Grave

Vleesverlangen - Column Freddy Klooté

Door Freddy Klooté

De titel van mijn column doet waarschijnlijk denken aan de porno-industrie van de jaren ’70. Blaadjes vol met uitgestald vlees, van beiderlei kunne, vlogen de winkels uit. In mijn geboortestreek Zeeuws-Vlaanderen werd mijn oud-sologitarist er in recordtijd miljonair van. Het vleesverlangen in optima forma. Ook de andere winkels in plaatsen waar hij zijn vleesboekjes en –films aan de man of vrouw bracht, voeren er wel bij. Onze Vlaamse vrienden wisten eerst niet wat ze zagen en namen het kijkvoer in massaverpakkingen mee huiswaarts.

Nu, ruim 45 jaar later, is het vleesverlangen weer onderwerp van gesprek. Het Voedingscentrum heeft de aanval ingezet op het meest gecultiveerd aspect van de mannelijke identiteit: vlees. Niet om naar te kijken, maar om op te eten. Binnen te werken. Te verscheuren met de tanden en in grote brokken te nuttigen. Uit een onderzoek van het RIVM is gebleken dat mannen gemiddeld 115 gram vlees verorberen en vrouwen het bij 82 gram genoeg vinden. Over dat verschil van 33 gram, een paar plakjes boterhamworst bijvoorbeeld, wordt nu stennis gemaakt. De man is inmiddels “een echte man” genoemd en wordt gelinkt aan allerlei stoere instincten: mannelijkheid, kracht en oer. Met de voorspelling dat het best lastig zal worden om die vleesverslinder ervan te overtuigen dat hij met wat minder ook in leven blijft.

Er worden hoogleraren bijgesleept. Kees de Graaf van de Universiteit Wageningen vergoelijkt het: “De man heeft een grotere energiebehoefte en eet dus sowieso meer”. De aanbevolen portie vlees portie bedraagt 500 gram per week. Hoezo? Wie zegt dat? Waarom? Is iedere man hetzelfde? Maar, schrik niet, de man eet maar liefst 400 gram meer dan de aanbevolen hoeveelheid. Natuurlijk is er een enquête geweest. Weer hebben ze mij niets gevraagd. Mijn buurman ook niet. Net zo min als mijn schoonzoon of de vriend van mijn kleindochter. Uit die enquête bleek dat 74% van de ondervraagde mannen zich “een echte vleeseter” noemde. Mijn God, wat een ramp. Ik schaam me dood een man te zijn.

Een campagne is onvermijdelijk. De echte man moet af van zijn gevoel van jager zijn, de man die het vlees aansnijdt, de man die het zomerse grillen als exponent van zijn viriliteit koestert en etaleert. Echt waar. Zo stond het in een artikel in de Volkskrant. Niet eens grappig bedoeld. De Wageningse collega van de Graaf, consumptiesocioloog Hans Dagevos haalt nog even uit naar de reclamemakers, die vlees, net als auto’s en horloges, als typische mannenproducten op één hoop gooien en aanprijzen.

Nou, vooruit, nog een fraaie uitsmijter, zonder eieren: “Vleesverlangen zit diep en de samenstelling van een bord eten verraadt niet alleen het geslacht, maar ook de sociaal-economische status, het opleidingsniveau en de politieke voorkeur van de eter”.

Als staatssecretaris Blokhuis binnenkort zonder baan zit, ken ik wel een paar mogelijkheden waar hij zijn stichtende bemoeizucht kan voortzetten.

Freddy Klooté

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties