Grave

Van luier tot nog luier - Column Kenneth Steijvers

Door Kenneth Steijvers

Jij bent lui. Ik ben lui. Wij zijn allemaal lui. Niet dat we te beroerd zijn om hard te werken, want als het moet dan gaan we voorop in de strijd. Nee, we hebben allemaal last van een aangeboren, chronische luiheid. Hoe ik dat weet? Nou, leg maar een rekenmachine op tafel en vraag een willekeurig persoon om snel een moeilijke rekensom op te lossen. Wedden dat ie de zakjapanner van tafel grist.

Want waarom zou je moeilijk doen als het makkelijk kan? De menselijke aard is lui aangelegd. Waarom zouden we energiezuinig met een teil en een wasbord onze kleren wassen, als we een wasmachine hebben? Waarom zouden we 10 kilometer in de tegenwind naar ons werk fietsen, terwijl we ook keihendig in een warme wagen kunnen stappen? Waarom zouden we helemaal naar de elektrowinkel gaan, terwijl ze heel die zooi ook thuis bezorgen? Waarom gaan werken als je ook ehh... de politiek in kan gaan? De moeilijke weg kiezen voelt op een of andere manier tegennatuurlijk. Maar ik wil zelf wel moeite doen, als er tenminste een goede reden voor is. Als ik bijvoorbeeld wil laten zien dat ik echt wel kan hoofdrekenen, dan pas reken ik die moeilijke som uit. En als ik wil laten zien dat ik een gezonde levensstijl heb, dan ga ik wel met de fiets. Als ik sympathie wil kweken bij principiële vrienden, dan zoek ik de zelfstandige winkelier wel op. Kan ik mooi opscheppen dat ik voor kwaliteit ga en niet voor de ‘veul-voor-weinig-aanbieding’.

Soms denk ik dat die luiheid nog veel verder gaat. Kijk, een houthakker kan natuurlijk een stuk grond kopen, boompjes planten en onderhouden, veertig jaar wachten en dan kappen voor de verkoop. Maar veel makkelijker is natuurlijk honderden hectares aan jungle te kappen en snel te ‘cashen’. Kan je de rest van de tijd lekker lui op de bank hangen, natuurdocumentaires van de Amazone kijken of zo. Dan vraag ik me af, waar komt deze luiheid vandaan? Mijn theorie is dat de mensheid in de vroege jaren van de evolutie weinig energierijk voedsel ter beschikking had, dus weinig brandstof voor het lichaam en de hersenen. Omdat hersenen relatief veel energie nodig hebben, zet het lichaam die grijze massa zo vaak mogelijk in de energy saving modus. We zijn dus eigenlijk niet lui, maar efficiënt. Klinkt ook beter trouwens. Zelfs tot de dag van vandaag zie je nog mensachtigen waarvan deze efficiënte energiebespaarstand tot een ongekende evolutionair hoogtepunt is beland. Deze mensensoort is in de wetenschap bekend onder de naam “Homo Slapiens”, maar deze naam zal je waarschijnlijk niks zeggen. De gewone burger zal deze mensensoort kennen onder de naam “politicus”.

Kenneth Steijvers

|Doorsturen

Uw reactie


Arenalokaal in beeld

Laatste nieuws



Vacatures

Specials

Ondernemend nieuws

Faillissementen

Jouw Arena

Meest gelezen

Laatste reacties