Grave

Veelgoed - Column Kenneth Steijvers

Door Kenneth Steijvers

Je zal het niet geloven maar ooit was deze brave borst een vervelend zeurkind. Vooral als het ging om speelgoed, dat moest namelijk groot, duur en/of veul zijn. Ik kan me nog herinneren dat er een Dinobot (genaamd Sludge; een kruising tussen Transformer en brontosaurus) mij wanhopig aankeek bij de tweedehands speelgoedbeurs in de Esterade, ergens eind jaren ‘80. Dit fijn gevormd stuk plastic kostte destijds maar liefst 25 gulden. Nadat puppy-ogen en een lief stemmetje weinig effectief bleken, moest het geheime wapen naar voren gebracht worden, mijn superheldenkracht van weleer: zeurkracht!

Je zou zeggen dat ik die Dinobot nooit gekregen heb, maar op één of andere manier heb ik mijn ouders toch ertoe bewogen om hun duur verdiende centen op de plank te leggen, daar in het wijkgebouw. Dit zegt meer over mijn ouders dan over mij trouwens. Ik kan het meeste speelgoed van toen nog wel voor de geest halen, piratenschip van Playmobiel, passagiersvliegtuig van Lego, bak met Hotwheels auto’s (met een auto uit de Crack-up serie waar de zijkant omklapte bij een botsing en leek alsof die schade had). Wanne nostalgie minse. Maar kijk ik nu naar mijn eigen kinderen, dan kan ik mij niet voorstellen dat ze over 30 jaar nog weten welke speelgoed ze hadden. Tjeez, ze weten geeneens wat voor speelgoed ze nu hebben. Kasten puilen uit van de gezelschapsspellen, knutselgerei, honderd soorten Lego, Barbiepoppen, Minion-verzameling enz enz. Nu zou je denken ‘die heeft geld te veel’, maar dat is het ergste van alles, het kost allemaal geen drol. Hardwerkende Chineesjes zijn druk bezig 12 uur per dag, zeven dagen in de week te zwoegen om een eindeloze variatie aan namaakspeelgoed te produceren. Speciaal voor ons koopzieke ouders, ik bedoel ehh Sinterklaas natuurlijk. Want die Goedheiligman moet ook op de centen letten natuurlijk. De kindertjes zoeken het merkspeelgoed uit de Intertoys boeken en die lieve Sint regelt even snel een container ‘Made in China’-meuk zoals Leger Friends, Pleemobiel en Rotwheels. Het kost steeds minder. Maar de devaluatie van speelgoed is niet alleen in euros uit te drukken. Ook de gevoelswaarde gaat achteruit. Want waarom zou je zuinig zijn op speelgoed? Er is toch genoeg, als het één kapot is, pak je toch gewoon het ander? Of je krijgt het voor Sinterklaas, of anders met Kerst, met je verjaardag, zwemdiploma A, B en C, eerste tandje of je eerste gespleten teennagel. Keuze genoeg. En mocht je het echt niet meer weten... Dan kan je nog altijd naar de speelgoedbeurs in ‘good old’ Esterade op zoek naar die fijne jaren ‘80-herinneringen.

Kenneth Steijvers

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws

112-meldingen


Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties