Grave

'Over alles moet je extra nadenken'

Verhalen uit de zorg: Catharinahof-kok Wil van der Linden

Door Freddy Klooté

GRAVE - Praten met Wil van der Linden is een lust voor het oor. Hij heeft de nodige jaren ervaring en is nog steeds zo enthousiast als toen hij de eerste schreden in een keuken zette: "Ik ben geboren en getogen in Sint Oedenrode. Na het Kort MBO kwam ik in aanraking met horeca. Vooral de keuken trok me. Op het Vakbekwaam Beroeps Onderwijs moest ik 1 dag per week naar school, de andere dagen werkte ik in restaurants. Ik genoot en heb toen eigenlijk het vak geleerd. Ik mocht er over de schouder van de chef meekijken. Vooral bij chef-kok Gerard Wollerich in Sint Oedenrode, die toen één Michelinster had, voelde ik me in het paradijs. Ik heb jaren voor hem gewerkt. Hij zag dat ik er alles voor over had en niet op een uurtje keek, want in de horeca is het niet van 9 tot 5".

Het werken bij een sterrenchef opent deuren: "Ik werkte bij de Rooise Boerderij, de Meulen en La Fleurie. Toen kwam ik in militaire dienst. Bij de luchtmacht. In Eindhoven. Maar vooral in de keuken daar. In die 10 jaar is de basis gelegd voor mijn huidige werk als instellingskok. Het enthousiasme van toenmalig directeur Janneke Pander trok me naar Maaszicht en later Catharinahof. Sindsdien ben ik één van de vier koks van Catharinahof en doe ik ondersteunend werk voor Carrousel Groen bij de Nieuwe Hoeven in Schaijk. "Dat lijkt al een hele tijd geleden. We begonnen elke dag om 9 uur met de voorbereiding van twee soorten driegangenmenu's. Om half twaalf moest dat klaar zijn. Onderdelen van de mise-en-place die de middag daarvoor al klaarstonden hielden de vaart erin voor mijn assistent en ik. De verse ingrediënten waren dan vóór 9 uur al afgeleverd. Binnen onze koks-app waren toen al alle bijzonderheden gecommuniceerd. We werken volgens de BrabantZorg-cyclus en –recepturen. Om half 12 werd alles voor de Dagopvang klaargemaakt en door medewerkers van BrabantZorg opgehaald. De hele dag door konden bezoekers gebruikmaken van de kleine kaart. Tussen de middag maakten we zo'n 60 menu's voor de cliënten, 15 voor de eerdergenoemde Dagbesteding en ongeveer 10 voor gasten. 's Avonds kwamen er nog eens 40 mensen voor één van de menu's. Als er bami of nasi op de kaart stond waren er zelfs 60 liefhebbers. Om 19 uur was ik klaar en ging naar huis in Sint Oedenrode, waar ik nog wat werkte in mijn eigen cateringbedrijf", vertelt Wil enthousiast.

"Toen alles in Catharinahof dicht ging en er sprake was van een noodsituatie, zijn we met de hele groep alles gaan overdenken hoe we daar het veiligst voor iedereen mee om konden gaan. Het restaurant bleef leeg. Alles moest naar de cliënten gebracht worden. De hygiëne moest 200% zijn. We vervingen het servies door plateservice met drie vakken en een deksel. De verdeling naar de kamers van de cliënten wordt gedaan door medewerkers van BrabantZorg. Er moeten mensen op 4 verdiepingen bediend worden. Besloten is dat de helft onderaan en de andere helft bovenaan begint. Het eten wordt vóór de deur van de cliënt neergezet. Of, als iemand niet kan lopen, wordt het binnen gebracht. En als het nodig is worden mensen bij het eten geholpen", vertelt Wil.
"Alles vraagt nu om veel communicatie. 's Morgens bij de koffie worden alle bijzonderheden van die dag besproken. Iemand is overleden, ziek of is overgegaan naar gemalen voedsel. Wie ergens een probleem heeft ondervonden legt dat op tafel. We kijken voortdurend wat nog beter en of veiliger kan. Als keuken zit je centraal in het gebouw, dus midden in de crisis. Onze gastvrouwen zorgen 's middags voor thee of koffie, de was en de boodschappen. 's Avonds eten de cliënten brood op hun kamer. De spullen van het winkeltje worden bezorgd. Wie hulp nodig heeft krijgt die natuurlijk. Bij alles geldt dat we super voorzichtig zijn. Super hygiënisch".

Wil van der Linden: "Nu zijn terrassen en restaurant gesloten. Er zijn ook geen vergaderingen, recepties of feesten. We mogen stellen dat we het eten en drinken onder controle hebben. Maar als we straks de deuren weer open doen en er is nog geen vaccin, ben ik bang dat alles weer opnieuw begint. We hebben nu een andere manier van werken, maar toch proberen we onze mensen zoveel mogelijk te verwennen. Met Pasen kon er geen Paasmenu zijn. Dus heb ik asperges en enkele grote zalmen gekocht en die klaargemaakt. En er werd gesmuld. Dat maakt ons weer blij".

|Doorsturen

Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties