Grave

Vooruitgang - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté


De vooruitgang op alle fronten van ons menselijk bestaan is de afgelopen 50 à 60 jaar gigantisch. Waar we vroeger op een piepklein schermpje een paar avonden per week naar televisie-uitzendingen konden kijken, weten we nu niet of we naar het wielrennen op “den Belg”, het autoracen op Ziggo (kanaal Max) of het voetbal op ESPN moeten kijken. Met een tablet en de tv kom je nog een oog tekort. De beeldkwaliteit, die 60 jaar geleden nog wel eens in een fikse sneeuwbui bleef hangen, is veranderd in glimmende bolides, die in 4k je huiskamer binnenstuiven.

Ach er zijn in deze grote vooruitgang nog wel wat kleine haperingetjes. Zo is bij een enkele demissionaire minister/verkenner het alles verbergende mapje nog niet uitgevonden en zorgt een scheepje in het Suezkanaal voor wat vertraging van onze bestelde spulletjes bij Alibaba.com We krijgen panoramische beelden van Mars te zien, maar een Pfizertje of Astrazenecaatje zetten blijft een organisatorisch 'dingetje'.

Afgelopen weekend zijn de Edisons uitgereikt. De vaderlandse muziekprijzen. Onze trots in de wereld van tekst en noten. Toen ik het toevallig in de krant las, moest ik denken aan het Grand Gala du Disque. Een toen volwassen gala, met grote statige trappen en wereldsterren als omlijsting. In 1963 heb ik het zelf gezien. Op tv. Met Godfried Bomans als presentator. Wie? Ja, Godfried Bomans, de meester van het korte verhaal. De humoristische schrijver die ook in tv-panels uitblonk in spelen met taal. In die tijd toen er nog met enige regelmaat een boek gelezen werd, een Nederlandse beroemdheid. Het werd een gedenkwaardige avond. Met nog wekenlang de echo van het katholieke deel van de bevolking. Een boze groep gelovigen die zich stoorde aan 'Frater Venantius', van Wim Sonneveld. “Zeg maar ja tegen ’t leven, ja tegen ’t leven/ Van je Amen en je Gloria joechee/ Zeg maar ja tegen ’t leven, ja tegen ’t leven/ Anders zegt ’t leven nog nee”. Het refrein, dat nog getolereerd werd. In de coupletten ging het over een non die in de kou voor een café zat. De frater nam haar mee naar binnen waar het lekker warm was. Hij bood haar een dubbele jenever aan dat in een kopje geserveerd werd. De ober gaf de bestelling door aan de barman, waarop die riep: “Is die verdomde non d’r nou alweer?” Dat was tegen het zere been van de katholieke bevolking. Let wel, in die tijd zat de KVP (Katholieke Volks Partij) met 50 leden in de Tweede Kamer. Omdat Bomans zich, enigszins beschonken, recht achter Sonneveld schaarde werd de rel steeds groter. Daar kon zijn opmerking bij de aankondiging van Marlene Dietrich: een man in de bioscoop stootte me aan en zei: “Had mijn vrouw maar één zo’n been”, niets meer aan veranderen.

En nu hebben we de Edisons 2021. Door omstandigheden naar een hoekje van de krant verplaatst. Met als de grote vooruitgang, de Edison Pop Oeuvreprijs voor het rapduo The Opposites. Over één van hun teksten: “Ik ben dom, lomp en famous, bitches zitten aan mijn penis”, stijgt niemands bloeddruk ook maar met één punt.

Lang leve de vooruitgang.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties