook weer met veel plezier ondersteunde bij de persoonlijke verzorging. Na anderhalf jaar had ik vreselijke pech. Door een ongelukkige val op een gladde stoep moest ik stoppen. Na 3 jaar en 4 operaties werd ik tot mijn grote spijt afgekeurd voor mijn werk. Een bittere pil”.

'We zijn gelukkig'
Op de dag van het 50-jarig huwelijk komt ook Graafs burgemeester Lex Roolvink op bezoek. Als hij vraagt naar de hobby’s komt er nog een verrassing aan het licht. Leny: “Ik doe nu vrijwilligerswerk op de Nieuwe Hoeve in Schaijk, ben actief met zingen bij het koor Bekaf en doe ook mee aan allerlei aan allerlei activiteiten van de KBO. Lezen doe ik ook heel graag. Ik houd verder van de muziek van Frans Bauer en ga dolgraag naar een bingoavond”. Wout: “Ik houd van schaken. Was 30 jaar lid van de Graafse schaakvereniging Het Kasteel, die helaas onlangs ermee is gestopt. Deed ook regelmatig mee aan toernooien. Mijn muzikale voorkeur is ook al helemaal anders: ik ben dol op klassieke muziek. We kunnen goed leven met onze verschillende smaken. Haha”.

Leny besluit, overpeinzend: “Nu we dit aan het vertellen zijn vraag ik me af waar die 50 jaar zijn gebleven. Maar, we kijken er met plezier op terug en hopen zo nog lang door te kunnen gaan”.

 

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties